Ramayana Half-Verse Concordance 2.18, 2.21

लक्ष्मणस्य वीर्योक्तिः. Built from structured/verses.jsonl. Rows are monotone-aligned half-verse/pāda-like units split at । and ॥, so verse-number boundary differences can appear as inserted or shifted line rows.

184 aligned line rows across 7 source streams.

Columns:
gor-kn 128 lines gor-hi 128 lines crit 82 lines gr 165 lines dr-mula 126 lines gr-iitk 131 lines iitk 127 lines
#gor-kngor-hicritgrdr-mulagr-iitkiitk
1#1aತಥಾ ತು ವಿಲಪಂತೀಂ ತಾಂ ಕೌಸಲ್ಯಾಂ ರಾಮಮಾತರಮ್ ।2.21.1aतथा तु विलपन्तीं तां कौसल्यां राममातरम् ।2.18.1aतथा तु विलपन्तीं तां कौसल्यां राममातरम् ।2.21.1aतथा तु विलपन्तीं तां कौसल्यां राममातरम् ।2.21.1aतथा तु विलपन्तीं तां कौसल्यां राममातरम्।2.21.1aतथा तु विलपन्तीं तां कौसल्यां राममातरम्।
2#1bಉವಾಚ ಲಕ್ಷ್ಮಣೋ ದೀನಸ್ತತ್ಕಾಲಸದೃಶಂ ವಚಃ ॥2.21.1bउवाच लक्ष्मणो दीनस्तत्कालसदृशं वचः ॥ १ ॥2.18.1bउवाच लक्ष्मणो दीनस्तत्कालसदृशं वचः ॥2.18.1॥2.21.1bउवाच लक्ष्मणो दीनस्तत्कालसदृशं वचः ॥ 2.21.1 ॥2.21.1bउवाच लक्ष्मणो दीनस्तत्कालसदृशं वचः ॥ 2.21.1 ॥2.21.1bउवाच लक्ष्मणो दीनस्तत्कालसदृशं वचः॥2.21.1॥
3#2aನ ರೋಚತೇ ಮಮಾಪ್ಯೇತದಾರ್ಯೇ ಯದ್ರಾಘವೋ ವನಮ್ ।2.21.2aन रोचते ममाप्येतदार्ये यद् राघवो वनम् ।2.18.2aन रोचते ममाप्येतदार्ये यद्राघवो वनम् ।2.21.2aन रोचते ममाप्येतदार्ये यद्राघवो वनम् ।2.21.2aन रोचते ममाप्येतदार्ये यद्राघवो वनम्।2.21.2aन रोचते ममाप्येतदार्ये यद्राघवो वनम्।
4#2bತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ರಾಜ್ಯಶ್ರಿಯಂ ಗಚ್ಛೇತ್ ಸ್ತ್ರಿಯಾ ವಾಕ್ಯವಶಂಗತಃ ॥2.21.2bत्यक्त्वा राज्यश्रियं गच्छेत् स्त्रिया वाक्यवशङ्गतः ॥ २ ॥2.18.2bत्यक्त्वा राज्यश्रियं गच्छेत्स्त्रिया वाक्यवशं गतः ॥2.18.2॥2.21.2bत्यक्त्वा राज्यश्रियं गच्छेत्स्त्रिया वाक्यवशंगतः ॥ 2.21.2 ॥2.21.2bत्यक्त्वा राज्यश्रियं गच्छेत् स्त्रिया वाक्यवशं गतः ॥ 2.21.2 ॥2.21.2bत्यक्त्वा राज्यश्रियं गच्छेत् स्त्रिया वाक्यवशं गतः॥2.21.2॥
52.21.2aन रोचत इति ।
62.21.2bममापि मह्यमपि स्त्रियाः कैकेय्याः ॥2॥
