Ramayana Half-Verse Concordance 2.101

दशरथनिर्याणकथनम्. Built from structured/verses.jsonl. Rows are monotone-aligned half-verse/pāda-like units split at । and ॥, so verse-number boundary differences can appear as inserted or shifted line rows.

97 aligned line rows across 7 source streams.

Columns:
gor-kn 54 lines gor-hi 54 lines gr 47 lines dr-mula 18 lines gr-iitk 19 lines iitk 18 lines
#gor-kngor-hicritgrdr-mulagr-iitkiitk
12.101.1aरामस्य वचनं श्रुत्वा भरतः प्रत्युवाच ह ।2.101.1aरामस्य वचनं श्रुत्वा भरतः प्रत्युवाच ह।2.101.1aरामस्य वचनं श्रुत्वा भरतः प्रत्युवाच ह ।2.101.1aरामस्य वचनं श्रुत्वा भरतः प्रत्युवाच ह।
22.101.1bकिं मे धर्माद्विहीनस्य राजधर्मः करिष्यति ॥ 2.101.1 ॥2.101.1bकिं मे धर्माद्विहीनस्य राजधर्मः करिष्यति ॥ 2.101.1 ॥2.101.1bकिं मे धर्माद्विहीनस्य राजधर्मः करिष्यति ॥ २।१०१।१ ॥2.101.1bकिं मे धर्माद्विहीनस्य राजधर्मः करिष्यति॥2.101.1॥
32.101.1aरामस्य वचनं श्रुत्वा भरतः प्रत्युवाच ह इत्यादि अयं सर्ग एवात्र लेखनीयः ।
4#1aತಂ ತು ರಾಮಃ ಸಮಾಜ್ಞಾಯ ಭ್ರಾತರಂ ಗುರುವತ್ಸಲಮ್ ।2.101.1aतं तु रामः समाज्ञाय भ्रातरं गुरुवत्सलम् ।2.101.1b‘तं तु रामः समाज्ञाय भ्रातरं गुरुवत्सलम्’ इत्यादिसर्गस्तु लेखकैः प्रमादाल्लिखितः ।
52.101.1cतस्योक्तप्रश्नोत्तरत्वाभावात् ।
62.101.1dअत्र भरतोच्यमानपितृमरणश्रवणानन्तरं रामस्य दुःखितत्वाश्रवणात् ।
72.101.1eअत्र महेश्वरतीर्थेन सर्गपौर्वापर्यवैपरीत्यमनालोच्य स्वदृष्टकोशमात्रप्रामाण्येन ‘तं तु रामः समाज्ञाय’ इत्यादिकं सर्गमेवैकोत्तरशततमं मन्वानेन तत्सर्गव्याख्यानान्ते तत्रत्यार्थविरोधमालोच्यैवमाक्षेपपरिहारावुक्तौ ।
8#1bಲಕ್ಷ್ಮಣೇನ ಸಹ ಭ್ರಾತ್ರಾ ಪ್ರಷ್ಟುಂ ಸಮುಪಚಕ್ರಮೇ ॥2.101.1bलक्ष्मणेन सह भ्रात्रा प्रष्टुं समुपचक्रमे ॥ १ ॥
9#2aಕಿಮೇತದಿಚ್ಛೇಯಮಹಂ ಶ್ರೋತುಂಪ್ರವ್ಯಾಹೃತಂ ತ್ವಯಾ ।2.101.2aकिमेतदिच्छेयमहं श्रोतुं प्रव्याहृतं त्वया ।
10#2bಯಸ್ಮಾತ್ ತ್ವಮಾಗತೋ ದೇಶಮಿಮಂ ಚೀರಜಟಾಜಿನೀ ॥2.101.2bयस्मात् त्वमागतो देशमिमं चीरजटाजिनी ॥ २ ॥
11#3aಯನ್ನಿಮಿತ್ತಮಿಮಂ ದೇಶಂ ಕೃಷ್ಣಾಜಿನ ಜಟಾಧರಃ ।2.101.3aयन्निमित्तमिमं देशं कृष्णाजिनजटाधरः ।
