Ramayana Half-Verse Concordance 4.31, 4.32

हनुमता सुग्रीवबोधनम्. Built from structured/verses.jsonl. Rows are monotone-aligned half-verse/pāda-like units split at । and ॥, so verse-number boundary differences can appear as inserted or shifted line rows.

46 aligned line rows across 7 source streams.

Columns:
gor-kn 44 lines gor-hi 44 lines crit 44 lines gr 45 lines dr-mula 44 lines gr-iitk 44 lines iitk 44 lines
#gor-kngor-hicritgrdr-mulagr-iitkiitk
1#1aಅಂಗದಸ್ಯ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸುಗ್ರೀವಃ ಸಚಿವೈಃ ಸಹ ।4.32.1aअङ्गदस्य वचः श्रुत्वा सुग्रीवः सचिवैः सह ।4.31.1aअङ्गदस्य वचः श्रुत्वा सुग्रीवः सचिवैः सह ।4.32.1aअङ्गदस्य वचः श्रुत्वा सुग्रीवः सचिवैः सह ।4.32.1aअङ्गदस्य वचः श्रुत्वा सुग्रीवः सचिवैः सह।4.32.1aअङ्गदस्य वचः श्रुत्वा सुग्रीवः सचिवैः सह ।#1aअङ्गदस्य वचश्श्रुत्वा सुग्रीवस्सचिवैस्सह।
2#1bಲಕ್ಷ್ಮಣಂ ಕುಪಿತಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಮುಮೋಚಾಸನಮಾತ್ಮವಾನ್ ॥4.32.1bलक्ष्मणं कुपितं श्रुत्वा मुमोचासनमात्मवान् ॥ १ ॥4.31.1bलक्ष्मणं कुपितं श्रुत्वा मुमोचासनमात्मवान् ॥4.31.1॥4.32.1bलक्ष्मणं कुपितं श्रुत्वा मुमोचासनमात्मवान् ॥ 4.32.1 ॥4.32.1bलक्ष्मणं कुपितं श्रुत्वा मुमोचासनमात्मवान् ॥ 4.32.1 ॥4.32.1bलक्ष्मणं कुपितं श्रुत्वा मुमोचासनमात्मवान् ॥ ४।३२।१ ॥#1bलक्ष्मणं कुपितं श्रुत्वा मुमोचासनमात्मवान्4.32.1॥
3#2aಸ ಚ ತಾನಬ್ರವೀದ್ವಾಕ್ಯಂ ನಿಶ್ಚಿತ್ಯ ಗುರುಲಾಘವಮ್ ।4.32.2aस च तानब्रवीद् वाक्यं निश्चित्य गुरुलाघवम् ।4.31.2aसचिवानब्रवीद्वाक्यं निश्चित्य गुरुलाघवम् ।4.32.2aसचिवानब्रवीद्वाक्यं निश्चित्य गुरुलाघवम् ।4.32.2aसचिवानब्रवीद्वाक्यं निश्चित्य गुरुलाघवम्।4.32.2aसचिवानब्रवीद्वाक्यं निश्चित्य गुरुलाघवम् ।#2aसचिवानब्रवीद्वाक्यं निश्चित्य गुरुलाघवम्।
4#2bಮಂತ್ರಜ್ಞಾನ್ಮಂತ್ರಕುಶಲೋ ಮಂತ್ರೇಷು ಪರಿನಿಷ್ಠಿತಃ ॥4.32.2bमन्त्रज्ञान् मन्त्रकुशलो मन्त्रेषु परिनिष्ठितः ॥ २ ॥4.31.2bमन्त्रज्ञान्मन्त्रकुशलो मन्त्रेषु परिनिष्ठितः ॥4.31.2॥4.32.2bमन्त्रज्ञान्मन्त्रकुशलो मन्त्रेषु परिनिष्ठितान् ॥ 4.32.2 ॥4.32.2bमन्त्रज्ञान्मन्त्रकुशलो मन्त्रेषु परिनिष्ठितान् ॥ 4.32.2 ॥4.32.2bमन्त्रज्ञान्मन्त्रकुशलो मन्त्रेषु परिनिष्ठितान् ॥ ४।३२।२ ॥#2bमन्त्रज्ञान्मन्त्रकुशलो मन्त्रेषु परिनिष्ठितान्4.32.2॥