7#3aವಿಪರೀತಶ್ಚ ವೃದ್ಧಶ್ಚ ವಿಷಯೈಶ್ಚ ಪ್ರಧರ್ಷಿತಃ ।2.21.3aविपरीतश्च वृद्धश्च विषयैश्च प्रधर्षितः ।2.18.3aविपरीतश्च वृद्धश्च विषयैश्च प्रधर्षितः ।2.21.3aविपरीतश्च वृद्धश्च विषयैश्च प्रधर्षितः ।2.21.3aविपरीतश्च वृद्धश्च विषयैश्च प्रधर्षितः।2.21.3aविपरीतश्च वृद्धश्च विषयैश्च प्रधर्षितः।
8#3bನೃಪಃ ಕಿಮಿವ ನ ಬ್ರೂಯಾಚ್ಚೋದ್ಯಮಾನಃ ಸಮನ್ಮಥಃ ॥2.21.3bनृपः किमिव न ब्रूयाच्चोद्यमानः समन्मथः ॥ ३ ॥2.18.3bनृपः किमिव न ब्रूयाच्चोद्यमानः समन्मथः ॥2.18.3॥2.21.3bनृपः किमिव न ब्रूयाच्चोद्यमानः समन्मथः ॥ 2.21.3 ॥2.21.3bनृपः किमिव न ब्रूयाच्चोद्यमानः समन्मथः ॥ 2.21.3 ॥2.21.3bनृपः किमिव न ब्रूयाच्चोद्यमानस्समन्मथः॥2.21.3॥
9#4aನಾಸ್ಯಾಪರಾಧಂ ಪಶ್ಯಾಮಿ ನಾಪಿ ದೋಷಂ ತಥಾವಿಧಮ್ ।2.21.4aनास्यापराधं पश्यामि नापि दोषं तथाविधम् ।2.18.4aनास्यापराधं पश्यामि नापि दोषं तथा विधम् ।2.21.4aनास्यापराधं पश्यामि नापि दोषं तथाविधम् ।2.21.4aनास्यापराधं पश्यामि नापि दोषं तथाविधम्।2.21.4aनास्यापराधं पश्यामि नापि दोषं तथाविधम्।
10#4bಯೇನ ನಿರ್ವಾಸ್ಯತೇ ರಾಷ್ಟ್ರಾದ್ ವನವಾಸಾಯ ರಾಘವಃ ॥2.21.4bयेन निर्वास्यते राष्ट्राद् वनवासाय राघवः ॥ ४ ॥2.18.4bयेन निर्वास्यते राष्ट्राद्वनवासाय राघवः ॥2.18.4॥2.21.4bयेन निर्वास्यते राष्ट्राद्वनवासाय राघवः ॥ 2.21.4 ॥2.21.4bयेन निर्वास्यते राष्ट्राद्वनवासाय राघवः ॥ 2.21.4 ॥2.21.4bयेन निर्वास्यते राष्ट्राद्वनवासाय राघवः॥2.21.4॥
112.21.4aननु रामदोषादेवास्तु विवासनं तत्राह–नास्येति ।
122.21.4bअपराधं राजद्रोहं दोषं महापातकादिकं तथाविधं निर्वासनयोग्यम् ॥4॥
13#5aನ ತಂ ಪಶ್ಯಾಮಹಂ ಲೋಕೇ ಪರೋಕ್ಷಮಪಿ ಯೋ ನರಃ ।2.21.5aन तं पश्याम्यहं लोके परोक्षमपि यो नरः ।2.18.5aन तं पश्याम्यहं लोके परोक्षमपि यो नरः ।2.21.5aन तं पश्याम्यहं लोके परोक्षमपि यो नरः ।2.21.5aन तं पश्याम्यहं लोके परोक्षमपि यो नरः।2.21.5aन तं पश्याम्यहं लोके परोक्षमपि यो नरः ।2.21.5aन तं पश्याम्यहं लोके परोक्षमपि यो नरः।
14#5bಸ್ವಮಿತ್ರೋಽಪಿ ನಿರಸ್ತೋಽಪಿ ಯೋಽಸ್ಯ ದೋಷಮುದಾಹರೇತ್ ॥2.21.5bस्वमित्रोऽपि निरस्तोऽपि योऽस्य दोषमुदाहरेत् ॥ ५ ॥2.18.5bअमित्रोऽपि निरस्तोऽपि योऽस्य दोषमुदाहरेत् ॥2.18.5॥2.21.5bस्वमित्रोपि निरस्तोपि यो ऽस्य दोषमुदाहरेत् ॥ 2.21.5 ॥2.21.5bस्वमित्रोपि निरस्तोपि योऽस्य दोषमुदाहरेत् ॥ 2.21.5 ॥2.21.5bस्वमित्रोपि निरस्तोपि यो ऽस्य दोषमुदाहरेत् ॥ २।२१।५ ॥2.21.5bस्वमित्रोऽपि निरस्तोऽपि योऽस्य दोषमुदाहरेत्॥2.21.5॥