12#3bಹಿತ್ವಾ ರಾಜ್ಯಂಪ್ರವಿಷ್ಟಸ್ತ್ವಂ ತತ್ಸರ್ವಂ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ ॥2.101.3bहित्वा राज्यं प्रविष्टस्त्वं तत् सर्वं वक्तुमर्हसि ॥ ३ ॥
13#4aಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಕೇಕಯೀಪುತ್ರಃ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥೇನ ಮಹಾತ್ಮನಾ ।2.101.4aइत्युक्तः केकयीपुत्रः काकुत्स्थेन महात्मना ।
14#4bಪ್ರಗೃಹ್ಯ ಬಲವದ್ಭೂಯಃ ಪ್ರಾಂಜಲಿರ್ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್ ॥2.101.4bप्रगृह्य बलवद् भूयः प्राञ्जलिर्वाक्यमब्रवीत् ॥ ४ ॥
15#5aಆರ್ಯ ತಾತಃ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಕೃತ್ವಾ ಕರ್ಮ ಸುದುಷ್ಕರಮ್ ।2.101.5aआर्य तातः परित्यज्य कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ।2.101.1f“ननु–आर्यं तातः परित्यज्य कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ।
16#5bಗತಃ ಸ್ವರ್ಗಂ ಮಹಾಬಾಹುಃ ಪುತ್ರಶೋಕಾಭಿಪೀಡಿತಃ ॥2.101.5bगतः स्वर्गं महाबाहुः पुत्रशोकाभिपीडितः ॥ ५ ॥2.101.1gगतः स्वर्गं महाबाहुः पुत्रशोकाभिपीडितः ॥
172.101.1hइति ।
18#6aಸ್ತ್ರಿಯಾ ನಿಯುಕ್ತಃ ಕೈಕೇಯ್ಯಾ ಮಮ ಮಾತ್ರಾ ಪರಂತಪ ।2.101.6aस्त्रिया नियुक्तः कैकेय्या मम मात्रा परन्तप ।
19#6bಚಕಾರ ಸಾ ಮಹತ್ಪಾಪಮಿದಮಾತ್ಮಯಶೋಹರಮ್ ॥2.101.6bचकार सा महत्पापमिदमात्मयशोहरम् ॥ ६ ॥
20#7aಸಾ ರಾಜ್ಯಾಲಮಪ್ರಾಪ್ಯ ವಿಧವಾ ಶೋಕಕರ್ಶಿತಾ ।2.101.7aसा राज्यफलमप्राप्य विधवा शोककर्शिता ।
21#7bಪ್ರತಿಷ್ಯತಿ ಮಹಾಘೋರೇ ನಿರಯೇ ಜನನೀ ಮಮ ॥2.101.7bपतिष्यति महाघोरे नरके जननी मम ॥ ७ ॥
22#8aತಸ್ಯ ಮೇ ದಾಸಭೂತಸ್ಯ ಪ್ರಸಾದಂ ಕರ್ತುಮರ್ಹಸಿ ।2.101.8aतस्य मे दासभूतस्य प्रसादं कर्तुमर्हसि ।
23#8bಅಭಿಷಿಂಚಸ್ವ ಚಾದ್ಯೈವ ರಾಜ್ಯೇನ ಮಘವಾನಿವ ॥2.101.8bअभिषिञ्चस्व चाद्यैव राज्येन मघवानिव ॥ ८ ॥
24#9aಇಮಾಃ ಪ್ರಕೃತಯಃ ಸರ್ವಾ ವಿಧವಾ ಮಾತರಶ್ಚ ಯಾಃ ।2.101.9aइमाः प्रकृतयः सर्वा विधवा मातरश्च याः ।2.101.1iइमाः प्रकृतयः सर्वा विधवा मातरश्च याः ।
252.101.1jत्वत्सकाशमनुप्राप्ताः ।
262.101.1kइति च भरतेनोक्ते रामस्तदानीमशोचन् तदुल्लङ्घ्याभिषेकप्रत्याख्यानमेव किमिति कृतवान् नैष दोषः ।