5#3aನ ಮೇ ದುರ್ವ್ಯಾಹೃತಂ ಕಿಂಚಿನ್ನಾಪಿ ಮೇ ದುರನುಷ್ಠಿತಮ್ ।4.32.3aन मे दुर्व्याहृतं किञ्चिन्नापि मे दुरनुष्ठितम् ।4.31.3aन मे दुर्व्याहृतं किंचिन्नापि मे दुरनुष्ठितम् ।4.32.3aन मे दुर्व्याहृतं किञ्चिन्नापि मे दुरनुष्ठितम् ।4.32.3aन मे दुर्व्याहृतं किञ्चिन्नापि मे दुरनुष्ठितम्।4.32.3aन मे दुर्व्याहृतं किञ्चिन्नापि मे दुरनुष्ठितम् ।#3aन मे दुर्व्याहृतं किञ्चिन्नापि मे दुरनुष्ठितम्।
6#3bಲಕ್ಷ್ಮಣೋ ರಾಘವಭ್ರಾತಾ ಕ್ರುದ್ಧಃ ಕಿಮಿತಿ ಚಿಂತಯೇ ॥4.32.3bलक्ष्मणो राघवभ्राता क्रुद्धः किमिति चिन्तये ॥ ३ ॥4.31.3bलक्ष्मणो राघवभ्राता क्रुद्धः किमिति चिन्तये ॥4.31.3॥4.32.3bलक्ष्मणो राघवभ्राता क्रुद्धः किमिति चिन्तये ॥ 4.32.3 ॥4.32.3bलक्ष्मणो राघवभ्राता क्रुद्धः किमिति चिन्तये ॥ 4.32.3 ॥4.32.3bलक्ष्मणो राघवभ्राता क्रुद्धः किमिति चिन्तये ॥ ४।३२।३ ॥#3bलक्ष्मणो राघवभ्राता क्रुद्धः किमिति चिन्तये4.32.3॥
7#4aಅಸುಹೃದ್ಭಿರ್ಮಮಾಮಿತ್ರೈರ್ನಿತ್ಯಮಂತರದರ್ಶಿಭಿಃ ।4.32.4aअसुहृद्भिर्ममामित्रैर्नित्यमन्तरदर्शिभिः ।4.31.4aअसुहृद्भिर्ममामित्रैर्नित्यमन्तरदर्शिभिः ।4.32.4aअसुहृद्भिर्ममामित्रैर्नित्यमन्तरदर्शिभिः ।4.32.4aअसुहृद्भिर्ममामित्रैर्नित्यमन्तरदर्शिभिः।4.32.4aअसुहृद्भिर्ममामित्रैर्नित्यमन्तरदर्शिभिः ।#4aअसुहृद्भिर्ममामित्रैर्नित्यमन्तरदर्शिभिः।
8#4bಮಮ ದೋಷಾನಸಂಭೂತಾನ್ ಶ್ರಾವಿತೋ ರಾಘವಾನುಜಃ ॥4.32.4bमम दोषानसम्भूतान् श्रावितो राघवानुजः ॥ ४ ॥4.31.4bमम दोषानसंभूताञ्श्रावितो राघवानुजः ॥4.31.4॥4.32.4bमम दोषानसम्भूतान् श्रावितो राघवानुजः ॥ 4.32.4 ॥4.32.4bमम दोषानसम्भूतान् श्रावितो राघवानुजः ॥ 4.32.4 ॥4.32.4bमम दोषानसम्भूतान् श्रावितो राघवानुजः ॥ ४।३२।४ ॥#4bमम दोषानसम्भूतान् श्रावितो राघवानुजः4.32.4॥
9#5aಅತ್ರ ತಾವದ್ಯಥಾಬುದ್ಧಿಃ ಸರ್ವೈರೇವ ಯಥಾವಿಧಿ ।4.32.5aअत्र तावद् यथाबुद्धिः सर्वैरेव यथाविधि ।4.31.5aअत्र तावद्यथाबुद्धि सर्वैरेव यथाविधि ।4.32.5aअत्र तावद्यथाबुद्धि सर्वैरेव यथाविधि ।4.32.5aअत्र तावद्यथाबुद्धि सर्वैरेव यथाविधि।4.32.5aअत्र तावद्यथाबुद्धि सर्वैरेव यथाविधि ।#5aअत्र तावद्यथाबुद्धि सर्वैरेव यथाविधि।
10#5bಭಾವಸ್ಯ ನಿಶ್ಚಯಸ್ತಾವದ್ವಿಜ್ಞೇಯೋ ನಿಪುಣಂ ಶನೈಃ ॥4.32.5bभावस्य निश्चयस्तावद् विज्ञेयो निपुणं शनैः ॥ ५ ॥4.31.5bभवद्भिर्निश्चयस्तस्य विज्ञेयो निपुणं शनैः ॥4.31.5॥4.32.5bभावस्य निश्चयस्तावद्विज्ञेयो निपुणं शनैः ॥ 4.32.5 ॥4.32.5bभावस्य निश्चयस्तावद्विज्ञेयो निपुणं शनैः ॥ 4.32.5 ॥4.32.5bभावस्य निश्चयस्तावद्विज्ञेयो निपुणं शनैः ॥ ४।३२।५ ॥#5bभावस्य निश्चयस्तावद्विज्ञेयो निपुणं शनैः4.32.5॥