15#6aದೇವಕಲ್ಪಮೃಜುಂ ದಾಂತಂ ರಿಪೂಣಾಮಪಿ ವತ್ಸಲಮ್ ।2.21.6aदेवकल्पमृजुं दान्तं रिपूणामपि वत्सलम् ।2.18.6aदेवकल्पमृजुं दान्तं रिपूणामपि वत्सलम् ।2.21.6aदेवकल्पमृजुं दान्तं रिपूणामपि वत्सलम् ।2.21.6aदेवकल्पमृजुं दान्तं रिपूणामपि वत्सलम्।2.21.6aदेवकल्पमृजुं दान्तं रिपूणामपि वत्सलम् ।2.21.6aदेवकल्पमृजुं दान्तं रिपूणामपि वत्सलम्।
16#6bಅವೇಕ್ಷಮಾಣಃ ಕೋ ಧರ್ಮಂ ತ್ಯಜೇತ್ ಪುತ್ರಮಕಾರಣಾತ್ ॥2.21.6bअवेक्षमाणः को धर्मं त्यजेत् पुत्रमकारणात् ॥ ६ ॥2.18.6bअवेक्षमाणः को धर्मं त्यजेत्पुत्रमकारणात् ॥2.18.6॥2.21.6bअवेक्षमाणः को धर्मं त्यजेत् पुत्रमकारणात् ॥ 2.21.6 ॥2.21.6bअवेक्षमाणः को धर्मं त्यजेत् पुत्रमकारणात् ॥ 2.21.6 ॥2.21.6bअवेक्षमाणः को धर्मं त्यजेत् पुत्रमकारणात् ॥ २।२१।६ ॥2.21.6bअवेक्षमाणः को धर्मं त्यजेत्पुत्रमकारणात्॥2.21.6॥
17#7aತದಿದಂ ವಚನಂ ರಾಜ್ಞಃ ಪುನರ್ಬಾಲ್ಯಮುಪೇಯುಷಃ ।2.21.7aतदिदं वचनं राज्ञः पुनर्बाल्यमुपेयुषः ।2.18.7aतदिदं वचनं राज्ञः पुनर्बाल्यमुपेयुषः ।2.21.7aतदिदं वचनं राज्ञः पुनर्बाल्यमुपेयुषः ।2.21.7aतदिदं वचनं राज्ञः पुनर्बाल्यमुपेयुषः।2.21.7aतदिदं वचनं राज्ञः पुनर्बाल्यमुपेयुषः ।2.21.7aतदिदं वचनं राज्ञःपुनर्बाल्यमुपेयुषः।
18#7bಪುತ್ರಃ ಕೋ ಹೃದಯೇಕುರ್ಯಾದ್ರಾಜವೃತ್ತಮನುಸ್ಮರನ್ ॥2.21.7bपुत्रः को हृदये कुर्याद् राजवृत्तमनुस्मरन् ॥ ७ ॥2.18.7bपुत्रः को हृदये कुर्याद्राजवृत्तमनुस्मरन् ॥2.18.7॥2.21.7bपुत्रः को हृदये कुर्याद्राजवृत्तमनुस्मरन् ॥ 2.21.7 ॥2.21.7bपुत्रः को हृदये कुर्याद्राजवृत्तमनुस्मरन् ॥ 2.21.7 ॥2.21.7bपुत्रः को हृदये कुर्याद्राजवृत्तमनुस्मरन् ॥ २।२१।७ ॥2.21.7bपुत्रः को हृदये कुर्याद्राजवृत्तमनुस्मरन्॥2.21.7॥
19#8aಯಾವದೇವ ನ ಜಾನಾತಿ ಕಶ್ಚಿದರ್ಥಮಿಮಂ ನರಃ ।2.21.8aयावदेव न जानाति कश्चिदर्थमिमं नरः ।2.18.8aयावदेव न जानाति कश्चिदर्थमिमं नरः ।2.21.8aयावदेव न जानाति कश्चिदर्थमिमं नरः ।2.21.8aयावदेव न जानाति कश्चिदर्थमिमं नरः।2.21.8aयावदेव न जानाति कश्चिदर्थमिमं नरः ।2.21.8aयावदेव न जानाति कश्चिदर्थमिमं नरः।