272.101.1lतस्मिन् भरतवाक्यप्रबन्धे पितृमरणमानुषङ्गिकत्वेनोक्तं राज्यस्वीकरणमेव प्राधान्येनोक्तम् ।
282.101.1mअतो रामस्तदेवं मन्यते ।
292.101.1nपिता पुत्रशोकेन मृतकल्पा न पुनर्जीविष्यतीति मृत इत्युच्यते ।
302.101.1oमातरश्च विधवाकल्पा इति विधवा इत्युच्यन्ते ।
312.101.1pअनेन ममाभिषेचनमेव प्राधान्येनोच्यत इत्यशोचन्नभिषेकप्रत्याख्यानं कृतवान् ।
322.101.1qस्ववाक्ये पितृमरणानुवादस्य चायमेवार्थः” इति ।
332.101.1rअत्रायं परिहारो न युज्यते ।
342.101.1sयदि च पिता मृतकल्पत्वेन मृत इत्युच्यत इति रामो गृह्णीयात् तदा ‘व्यादिश्य च महातेजा दिवं दशरथो गतः’ इति नानुवदेत् ।
352.101.1tयस्तु स्वाशयं स्वयमेवैवमिति वदति तस्यान्येन गत्यन्तरे सति तद्विरुद्धाभिप्रायकल्पनं कथं कर्तुं शक्यम् ? अतो ऽनेनैवानुवादेन रामेण पिता मृत इत्येव गृहीतमिति भाति ।
362.101.1uकिञ्च प्रकृतीनां मातृ़णां च समागमनात्पूर्वम् “इमाः प्रकृतयः सर्वा विधवा मातरश्च याः ।
37#9bತ್ವತ್ಸಕಾಶಮನುಪ್ರಾಪ್ತಾಃ ಪ್ರಸಾದಂ ಕರ್ತುಮರ್ಹಸಿ ॥2.101.9bत्वत्सकाशमनुप्राप्ताः प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ९ ॥2.101.1vत्वत्सकाशमनुप्राप्ताः प्रसादं कर्तुमर्हसि” इत्यङ्गुल्यादिनिर्देशानुपपत्तेश्च ।
382.101.1wअतः ‘तं तु रामः समाज्ञाय’ इत्यादिसर्गः वसिष्ठं पुरतः कृत्वेति त्र्युत्तरशततमसर्गानन्तरं चतुरुत्तरशततमसर्गत्वेन लेखनीयः पठनीयश्च ।
392.101.1xतथा चेत्सङ्गतः स्यात् ।
402.101.1yअतो ऽत्र रामस्य वचनं श्रुत्वेत्ययं सर्ग एव व्याख्यायते–रामस्य वचनं श्रुत्वेत्यादि ।
412.101.1zधर्मात् त्वत्सेवारूपमुख्यधर्मात् ।
422.101.1.27यद्वा धर्मात् त्वदुक्तराजधर्मानुष्ठानहेतुभूतराजभावात् ।
432.101.1.28राजधर्मः त्वदुक्तनीतिस्थः ॥ 1.101.1 ॥
442.101.2aशाश्वतो ऽयं सदा धर्म्मः स्थितो ऽस्मासु नरर्षभ ।2.101.2aशाश्वतोऽयं सदा धर्म्मः स्थितोऽस्मासु नरर्षभ।2.101.2aशाश्वतो ऽयं सदा धर्म्मः स्थितो ऽस्मासु नरर्षभ ।2.101.2aशाश्वतोऽयं सदा धर्मः स्थितोऽस्मासु नरर्षभ।
452.101.2bज्येष्ठपुत्रे स्थिते राजन्न कनीयान् नृपो भवेत् ॥ 2.101.2 ॥2.101.2bज्येष्ठपुत्रे स्थिते राजन्न कनीयान् नृपो भवेत् ॥ 2.101.2 ॥2.101.2bज्येष्ठपुत्रे स्थिते राजन्न कनीयान् नृपो भवेत् ॥ २।१०१।२ ॥2.101.2bज्येष्ठेे पुत्रे स्थिते राजा न कनीयान् भवेन्नृपः॥2.101.2॥