11#6aನ ಖಲ್ವಸ್ತಿ ಮಮ ತ್ರಾಸೋ ಲಕ್ಷ್ಮಣಾನ್ನಾಪಿ ರಾಘವಾತ್ ।4.32.6aन खल्वस्ति मम त्रासो लक्ष्मणान्नापि राघवात् ।4.31.6aन खल्वस्ति मम त्रासो लक्ष्मणान्नापि राघवात् ।4.32.6aन खल्वस्ति मम त्रासो लक्ष्मणान्नापि राघवात् ।4.32.6aन खल्वस्ति मम त्रासो लक्ष्मणान्नापि राघवात्।4.32.6aन खल्वस्ति मम त्रासो लक्ष्मणान्नापि राघवात् ।#6aन खल्वस्ति मम त्रासो लक्ष्मणान्नापि राघवात्।
12#6bಮಿತ್ರಂಸ್ವಸ್ಥಾನಕುಪಿತಂ ಜನಯತ್ಯೇವ ಸಂಭ್ರಮಮ್ ॥4.32.6bमित्रं स्वस्थानकुपितं जनयत्येव सम्भ्रमम् ॥ ६ ॥4.31.6bमित्रं त्वस्थान कुपितं जनयत्येव संभ्रमम् ॥4.31.6॥4.32.6bमित्रं त्वस्थानकुपितं जनयत्येव सम्भ्रमम् ॥ 4.32.6 ॥4.32.6bमित्रं त्वस्थानकुपितं जनयत्येव सम्भ्रमम् ॥ 4.32.6 ॥4.32.6bमित्रं त्वस्थानकुपितं जनयत्येव सम्भ्रमम् ॥ ४।३२।६ ॥#6bमित्रं त्वस्थानकुपितं जनयत्येव सम्भ्रमम्4.32.6॥
13#7aಸರ್ವಥಾ ಸುಕರಂ ಮಿತ್ರಂ ದುಷ್ಕರಂ ಪ್ರತಿಪಾಲನಮ್ ।4.32.7aसर्वथा सुकरं मित्रं दुष्करं प्रतिपालनम् ।4.31.7aसर्वथा सुकरं मित्रं दुष्करं परिपालनम् ।4.32.7aसर्वथा सुकरं मित्रं दुष्करं परिपालनम् ।4.32.7aसर्वथा सुकरं मित्रं दुष्करं परिपालनम्।4.32.7aसर्वथा सुकरं मित्रं दुष्करं परिपालनम् ।#7aसर्वथा सुकरं मित्रं दुष्करं परिपालनम्।
14#7bಅನಿತ್ಯತ್ವಾತ್ ತು ಚಿತ್ತಾನಾಂ ಪ್ರೀತಿರಲ್ಪೇಽತಿಭಿದ್ಯತೇ॥4.32.7bअनित्यत्वात् तु चित्तानां प्रीतिरल्पेऽपि भिद्यते ॥ ७ ॥4.31.7bअनित्यत्वात्तु चित्तानां प्रीतिरल्पेऽपि भिद्यते ॥4.31.7॥4.32.7bअनित्यत्वाच्च चित्तानां प्रीतिरल्पे ऽपि भिद्यते ॥ 4.32.7 ॥4.32.7bअनित्यत्वाच्च चित्तानां प्रीतिरल्पेऽपि भिद्यते ॥ 4.32.7 ॥4.32.7bअनित्यत्वाच्च चित्तानां प्रीतिरल्पे ऽपि भिद्यते ॥ ४।३२।७ ॥#7bअनित्यत्वाच्छ चित्तानां प्रीतिरल्पेपि भिद्यते4.32.7॥
15#8aಅತೋ ನಿಮಿತ್ತಂ ತ್ರಸ್ತೋಽಹಂ ರಾಮೇಣ ತು ಮಹಾತ್ಮನಾ ।4.32.8aअतो निमित्तं त्रस्तोऽहं रामेण तु महात्मना ।4.31.8aअतोनिमित्तं त्रस्तोऽहं रामेण तु महात्मना ।4.32.8aअतो निमित्तं त्रस्तो ऽहं रामेण तु महात्मना ।4.32.8aअतो निमित्तं त्रस्तोऽहं रामेण तु महात्मना।4.32.8aअतो निमित्तं त्रस्तो ऽहं रामेण तु महात्मना ।#8aअतो निमित्तं त्रस्तोहं रामेण तु महात्मना।
16#8bಯನ್ಮಮೋಪಕೃತಂಶಕ್ಯಂ ಪ್ರತಿಕರ್ತುಂ ನ ತನ್ಮಯಾ ॥4.32.8bयन्ममोपकृतं शक्यं प्रतिकर्तुं न तन्मया ॥ ८ ॥4.31.8bयन्ममोपकृतं शक्यं प्रतिकर्तुं न तन्मया ॥4.31.8॥4.32.8bयन्ममोपकृतं शक्यं प्रतिकर्तुं न तन्मया ॥ 4.32.8 ॥4.32.8bयन्ममोपकृतं शक्यं प्रतिकर्तुं न तन्मया ॥ 4.32.8 ॥4.32.8bयन्ममोपकृतं शक्यं प्रतिकर्तुं न तन्मया ॥ ४।३२।८ ॥#8bयन्मयोपकृतं शक्यं प्रतिकर्तुं न तन्मया4.32.8॥