20#8bತಾವದೇವ ಮಯಾ ಸಾರ್ಧಮಾತ್ಮಸ್ಥಂ ಕುರು ಶಾಸನಮ್ ॥2.21.8bतावदेव मया सार्धमात्मस्थं कुरु शासनम् ॥ ८ ॥2.18.8bतावदेव मया सार्धमात्मस्थं कुरु शासनम् ॥2.18.8॥2.21.8bतावदेव मया सार्द्धमात्मस्थं कुरु शासनम् ॥ 2.21.8 ॥2.21.8bतावदेव मया सार्द्धमात्मस्थं कुरु शासनम् ॥ 2.21.8 ॥2.21.8bतावदेव मया सार्द्धमात्मस्थं कुरु शासनम् ॥ २।२१।८ ॥2.21.8bतावदेव मया सार्धमात्मस्थं कुरु शासनम्॥2.21.8॥
21#9aಮಯಾ ಪಾರ್ಶ್ವೇ ಸಧನುಷಾತವ ಗುಪ್ತಸ್ಯ ರಾಘವ ।2.21.9aमया पार्श्वे सधनुषा तव गुप्तस्य राघव ।2.18.9aमया पार्श्वे सधनुषा तव गुप्तस्य राघव ।2.21.9aमया पार्श्वे सधनुषा तव गुप्तस्य राघव ।2.21.9aमया पार्श्वे सधनुषा तव गुप्तस्य राघव।2.21.9aमया पार्श्वे सधनुषा तव गुप्तस्य राघव ।2.21.9aमया पार्श्वे सधनुषा तव गुप्तस्य राघव।
22#9bಕಃ ಸಮರ್ಥೋಽಧಿಕಂ ಕರ್ತುಂ ಕೃತಾಂತಸ್ಯೇವ ತಿಷ್ಠತಃ ॥2.21.9bकः समर्थोऽधिकं कर्तुं कृतान्तस्येव तिष्ठतः ॥ ९ ॥2.18.9bकः समर्थोऽधिकं कर्तुं कृतान्तस्येव तिष्ठतः ॥2.18.9॥2.21.9bकः समर्थो ऽधिकं कर्तुं कृतान्तस्येव तिष्ठतः ॥ 2.21.9 ॥2.21.9bकः समर्थोऽधिकं कर्तुं कृतान्तस्येव तिष्ठतः ॥ 2.21.9 ॥2.21.9bकः समर्थो ऽधिकं कर्तुं कृतान्तस्येव तिष्ठतः ॥ २।२१।९ ॥2.21.9bकस् समर्थोऽधिकं कर्तुं कृतान्तस्येव तिष्ठतः॥2.21.9॥
23#10aನಿರ್ಮನುಷ್ಯಾಮಿಮಾಂ ಸರ್ವಾಮಯೋಧ್ಯಾಂ ಮನುಜರ್ಷಭ ।2.21.10aनिर्मनुष्यामिमां सर्वामयोध्यां मनुजर्षभ ।2.18.10aनिर्मनुष्यामिमां सर्वामयोध्यां मनुजर्षभ ।2.21.10aनिर्मनुष्यामिमां सर्वामयोध्यां मनुजर्षभ ।2.21.10aनिर्मनुष्यामिमां सर्वामयोध्यां मनुजर्षभ।2.21.10aनिर्मनुष्यामिमां सर्वामयोध्यां मनुजर्षभ ।2.21.10aनिर्मनुष्यामिमां कृत्स्नामयोध्यां मनुजर्षभ।
24#10bಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ಶರೈಸ್ತೀಕ್ಷ್ಣೈರ್ಯದಿ ಸ್ಥಾಸ್ಯತಿ ವಿಪ್ರಿಯೇ ॥2.21.10bकरिष्यामि शरैस्तीक्ष्णैर्यदि स्थास्यति विप्रिये ॥ १० ॥2.18.10bकरिष्यामि शरैस्तीक्ष्णैर्यदि स्थास्यति विप्रिये ॥2.18.10॥2.21.10bकरिष्यामि शरैस्तीक्ष्णैर्यदि स्थास्यति विप्रिये ॥ 2.21.10 ॥2.21.10bकरिष्यामि शरैस्तीक्ष्णैर्यदि स्थास्यति विप्रिये ॥ 2.21.10 ॥2.21.10bकरिष्यामि शरैस्तीक्ष्णैर्यदि स्थास्यति विप्रिये ॥ २।२१।१० ॥2.21.10bकरिष्यामि शरैस्तीक्ष्णैर्यदि स्थास्यति विप्रिये॥2.21.10॥