462.101.3aस समृद्धां मया सार्द्धमयोध्यां गच्छ राघव ।2.101.3aस समृद्धां मया सार्द्धमयोध्यां गच्छ राघव।2.101.3aस समृद्धां मया सार्द्धमयोध्यां गच्छ राघव ।2.101.3aस समृद्धां मया सार्धमयोध्यां गच्छ राघव।
472.101.3bअभिषेचय चात्मानं कुलस्यास्य भवाय नः ॥ 2.101.3 ॥2.101.3bअभिषेचय चात्मानं कुलस्यास्य भवाय नः ॥ 2.101.3 ॥2.101.3bअभिषेचय चात्मानं कुलस्यास्य भवाय नः ॥ २।१०१।३ ॥2.101.3bअभिषेचयचात्मानं कुलस्यास्य भवाय नः॥2.101.3॥
482.101.4aराजानं मानुषं प्राहुर्देवत्वे स मतो मम ।2.101.4aराजानं मानुषं प्राहुर्देवत्वे स मतो मम।2.101.4aराजानं मानुषं प्राहुर्देवत्वे स मतो मम ।2.101.4aराजानं मानुषं प्राहु र्देवत्वे सम्मतो मम।
492.101.4bयस्य धर्मार्थसहितं वृत्तमाहुरमानुषम् ॥ 2.101.4 ॥2.101.4bयस्य धर्मार्थसहितं वृत्तमाहुरमानुषम् ॥ 2.101.4 ॥2.101.4bयस्य धर्मार्थसहितं वृत्तमाहुरमानुषम् ॥ २।१०१।४ ॥2.101.4bयस्य धर्मार्थसहितं वृत्तमाहुरमानुषम्॥2.101.4॥
502.101.5aकेकयस्थे च मयि तु त्वयि चारण्यमाश्रिते ।2.101.5aकेकयस्थे च मयि तु त्वयि चारण्यमाश्रिते।2.101.5aकेकयस्थे च मयि तु त्वयि चारण्यमाश्रिते ।2.101.5aकेकयस्थे च मयि तु त्वयि चारण्य माश्रिते।
512.101.5bदिवमार्यो गतो राजा यायजूकः सतां मतः ॥ 2.101.5 ॥2.101.5bदिवमार्यो गतो राजा यायजूकः सतां मतः ॥ 2.101.5 ॥2.101.5bदिवमार्यो गतो राजा यायजूकः सतां मतः ॥ २।१०१।५ ॥2.101.5bदिवमार्यो गतो राजा यायजूकः सतां मतः॥2.101.5॥
522.101.6aनिष्क्रान्तमात्रे भवति सहसीते सलक्ष्मणे ।2.101.6aनिष्क्रान्तमात्रे भवति सहसीते सलक्ष्मणे।2.101.6aनिष्क्रान्तमात्रे भवति सहसीते सलक्ष्मणे ।2.101.6aनिष्क्रान्तमात्रे भवति ससीते सहलक्ष्मणे।
532.101.6bदुःखशोकाभिभूतस्तु राजा त्रिदिवमभ्यगात् ॥ 2.101.6 ॥2.101.6bदुःखशोकाभिभूतस्तु राजा त्रिदिवमभ्यगात् ॥ 2.101.6 ॥2.101.6bदुःखशोकाभिभूतस्तु राजा त्रिदिवमभ्यगात् ॥ २।१०१।६ ॥2.101.6bदुःखशोकाभिभूतस्तु राजा त्रिदिवमभ्यगात्॥2.101.6॥