17#9aಸುಗ್ರೀವೇಣೈವಮುಕ್ತೇ ತು ಹನುಮಾನ್ ಹರಿಪುಂಗವಃ ।4.32.9aसुग्रीवेणैवमुक्ते तु हनूमान् हरिपुङ्गवः ।4.31.9aसुग्रीवेणैवमुक्तस्तु हनुमान्हरिपुंगवः ।4.32.9aसुग्रीवेणैवमुक्तस्तु हनुमान् हरिपुङ्गवः ।4.32.9aसुग्रीवेणैवमुक्तस्तु हनुमान् हरिपुङ्गवः।4.32.9aसुग्रीवेणैवमुक्तस्तु हनुमान् हरिपुङ्गवः ।#9aसुग्रीवेणैवमुक्तस्तु हनुमान्हरिपुङ्गवः।
18#9bಉವಾಚ ಸ್ವೇನ ತರ್ಕೇಣ ಮಧ್ಯೇ ವಾನರಮಂತ್ರಿಣಾಮ್ ॥4.32.9bउवाच स्वेन तर्केण मध्ये वानरमन्त्रिणाम् ॥ ९ ॥4.31.9bउवाच स्वेन तर्केण मध्ये वानरमन्त्रिणाम् ॥4.31.9॥4.32.9bउवाच स्वेन तर्केण मध्ये वानरमन्त्रिणाम् ॥ 4.32.9 ॥4.32.9bउवाच स्वेन तर्केण मध्ये वानरमन्त्रिणाम् ॥ 4.32.9 ॥4.32.9bउवाच स्वेन तर्केण मध्ये वानरमन्त्रिणाम् ॥ ४।३२।९ ॥#9bउवाच स्वेन तर्केण मध्ये वानरमन्त्रिणाम्4.32.9॥
19#10aಸರ್ವಥಾ ನೈತದಾಶ್ಚರ್ಯಂ ಯತ್ ತ್ವಂ ಹರಿಗಣೇಶ್ವರ ।4.32.10aसर्वथा नैतदाश्चर्यं यत् त्वं हरिगणेश्वर ।4.31.10aसर्वथा नैतदाश्चर्यं यत्त्वं हरिगणेश्वर ।4.32.10aसर्वथा नैतदाश्चर्यं यस्त्वं हरिगणेश्वर ।4.32.10aसर्वथा नैतदाश्चर्यं यस्त्वं हरिगणेश्वर।4.32.10aसर्वथा नैतदाश्चर्यं यस्त्वं हरिगणेश्वर ।#10aसर्वथा नैतदाश्चर्यं यस्त्वं हरिगणेश्वर।
20#10bನ ವಿಸ್ಮರಸಿ ಸುಸ್ನಿಗ್ಧಮುಪಕಾರ ಕೃತಂ ಶುಭಮ್ ॥4.32.10bन विस्मरसि सुस्निग्धमुपकारं कृतं शुभम् ॥ १० ॥4.31.10bन विस्मरसि सुस्निग्धमुपकारकृतं शुभम् ॥4.31.10॥4.32.10bन विस्मरसि सुस्निग्धमुपकारकृतं शुभम् ॥ 4.32.10 ॥4.32.10bन विस्मरसि सुस्निग्धमुपकारकृतं शुभम् ॥ 4.32.10 ॥4.32.10bन विस्मरसि सुस्निग्धमुपकारकृतं शुभम् ॥ ४।३२।१० ॥#10bन विस्मरसि सुस्निग्धमुपकार कृतं शुभम्4.32.10॥
21#11aರಾಘವೇಣ ತು ವೀರೇಣ ಭಯಮುತ್ಸ್ಯಜ್ಯ ದೂರತಃ ।4.32.11aराघवेण तु वीरेण भयमुत्सृज्य दूरतः ।4.31.11aराघवेण तु शूरेण भयमुत्सृज्य दूरतः ।4.32.11aराघवेण तु वीरेण भयमुत्सृज्य दूरतः ।4.32.11aराघवेण तु वीरेण भयमुत्सृज्य दूरतः।4.32.11aराघवेण तु वीरेण भयमुत्सृज्य दूरतः ।#11aराघवेण तु वीरेण भयमुत्सृज्य दूरतः।
22#11bತ್ವತ್ಪ್ರಿಯಾರ್ಥಂ ಹತೋ ವಾಲೀ ಶಕ್ರತುಲ್ಯಪರಾಕ್ರಮಃ ॥4.32.11bत्वत्प्रियार्थं हतो वाली शक्रतुल्यपराक्रमः ॥ ११ ॥4.31.11bत्वत्प्रियार्थं हतो वाली शक्रतुल्यपराक्रमः ॥4.31.11॥4.32.11bत्वत्प्रियार्थं हतो वाली शक्रतुल्यपराक्रमः ॥ 4.32.11 ॥4.32.11bत्वत्प्रियार्थं हतो वाली शक्रतुल्यपराक्रमः ॥ 4.32.11 ॥4.32.11bत्वत्प्रियार्थं हतो वाली शक्रतुल्यपराक्रमः ॥ ४।३२।११ ॥#11bत्वत्प्रियार्थं हतो वाली शक्रतुल्यपराक्रमः4.32.11॥