25#11aಭರತಸ್ಯಾಥ ಪಕ್ಷ್ಯೋ ವಾ ಯೋವಾಸ್ಯ ಹಿತಮಿಚ್ಛತಿ ।2.21.11aभरतस्याथ पक्ष्यो वा यो वास्य हितमिच्छति ।2.18.11aभरतस्याथ पक्ष्यो वा यो वास्य हितमिच्छति ।2.21.11aभरतस्याथ पक्ष्यो वा यो वा ऽस्य हितमिच्छति ।2.21.11aभरतस्याथ पक्ष्यो वा यो वाऽस्य हितमिच्छति।2.21.11aभरतस्याथ पक्ष्यो वा यो वा ऽस्य हितमिच्छति ।2.21.11aभरतस्याथ पक्ष्यो वा यो वाऽस्य हितमिच्छति।
26#11bಸರ್ವಾಂಸ್ತಾಂಶ್ಚ ವಧಿಷ್ಯಾಮಿ ಮೃದುರ್ಹಿ ಪರಿಭೂಯತೇ ॥2.21.11bसर्वांस्तांश्च वधिष्यामि मृदुर्हि परिभूयते ॥ ११ ॥2.18.11bसर्वानेतान्वधिष्यामि मृदुर्हि परिभूयते ॥2.18.11॥2.21.11bसर्वानेतान् वधिष्यामि मृदुर्हि परिभूयते ॥ 2.21.11 ॥2.21.11bसर्वानेतान् वधिष्यामि मृदुर्हि परिभूयते ॥ 2.21.11 ॥2.21.11bसर्वानेतान् वधिष्यामि मृदुर्हि परिभूयते ॥ २।२१।११ ॥2.21.11bसर्वानेतान्वधिष्यामि मृदुर्हि परिभूयते॥2.21.11॥
27#12aಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿತೋಽಯಂ ಕೈಕೇಯ್ಯಾ ಸಂತುಷ್ಟೋ ಯದಿ ನಃ ಪಿತಾ ।2.21.12aप्रोत्साहितोऽयं कैकेय्या सन्तुष्टो यदि नः पिता ।2.21.12aप्रोत्साहितो ऽयं कैकेय्या स दुष्टो यदि नः पिता ।2.21.12aप्रोत्साहितोऽयं कैकेय्या स दुष्टो यदि नः पिता।2.21.12aप्रोत्साहितो ऽयं कैकेय्या स दुष्टो यदि नः पिता ।2.21.12aप्रोत्साहितोऽयं कैकेय्या स दुष्टो यदि नः पिता।
28#12bಅಮಿತ್ರಭೂತೋ ನಿಃಸಂಗಂ ವಧ್ಯತಾಂ ವಧ್ಯತಾಮಪಿ ॥2.21.12bअमित्रभूतो निःसङ्गं बध्यतां वध्यतामपि ॥ १२ ॥2.21.12bअमित्रभूतो निस्सङ्गं वध्यतां बध्यतामपि ॥ 2.21.12 ॥2.21.12bअमित्रभूतो निस्सङ्गं वध्यतां बध्यतामपि ॥ 2.21.12 ॥2.21.12bअमित्रभूतो निस्सङ्गं वध्यतां बध्यतामपि ॥ २।२१।१२ ॥2.21.12bअमित्रभूतो निस्सङ्गं वध्यतां बध्यतामपि॥2.21.12॥
29#13aಗುರೋರಪ್ಯವಲಿಪ್ತಸ್ಯ ಕರ್ಯಾಕಾರ್ಯಮಜಾನತಃ ।2.21.13aगुरोरप्यवलिप्तस्य कार्याकार्यमजानतः ।2.21.13aगुरोरप्यवलिप्तस्य कार्याकार्यमजानतः ।2.21.13aगुरोरप्यवलिप्तस्य कार्याकार्यमजानतः।2.21.13aगुरोरप्यवलिप्तस्य कार्याकार्यमजानतः ।2.21.13aगुरोरप्यवलिप्तस्य कार्याकार्यमजानतः।