542.101.7aउत्तिष्ठ पुरुषव्याघ्र क्रियतामुदकं पितुः ।2.101.7aउत्तिष्ठ पुरुषव्याघ्र क्रियतामुदकं पितुः।2.101.7aउत्तिष्ठ पुरुषव्याघ्र क्रियतामुदकं पितुः ।2.101.7aउत्तिष्ठ पुरुषव्याघ्र क्रियतामुदकं पितुः।
552.101.7bअहं चायं च शत्रुघ्नः पूर्वमेव कृतोदकौ ॥ 2.101.7 ॥2.101.7bअहं चायं च शत्रुघ्नः पूर्वमेव कृतोदकौ ॥ 2.101.7 ॥2.101.7bअहं चायं च शत्रुघ्नः पूर्वमेव कृतोदकौ ॥ २।१०१।७ ॥2.101.7bअहं चायं च शत्रुघ्नः पूर्वमेव कृतोदकौ॥2.101.7॥
562.101.67इति ॥ २।१०१।६७ ॥
572.101.67मन्निर्गमनानन्तरं कतिदिवसेषु राजा दिवं गत इत्यत्राह–निष्क्रान्तमात्र इति ॥ 2.101.67 ॥
582.101.8aप्रियेण खलु दत्तं हि पितृलोकेषु राघव ।2.101.8aप्रियेण खलु दत्तं हि पितृलोकेषु राघव।2.101.8aप्रियेण खलु दत्तं हि पितृलोकेषु राघव ।2.101.8aप्रियेण किल दत्तं हि पितृलोकेषु राघव।
592.101.8bअक्षय्यं भवतीत्याहुर्भवांश्चैव पितुः प्रियः ॥ 2.101.8 ॥2.101.8bअक्षय्यं भवतीत्याहुर्भवांश्चैव पितुः प्रियः ॥ 2.101.8 ॥2.101.8bअक्षय्यं भवतीत्याहुर्भवांश्चैव पितुः प्रियः ॥ २।१०१।८ ॥2.101.8bअक्षय्यं भवतीत्याहुर्भवांश्चैव पितुः प्रियः॥2.101.8॥
602.101.9aत्वामेव शोचंस्तव दर्शनेप्सुस्त्वय्येव सक्तामनिवर्त्य बुद्धिम् ।2.101.9aत्वामेव शोचंस्तव दर्शनेप्सुस्त्वय्येव सक्तामनिवर्त्य बुद्धिम्।2.101.9aत्वामेव शोचंस्तव दर्शनेप्सुस्त्वय्येव सक्तामनिवर्त्य बुद्धिम् ।2.101.9aत्वामेव शोचंस्तव दर्शनेप्सुस्त्वय्येव सक्तामनिवर्त्य बुद्धिम्।
612.101.9bत्वया विहीनस्तव शोकरुग्णस्त्वां संस्मरन्नस्तमितः पिता ते ॥ 2.101.9 ॥2.101.9bत्वया विहीनस्तव शोकरुग्णस्त्वां संस्मरन्नस्तमितः पिता ते ॥ 2.101.9 ॥2.101.9bत्वया विहीनस्तव शोकरुग्णस्त्वां संस्मरन्नस्तमितः पिता ते ॥ २।१०१।९ ॥2.101.9bत्वया विहीन स्तव शोकमग्नस्त्वां संस्मरन्नस्तमितः पिता ते॥2.101.9॥
62#10aತದಾನುಪೂರ್ವ್ಯಾ ಯುಕ್ತಶ್ಚ ಯುಕ್ತಂ ಚಾತ್ಮನಿ ಮಾನದ ।2.101.10aतथानुपूर्व्या युक्तश्च युक्तं चात्मनि मानद ।
63#10bರಾಜ್ಯಂ ಪ್ರಾಪ್ನುಹಿ ಧರ್ಮೇಣ ಸಕಾಮಾನ್ ಸುಹೃದಃ ಕುರು ॥2.101.10bराज्यं प्राप्नुहि धर्मेण सकामान् सुहृदः कुरु ॥ १० ॥
64#11aಭವತ್ವವಿಧವಾ ಭೂಮಿಃ ಸಮಗ್ರಾ ಪತಿನಾ ತ್ವಯಾ ।2.101.11aभवत्वविधवा भूमिः समग्रा पतिना त्वया ।