23#12aಸರ್ವಥಾ ಪ್ರಣಯಾತ್ ಕುದ್ಧೋ ರಾಘವೋ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ ।4.32.12aसर्वथा प्रणयात् क्रुद्धो राघवो नात्र संशयः ।4.31.12aसर्वथा प्रणयात्क्रुद्धो राघवो नात्र संशयः ।4.32.12aसर्वथा प्रणयात् क्रुद्धो राघवो नात्र संशयः ।4.32.12aसर्वथा प्रणयात् क्रुद्धो राघवो नात्र संशयः।4.32.12aसर्वथा प्रणयात् क्रुद्धो राघवो नात्र संशयः ।#12aसर्वथा प्रणयात्कृद्धो राघवो नात्र संशयः।
24#12bಭ್ರಾತರಂ ಸಂಪ್ರಹಿತವಾನ್ ಲ್ಲಕ್ಷ್ಮಣಂ ಲಕ್ಷ್ಮಿವರ್ಧನಮ್ ॥4.32.12bभ्रातरं सम्प्रहितवाल्ँ लक्ष्मणं लक्ष्मिवर्धनम् ॥ १२ ॥4.31.12bभ्रातरं स प्रहितवाँल्लक्ष्मणं लक्ष्मिवर्धनम् ॥4.31.12॥4.32.12bभ्रातरं सम्प्रहितवान् लक्ष्मणं लक्ष्मिवर्द्धनम् ॥ 4.32.12 ॥4.32.12bभ्रातरं सम्प्रहितवान् लक्ष्मणं लक्ष्मिवर्द्धनम् ॥ 4.32.12 ॥4.32.12bभ्रातरं सम्प्रहितवान् लक्ष्मणं लक्ष्मिवर्द्धनम् ॥ ४।३२।१२ ॥#12bभ्रातरं सम्प्रहितवान्लक्ष्मणं लक्ष्मिवर्धनम्4.32.12॥
25#13aತ್ವಂ ಪ್ರಮತ್ತೋ ನ ಜಾನೀಷೇ ಕಾಲಂ ಕಾಲವಿದಾಂ ವರ ।4.32.13aत्वं प्रमत्तो न जानीषे कालं कालविदां वर ।4.31.13aत्वं प्रमत्तो न जानीषे कालं कलविदां वर ।4.32.13aत्वं प्रमत्तो न जानीषे कालं कालविदां वर ।4.32.13aत्वं प्रमत्तो न जानीषे कालं कालविदां वर।4.32.13aत्वं प्रमत्तो न जानीषे कालं कालविदां वर ।#13aत्वं प्रमत्तो न जानीषे कालं कालविदां वर।
26#13bಫುಲ್ಲಸಪ್ತಚ್ಛದಶ್ಯಾಮಾ ಪ್ರವೃತ್ತಾ ತು ಶರಚ್ಛುಭಾ ॥4.32.13bफुल्लसप्तच्छदश्यामा प्रवृत्ता तु शरच्छुभा ॥ १३ ॥4.31.13bफुल्लसप्तच्छदश्यामा प्रवृत्ता तु शरच्छिवा ॥4.31.13॥4.32.13bफुल्लसप्तच्छदश्यामा प्रवृत्ता तु शरच्छिवा ॥ 4.32.13 ॥4.32.13bफुल्लसप्तच्छदश्यामा प्रवृत्ता तु शरच्छिवा ॥ 4.32.13 ॥4.32.13bफुल्लसप्तच्छदश्यामा प्रवृत्ता तु शरच्छिवा ॥ ४।३२।१३ ॥#13bफुल्लसप्तच्छदश्यामा प्रवृत्ता तु शरच्छिवा4.32.13॥
27#14aನಿರ್ಮಲಗ್ರಹನಕ್ಷತ್ರಾ ದ್ಯೌಃ ಪ್ರಣಷ್ಟಬಲಾಹಕಾ ।4.32.14aनिर्मलग्रहनक्षत्रा द्यौः प्रणष्टबलाहका ।4.31.14aनिर्मल ग्रहनक्षत्रा द्यौः प्रनष्टबलाहका ।4.32.14aनिर्मलग्रहनक्षत्रा द्यौः प्रनष्टबलाहका ।4.32.14aनिर्मलग्रहनक्षत्रा द्यौः प्रनष्टबलाहका।4.32.14aनिर्मलग्रहनक्षत्रा द्यौः प्रनष्टबलाहका ।#14aनिर्मलग्रहनक्षत्रा द्यौः प्रनष्टवलाहका।
28#14bಪ್ರಸನ್ನಾಶ್ಚ ದಿಶಃ ಸರ್ವಾಃ ಸರಿತಶ್ಚ ಸರಾಂಸಿ ಚ ॥4.32.14bप्रसन्नाश्च दिशः सर्वाः सरितश्च सरांसि च ॥ १४ ॥4.31.14bप्रसन्नाश्च दिशः सर्वाः सरितश्च सरांसि च ॥4.31.14॥4.32.14bप्रसन्नाश्च दिशः सर्वाः सरितश्च सरांसि च ॥ 4.32.14 ॥4.32.14bप्रसन्नाश्च दिशः सर्वाः सरितश्च सरांसि च ॥ 4.32.14 ॥4.32.14bप्रसन्नाश्च दिशः सर्वाः सरितश्च सरांसि च ॥ ४।३२।१४ ॥#14bप्रसन्नाश्च दिशस्सर्वास्सरितश्च सरांसि च4.32.14॥