30#13bಉತ್ಪಥಂ ಪ್ರತಿಪನ್ನಸ್ಯ ಕಾರ್ಯಂ ಭವತಿ ಶಾಸನಮ್ ॥2.21.13bउत्पथं प्रतिपन्नस्य कार्यं भवति शासनम् ॥ १३ ॥2.21.13bउत्पथं प्रतिपन्नस्य कार्यं भवति शासनम् ॥ 2.21.13 ॥2.21.13bउत्पथं प्रतिपन्नस्य कार्यं भवति शासनम् ॥ 2.21.13 ॥2.21.13bउत्पथं प्रतिपन्नस्य कार्यं भवति शासनम् ॥ २।२१।१३ ॥2.21.13bउत्पथं प्रतिपन्नस्य कार्यं भवति शासनम्॥2.21.13॥
31#14aಬಲಮೇಷ ಕಿಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ಹೇತುಂ ವಾ ಪುರುಷೋತ್ತಮ ।2.21.14aबलमेष किमाश्रित्य हेतुं वा पुरुषोत्तम ।2.21.14aबलमेष किमाश्रित्य हेतुं वा पुरुषर्षभ ।2.21.14aबलमेष किमाश्रित्य हेतुं वा पुरुषर्षभ।2.21.14aबलमेष किमाश्रित्य हेतुं वा पुरुषर्षभ ।2.21.14aबलमेष किमाश्रित्य हेतुं वापुरुषर्षभ।
32#14bದಾತುಮಿಚ್ಛತಿ ಕೈಕೇಯ್ಯೈ ಉಪಸ್ಥಿತಮಿದಂ ತವ ॥2.21.14bदातुमिच्छति कैकेय्यै उपस्थितमिदं तव ॥ १४ ॥2.21.14bदातुमिच्छति कैकेय्यै राज्यं स्थितमिदं तव ॥ 2.21.14 ॥2.21.14bदातुमिच्छति कैकेय्यै राज्यं स्थितमिदं तव ॥ 2.21.14 ॥2.21.14bदातुमिच्छति कैकेय्यै राज्यं स्थितमिदं तव ॥ २।२१।१४ ॥2.21.14bदातुमिच्छति कैकेय्यै राज्यं स्थितमिदं तव॥2.21.14॥
33#15aತ್ವಯಾ ಚೈವ ಮಯಾ ಚೈವ ಕೃತ್ವಾ ವೈರಮನುತ್ತಮಮ್ ।2.21.15aत्वया चैव मया चैव कृत्वा वैरमनुत्तमम् ।2.18.12aत्वया चैव मया चैव कृत्वा वैरमनुत्तमम् ।2.21.15aत्वया चैव मया चैव कृत्वा वैरमनुत्तमम् ।2.21.15aत्वया चैव मया चैव कृत्वा वैरमनुत्तमम्।2.21.15aत्वया चैव मया चैव कृत्वा वैरमनुत्तमम् ।2.21.15aत्वया चैव मया चैव कृत्वा वैरमनुत्तमम्।
34#15bಕಾಸ್ಯ ಶಕ್ತಿಃ ಶ್ರಿಯಂ ದಾತುಂ ಭರತಾಯಾರಿಶಾಸನ ॥2.21.15bकास्य शक्तिः श्रियं दातुं भरतायारिशासन ॥ १५ ॥2.18.12bकस्य शक्तिः श्रियं दातुं भरतायारिशासन ॥2.18.12॥2.21.15bकास्य शक्तिः श्रियं दातुं भरतायारिशासन ॥ 2.21.15 ॥2.21.15bकास्य शक्तिः श्रियं दातुं भरतायारिशासन ॥ 2.21.15 ॥2.21.15bकास्य शक्तिः श्रियं दातुं भरतायारिशासन ॥ २।२१।१५ ॥2.21.15bकाऽस्य शक्तिश्श्रियं दातुं भरतायारिशासन॥2.21.15॥
352.21.1415aबलमिति ।
362.21.1415bबलं राजत्वप्रयुक्तबलम् ।
372.21.1415cहेतुं वरदानरूपहेतुं वा ॥ 2.21.1415 ॥