65#11bಶಶಿನಾ ವಿಮಲೇನೇವ ಶಾರದೀ ರಜನೀ ಯಥಾ ॥2.101.11bशशिना विमलेनेव शारदी रजनी यथा ॥ ११ ॥
66#12aಏಭಿಷ್ಚ ಸಚಿವೈಃ ಸಾರ್ಧಂ ಶಿರಸಾ ಯಾಚಿತೋ ಮಯಾ ।2.101.12aएभिश्च सचिवैः सार्धं शिरसा याचितो मया ।
67#12bಭ್ರಾತುಃ ಶಿಷ್ಯಸ್ಯ ದಾಸಸ್ಯ ಪ್ರಸಾದಂ ಕರ್ತುಮರ್ಹಸಿ ॥2.101.12bभ्रातुः शिष्यस्य दासस्य प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ १२ ॥
68#13aತದಿದಂ ಶಾಶ್ವತಂ ಪಿತ್ರ್ಯಂ ಸರ್ವಂ ಸಚಿವಮಂಡಲಮ್ ।2.101.13aतदिदं शाश्वतं पित्र्यं सर्वं सचिवमण्डलम् ।
69#13bಪೂಜಿತಂ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರ ನಾತಿಕ್ರಮಿತುಮರ್ಹಸಿ ॥2.101.13bपूजितं पुरुषव्याघ्र नातिक्रमितुमर्हसि ॥ १३ ॥
70#14aಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಮಹಾಬಾಹುಃ ಸಬಾಷ್ಪಃ ಕೇಕಯೀಸುತಃ ।2.101.14aएवमुक्त्वा महाबाहुः सबाष्पः कैकयीसुतः ।
71#14bರಾಮಸ್ಯ ಶಿರಸಾ ಪಾದೌ ಜಗ್ರಾಹ ಭರತಃ ಪುನಃ ॥2.101.14bरामस्य शिरसा पादौ जग्राह भरतः पुनः ॥ १४ ॥
72#15aತಂ ಮತ್ತಮಿವ ಮಾತಂಗಂ ನಿಃಶ್ವಸಂತ ಪುನಃ ಪುನಃ ।2.101.15aतं मत्तमिव मातङ्गं निःश्वसन्तं पुनः पुनः ।
73#15bಭ್ರಾತರಂ ಭರತಂ ರಾಮಃ ಪರಿಷ್ವಜ್ಯೇದಮಬ್ರವೀತ್ ॥2.101.15bभ्रातरं भरतं रामः परिष्वज्येदमब्रवीत् ॥ १५ ॥
74#16aಕುಲೀನಃ ಸತ್ತ್ವಸಂಪನ್ನಸ್ತೇಜಸ್ವೀ ಚರಿತವ್ರತಃ ।2.101.16aकुलीनः सत्त्वसम्पन्नस्तेजस्वी चरितव्रतः ।
75#16bರಾಜ್ಯಹೇತೋಃ ಕಥಂ ಪಾಪಮಾಚರೇನ್ಮದ್ವಿಧೋ ಜನಃ ॥2.101.16bराज्यहेतोः कथं पापमाचरेन्मद्विधो जनः ॥ १६ ॥
76#17aನ ದೋಷಂ ತ್ವಯಿ ಪಶ್ಯಾಮಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮಮಪ್ಯರಿಸೂದನ ।2.101.17aन दोषं त्वयि पश्यामि सूक्ष्ममप्यरिसूदन ।
77#17bನ ಚಾಪಿ ಜನನೀಂ ಬಾಲ್ಯಾತ್ ತ್ವಂ ವಿಗರ್ಹಿತುಮರ್ಹಸಿ ॥2.101.17bन चापि जननीं बाल्यात् त्वं विगर्हितुमर्हसि ॥ १७ ॥
78#18aಕಾಮಕಾರೋ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ ಗುರೂಣಾಂ ಸರ್ವದಾನಘ ।2.101.18aकामकारो महाप्राज्ञ गुरूणां सर्वदानघ ।
79#18bಉಪಪನ್ನೇಷು ದಾರೇಷುಪುತ್ರೇಷು ಚ ವಿಧೀಯತೇ ॥2.101.18bउपपन्नेषु दारेषु पुत्रेषु च विधीयते ॥ १८ ॥
80#19aವಯಮಸ್ಯ ಯಥಾ ಲೋಕೇ ಸಂಖ್ಯಾತಾಃ ಸೌಮ್ಯ ಸಾಧುಭಿಃ ।2.101.19aवयमस्य यथा लोके सङ्ख्याताः सौम्य साधुभिः ।