29#15aಪ್ರಾಪ್ತಮುದ್ಯೋಗಕಾಲಂ ತು ನಾವೈಷಿ ಹರಿಪುಂಗವ ।4.32.15aप्राप्तमुद्योगकालं तु नावैषि हरिपुङ्गव ।4.31.15aप्राप्तमुद्योगकालं तु नावैषि हरिपुंगव ।4.32.15aप्राप्तमुद्योगकालं तु नावैषि हरिपुङ्गव ।4.32.15aप्राप्तमुद्योगकालं तु नावैषि हरिपुङ्गव।4.32.15aप्राप्तमुद्योगकालं तु नावैषि हरिपुङ्गव ।#15aप्राप्तमुद्योगकालं तु नावैषि हरिपुङ्गव।
30#15bತ್ವಂ ಪ್ರಮತ್ತ ಇತಿವ್ಯಕ್ತಂ ಲಕ್ಷ್ಮಣೋಽಯಮಿಹಾಗತಃ ॥4.32.15bत्वं प्रमत्त इति व्यक्तं लक्ष्मणोऽयमिहागतः ॥ १५ ॥4.31.15bत्वं प्रमत्त इति व्यक्तं लक्ष्मणोऽयमिहागतः ॥4.31.15॥4.32.15bत्वं प्रमत्त इति व्यक्तं लक्ष्मणो ऽयमिहागतः ॥ 4.32.15 ॥4.32.15bत्वं प्रमत्त इति व्यक्तं लक्ष्मणोऽयमिहागतः ॥ 4.32.15 ॥4.32.15bत्वं प्रमत्त इति व्यक्तं लक्ष्मणो ऽयमिहागतः ॥ ४।३२।१५ ॥#15bत्वं प्रमत्त इति व्यक्तं लक्ष्मणोऽयमिहागतः4.32.15॥
314.32.1015उपकारकृतम् उपकारकारिणम् ॥ 4.32.1015 ॥4.32.1015उपकारकृतम् उपकारकारिणम् ॥ ४।३२।१०१५ ॥
32#16aಆರ್ತಸ್ಯ ಹೃತದಾರಸ್ಯ ಪರುಷಂ ಪುರುಷಾಂತರಾತ್ ।4.32.16aआर्तस्य हृतदारस्य परुषं पुरुषान्तरात् ।4.31.16aआर्तस्य हृतदारस्य परुषं पुरुषान्तरात् ।4.32.16aआर्तस्य हृतदारस्य परुषं पुरुषान्तरात् ।4.32.16aआर्तस्य हृतदारस्य परुषं पुरुषान्तरात्।4.32.16aआर्तस्य हृतदारस्य परुषं पुरुषान्तरात् ।#16aआर्तस्य हृतदारस्य पुरुषं पुरुषान्तरात्।
33#16bವಚನಂ ಮರ್ಷಣೀಯಂ ತೇ ರಾಘವಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ ॥4.32.16bवचनं मर्षणीयं ते राघवस्य महात्मनः ॥ १६ ॥4.31.16bवचनं मर्षणीयं ते राघवस्य महात्मनः ॥4.31.16॥4.32.16bवचनं मर्षणीयं ते राघवस्य महात्मनः ॥ 4.32.16 ॥4.32.16bवचनं मर्षणीयं ते राघवस्य महात्मनः ॥ 4.32.16 ॥4.32.16bवचनं मर्षणीयं ते राघवस्य महात्मनः ॥ ४।३२।१६ ॥#16bवचनं मर्षणीयं ते राघवस्य महात्मनः4.32.16॥
34#17aಕೃತಾಪರಾಧಸ್ಯ ಹಿ ತೇ ನಾನ್ಯತ್ಪಶ್ಯಾಮ್ಯಹಂ ಕ್ಷಮಮ್ ।4.32.17aकृतापराधस्य हि ते नान्यत् पश्याम्यहं क्षमम् ।4.31.17aकृतापराधस्य हि ते नान्यत्पश्याम्यहं क्षमम् ।4.32.17aकृतापराधस्य हि ते नान्यत् पश्याम्यहं क्षमम् ।4.32.17aकृतापराधस्य हि ते नान्यत् पश्याम्यहं क्षमम्।4.32.17aकृतापराधस्य हि ते नान्यत् पश्याम्यहं क्षमम् ।#17aकृतापराधस्य हि ते नान्यत्पश्याम्यहं क्षमम्।
35#17bಅಂತರೇಣಾಂಜಲಿಂ ಬದ್ಧ್ವಾ ಲಕ್ಷ್ಮಣಸ್ಯ ಪ್ರಸಾದನಾತ್ ॥4.32.17bअन्तरेणाञ्जलिं बद्ध्वा लक्ष्मणस्य प्रसादनात् ॥ १७ ॥4.31.17bअन्तरेणाञ्जलिं बद्ध्वा लक्ष्मणस्य प्रसादनात् ॥4.31.17॥4.32.17bअन्तरेणाञ्जलिं बद्ध्वा लक्ष्मणस्य प्रसादनात् ॥ 4.32.17 ॥4.32.17bअन्तरेणाञ्जलिं बद्ध्वा लक्ष्मणस्य प्रसादनात् ॥ 4.32.17 ॥4.32.17bअन्तरेणाञ्जलिं बद्ध्वा लक्ष्मणस्य प्रसादनात् ॥ ४।३२।१७ ॥#17bअन्तरेणाञ्जलिं बद्ध्वा लक्ष्मणस्य प्रसादनात्4.32.17॥
36#18aನಿಯುಕ್ತೈರ್ಮಂತ್ರಿಭಿರ್ವಾಚ್ಯೋ ಹ್ಯವಶಂ ಪಾರ್ಥಿವೋ ಹಿತಮ್ ।4.32.18aनियुक्तैर्मन्त्रिभिर्वाच्यो ह्यवश्यं पार्थिवो हितम् ।4.31.18aनियुक्तैर्मन्त्रिभिर्वाच्यो अवश्यं पार्थिवो हितम् ।4.32.18aनियुक्तैर्मन्त्रिभिर्वाच्यो ह्यवश्यं पार्थिवो हितम् ।4.32.18aनियुक्तैर्मन्त्रिभिर्वाच्यो ह्यवश्यं पार्थिवो हितम्।4.32.18aनियुक्तैर्मन्त्रिभिर्वाच्यो ह्यवश्यं पार्थिवो हितम् ।#18aनियुक्तैर्मन्त्रिभिर्वाच्यो ह्यवश्यं पार्थिवो हितम्।
37#18bಅಥ ಏವ ಭಯಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಬ್ರವೀಮ್ಯವಧೃತಂ ವಚಃ ॥4.32.18bइत एव भयं त्यक्त्वा ब्रवीम्यवधृतं वचः ॥ १८ ॥4.31.18bअत एव भयं त्यक्त्वा ब्रवीम्यवधृतं वचः ॥4.31.18॥4.32.18bअत एव भयं त्यक्त्वा ब्रवीम्यवधृतं वचः ॥ 4.32.18 ॥4.32.18bअत एव भयं त्यक्त्वा ब्रवीम्यवधृतं वचः ॥ 4.32.18 ॥4.32.18bअत एव भयं त्यक्त्वा ब्रवीम्यवधृतं वचः ॥ ४।३२।१८ ॥#18bअत एव भयं त्यक्त्वा ब्रवीम्यवधृतं वचः4.32.18॥
38#19aಅಭಿಕ್ರುದ್ಧಃ ಸಮರ್ಥೋ ಹಿ ಚಾಪಮುದ್ಯಮ್ಯ ರಾಘವಃ ।4.32.19aअभिक्रुद्धः समर्थो हि चापमुद्यम्य राघवः ।4.31.19aअभिक्रुद्धः समर्थो हि चापमुद्यम्य राघवः ।4.32.19aअभिक्रुद्धः समर्थो हि चापमुद्यम्य राघवः ।4.32.19aअभिक्रुद्धः समर्थो हि चापमुद्यम्य राघवः।4.32.19aअभिक्रुद्धः समर्थो हि चापमुद्यम्य राघवः ।#19aअभिक्रुद्धस्समर्थो हि चापमुद्यम्य राघवः।
39#19bಸದೇವಾಸುರಗಂಧರ್ವಂ ವಶೇ ಸ್ಥಾಪಯಿತುಂ ಜಗತ್ ॥4.32.19bसदेवासुरगन्धर्वं वशे स्थापयितुं जगत् ॥ १९ ॥4.31.19bसदेवासुरगन्धर्वं वशे स्थापयितुं जगत् ॥4.31.19॥4.32.19bसदेवासुरगन्धर्वं वशे स्थापयितुं जगत् ॥ 4.32.19 ॥4.32.19bसदेवासुरगन्धर्वं वशे स्थापयितुं जगत् ॥ 4.32.19 ॥4.32.19bसदेवासुरगन्धर्वं वशे स्थापयितुं जगत् ॥ ४।३२।१९ ॥#19bसदेवासुरगन्धर्वं वशे स्थापयितुं जगत्4.32.19॥
40#20aನ ಸ ಕ್ಷಮಃ ಕೋಪಯಿತುಂ ಯಃ ಪ್ರಸಾದ್ಯಃ ಪುನರ್ಭವೇತ್ ।4.32.20aन स क्षमः कोपयितुं यः प्रसाद्यः पुनर्भवेत् ।4.31.20aन स क्षमः कोपयितुं यः प्रसाद्य पुनर्भवेत् ।4.32.20aन स क्षमः कोपयितुं यः प्रसाद्यः पुनर्भवेत् ।4.32.20aन स क्षमः कोपयितुं यः प्रसाद्यः पुनर्भवेत्।4.32.20aन स क्षमः कोपयितुं यः प्रसाद्यः पुनर्भवेत् ।#20aन स क्षमः कोपयितुं यः प्रसाद्यः पुनर्भवेत्।