81#19bಭಾರ್ಯಾಃ ಪುತ್ರಾಶ್ಚ ಶಿಷ್ಯಾಶ್ಚ ತ್ವಮಪಿ ಜ್ಞಾತುಮರ್ಹಸಿ ॥2.101.19bभार्याः पुत्राश्च शिष्याश्च त्वमपि ज्ञातुमर्हसि ॥ १९ ॥
82#20aವನೇ ವಾ ಚೀರವಸನಂ ಸೌಮ್ಯಕೃಷ್ಣಾಜಿನಾಂಬರಮ್ ।2.101.20aवने वा चीरवसनं सौम्य कृष्णाजिनाम्बरम् ।
83#20bರಾಜ್ಯೇ ವಾಪಿ ಮಹಾರಾಜೋ ಮಾಂ ವಾಸಯಿತುಮೀಶ್ವರಃ ॥2.101.20bराज्ये वापि महाराजो मां वासयितुमीश्वरः ॥ २० ॥
84#21aಯಾವತ್ ಪಿತರಿ ಧರ್ಮಜ್ಞ ಗೌರವಂ ಲೋಕಸತ್ಕೃತೇ ।2.101.21aयावत् पितरि धर्मज्ञ गौरवं लोकसत्कृते ।
85#21bತಾವದ್ಧರ್ಮಕೃತಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಜನನ್ಯಾಮಪಿಗೌರವಮ್ ॥2.101.21bतावद् धर्मकृतां श्रेष्ठ जनन्यामपि गौरवम् ॥ २१ ॥
86#22aಏತಾಭ್ಯಾಂ ಧರ್ಮಶೀಲಾಭ್ಯಾಂ ವನಂ ಗಚ್ಛೇತಿ ರಾಘವ ।2.101.22aएताभ्यां धर्मशीलाभ्यां वनं गच्छेति राघव ।
87#22bಮಾತಾಪಿತೃಭ್ಯಾಮುಕ್ತೋಽಹಂ ಕಥಮನ್ಯತ್ ಸಮಾಚರೇ ॥2.101.22bमातापितृभ्यामुक्तोऽहं कथमन्यत् समाचरे ॥ २२ ॥
88#23aತ್ವಯಾ ರಾಜ್ಯಮಯೋಧ್ಯಾಯಾಂ ಪ್ರಾಪ್ತವ್ಯಂ ಲೋಕಸತ್ಕೃತಮ್ ।2.101.23aत्वया राज्यमयोध्यायां प्राप्तव्यं लोकसत्कृतम् ।
89#23bವಸ್ತವ್ಯಂ ದಂಡಕಾರಣ್ಯೇ ಮಯಾ ವಲ್ಕಲವಾಸಸಾ ॥2.101.23bवस्तव्यं दण्डकारण्ये मया वल्कलवाससा ॥ २३ ॥
90#24aಏವಮುತ್ವಾ ಮಹಾರಾಜೋ ವಿಭಾಗಂ ಲೋಕಸನ್ನಿಧೌ ।2.101.24aएवमुक्त्वा महाराजो विभागं लोकसन्निधौ ।
91#24bವ್ಯಾದಿಶ್ಯ ಚ ಮಹಾರಾಜೋ ದಿವಂ ದಶರಥೋ ಗತಃ ॥2.101.24bव्यादिश्य च महाराजो दिवं दशरथो गतः ॥ २४ ॥
92#25aಸ ಚ ಪ್ರಮಾಣಂ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ರಾಜಾಲೋಕಗುರುಸ್ತವ ।2.101.25aस च प्रमाणं धर्मात्मा राजा लोकगुरुस्तव ।
93#25bಪಿತ್ರಾ ದತ್ತಂ ಯಥಾಭಾಗಮುಪಭೋಕ್ತುಂ ತ್ವಮರ್ಹಸಿ ॥2.101.25bपित्रा दत्तं यथाभागमुपभोक्तुं त्वमर्हसि ॥ २५ ॥
94#26aಚತುರ್ದಶ ಸಮಾಃ ಸೌಮ್ಯ ದಂಡಕಾರಣ್ಯಮಾಶ್ರಿತಃ ।2.101.26aचतुर्दश समाः सौम्य दण्डकारण्यमाश्रितः ।
95#26bಉಪಭೋಕ್ಷ್ಯೇ ತ್ವಹಂ ದತ್ತಂ ಭಾಗಂ ಪಿತ್ರಾ ಮಹಾತ್ಮನಾ ॥2.101.26bउपभोक्ष्ये त्वहं दत्तं भागं पित्रा महात्मना ॥ २६ ॥
96#27aಯದಬ್ರವೀನ್ಮಾಂ ನರಲೋಕಸತ್ಕೃತಃ
ಪಿತಾ ಮಹಾತ್ಮಾ ವಿಬುಧಾಧಿಪೋಪಮಃ ।
2.101.27aयदब्रवीन्मां नरलोकसत्कृतः
पिता महात्मा विबुधाधिपोपमः ।
97#27bತದೇವ ಮನ್ಯೇ ಪರಮಾತ್ಮನೋ ಹಿತಂ
ನ ಸರ್ವಲೋಕೇಶ್ವರಭಾವಮವ್ಯಮ್ ॥
2.101.27bतदेव मन्ये परमात्मनो हितं
न सर्वलोकेश्वरभावमव्ययम् ॥ २७ ॥