41#20bಪೂರ್ವೋಪಕಾರಂ ಸ್ಮರತಾ ಕೃತಜ್ಞೇನ ವಿಶೇಷತಃ ॥4.32.20bपूर्वोपकारं स्मरता कृतज्ञेन विशेषतः ॥ २० ॥4.31.20bपूर्वोपकारं स्मरता कृतज्ञेन विशेषतः ॥4.31.20॥4.32.20bपूर्वोपकारं स्मरता कृतज्ञेन विशेषतः ॥ 4.32.20 ॥4.32.20bपूर्वोपकारं स्मरता कृतज्ञेन विशेषतः ॥ 4.32.20 ॥4.32.20bपूर्वोपकारं स्मरता कृतज्ञेन विशेषतः ॥ ४।३२।२० ॥#20bपूर्वोपकारं स्मरता कृतज्ञेन विशेषतः4.32.20॥
42#21aತಸ್ಯ ಮೂರ್ಧ್ನಾ ಪ್ರಣಮ್ಯ ತ್ವಂ ಸುಪುತ್ರಃ ಸಸುಹೃಜ್ಜನಃ ।4.32.21aतस्य मूर्ध्ना प्रणम्य त्वं सपुत्रः ससुहृज्जनः ।4.31.21aतस्य मूर्ध्ना प्रणम्य त्वं सपुत्रः ससुहृज्जनः ।4.32.21aतस्य मूर्ध्ना प्रणम्य त्वं सपुत्रः ससुहृज्जनः ।4.32.21aतस्य मूर्ध्ना प्रणम्य त्वं सपुत्रः ससुहृज्जनः।4.32.21aतस्य मूर्ध्ना प्रणम्य त्वं सपुत्रः ससुहृज्जनः ।#21aतस्य मूर्ध्ना प्रणम्य त्वं सपुत्रस्ससुहृज्जनः।
43#21bರಾಜಂಸ್ತಿಷ್ಠ ಸ್ವಸಮಯೇ ಭರ್ತುಭಾರ್ಯೇವ ತದ್ವಶೇ ॥4.32.21bराजंस्तिष्ठ स्वसमये भर्तुर्भार्येव तद्वशे ॥ २१ ॥4.31.21bराजंस्तिष्ठ स्वसमये भर्तुर्भार्येव तद्वशे ॥4.31.21॥4.32.21bराजंस्तिष्ठ स्वसमये भर्तुर्भार्येव तद्वशे ॥ 4.32.21 ॥4.32.21bराजंस्तिष्ठ स्वसमये भर्तुर्भार्येव तद्वशे ॥ 4.32.21 ॥4.32.21bराजंस्तिष्ठ स्वसमये भर्तुर्भार्येव तद्वशे ॥ ४।३२।२१ ॥#21bराजंस्तिष्ठस्व समये भर्तुर्भार्येव तद्वशः4.32.21॥
44#22aನ ರಾಮರಾಮಾನುಜಶಾಸನಂ ತ್ವಯಾ
ಕಪೀಂದ್ರ ಯುಕ್ತಂ ಮನಸಾಪ್ಯಪೋಹಿತುಮ್ ।
4.32.22aन रामरामानुजशासनं त्वया
कपीन्द्र युक्तं मनसाप्यपोहितुम् ।
4.31.22aन रामरामानुजशासनं त्वया
कपीन्द्रयुक्तं मनसाप्यपोहितुम् ।
4.32.22aन रामरामानुजशासनं त्वया कपीन्द्र युक्तं मनसाप्यपोहितुम् ।4.32.22aन रामरामानुजशासनं त्वया कपीन्द्र युक्तं मनसाप्यपोहितुम्।#22aन रामरामानुजशासनं त्वया
कपीन्द्र युक्तं मनसाऽप्यपोहितुम्।
45#22bಮನೋ ಹಿ ತೇ ಜ್ಞಾಸ್ಯತಿ ಮಾನುಷಂ ಬಲಂ
ಸರಾಘವಸ್ಯಾಸ್ಯ ಸುರೇಂದ್ರವರ್ಚಸಃ ॥
4.32.22bमनो हि ते ज्ञास्यति मानुषं बलं
सराघवस्यास्य सुरेन्द्रवर्चसः ॥ २२ ॥
4.31.22bमनो हि ते ज्ञास्यति मानुषं बलं
सराघवस्यास्य सुरेन्द्रवर्चसः ॥4.31.22॥
4.32.22bमनो हि ते ज्ञास्यति मानुषं बलं सराघवस्यास्य सुरेन्द्रवर्चसः ॥ 4.32.22 ॥4.32.22bमनो हि ते ज्ञास्यति मानुषं बलं सराघवस्यास्य सुरेन्द्रवर्चसः ॥ 4.32.22 ॥#22bमनो हि ते ज्ञास्यति मानुषं बलं
स राघवस्यास्य सुरेन्द्रवर्चसः4.32.22॥
464.32.22जानात्येव, सालगिरिभेदनादौ दृष्टचरत्वादिति भावः ॥ ४।३२।२२ ॥