38#16aಅನುರಕ್ತೋಸ್ಮಿ ಭಾವೇನ ಭ್ರಾತರಂ ದೇವಿ ತತ್ತ್ವತಃ ।2.21.16aअनुरक्तोऽस्मि भावेन भ्रातरं देवि तत्त्वतः ।2.18.13aअनुरक्तोऽस्मि भावेन भ्रातरं देवि तत्त्वतः ।2.21.16aअनुरक्तो ऽस्मि भावेन भ्रातरं देवि तत्त्वतः ।2.21.16aअनुरक्तोऽस्मि भावेन भ्रातरं देवि तत्त्वतः।2.21.16aअनुरक्तो ऽस्मि भावेन भ्रातरं देवि तत्त्वतः ।2.21.16aअनुरक्तोऽस्मि भावेन भ्रातरं देवि तत्त्वतः।
39#16bಸತ್ಯೇನ ಧನುಷಾ ಚೈವ ದತ್ತೇನೇಷ್ಟೇನ ತೇ ಶಪೇ ॥2.21.16bसत्येन धनुषा चैव दत्तेनेष्टेन ते शपे ॥ १६ ॥2.18.13bसत्येन धनुषा चैव दत्तेनेष्टेन ते शपे ॥2.18.13॥2.21.16bसत्येन धनुषा चैव दत्तेनेष्टेन ते शपे ॥ 2.21.16 ॥2.21.16bसत्येन धनुषा चैव दत्तेनेष्टेन ते शपे ॥ 2.21.16 ॥2.21.16bसत्येन धनुषा चैव दत्तेनेष्टेन ते शपे ॥ २।२१।१६ ॥2.21.16bसत्येन धनुषा चैव दत्तेनेष्टेन ते शपे॥2.21.16॥
40#17aದೀಪ್ತಮಗ್ನಿಮರಣ್ಯಂ ವಾ ಯದಿ ರಾಮಃ ಪ್ರವೇಕ್ಷ್ಯತಿ ।2.21.17aदीप्तमग्निमरण्यं वा यदि रामः प्रवेक्ष्यति ।2.18.14aदीप्तमग्निमरण्यं वा यदि रामः प्रवेक्ष्यते ।2.21.17aदीप्तमग्निमरण्यं वा यदि रामः प्रवेक्ष्यति ।2.21.17aदीप्तमग्निमरण्यं वा यदि रामः प्रवेक्ष्यति।2.21.17aदीप्तमग्निमरण्यं वा यदि रामः प्रवेक्ष्यति ।2.21.17aदीप्तमग्निमरण्यं वा यदि रामः प्रवेक्ष्यति।
41#17bಪ್ರವಿಷ್ಟಂ ತತ್ರ ಮಾಂ ದೇವಿ ತ್ವಂ ಪೂರ್ವಮವಧಾರಯ ॥2.21.17bप्रविष्टं तत्र मां देवि त्वं पूर्वमवधारय ॥ १७ ॥2.18.14bप्रविष्टं तत्र मां देवि त्वं पूर्वमवधारय ॥2.18.14॥2.21.17bप्रविष्टं तत्र मां देवि त्वं पूर्वमवधारय ॥ 2.21.17 ॥2.21.17bप्रविष्टं तत्र मां देवि त्वं पूर्वमवधारय ॥ 2.21.17 ॥2.21.17bप्रविष्टं तत्र मां देवि त्वं पूर्वमवधारय ॥ २।२१।१७ ॥2.21.17bप्रविष्टं तत्र मां देवि त्वं पूर्वमवधारय॥2.21.17॥
42#18aಹರಾಮಿ ವೀರ್ಯಾದ್ದುಃಖಂ ತೇ ತಮಃ ಸೂರ್ಯ ಇವೋದಿತಃ ।2.21.18aहरामि वीर्याद् दुःखं ते तमः सूर्य इवोदितः ।2.18.15aहरामि वीर्याद्दुःखं ते तमः सूर्य इवोदितः ।2.21.18aहरामि वीर्याद्दुःखं ते तमः सूर्य इवोदितः ।2.21.18aहरामि वीर्याद्दुःखं ते तमः सूर्य इवोदितः।2.21.18aहरामि वीर्याद्दुःखं ते तमः सूर्य इवोदितः ।2.21.18aहरामि वीर्याद्दुःखं ते तमस् सूर्य इवोदितः।
43#18bದೇವೀ ಪಶ್ಯತು ಮೇ ವೀರ್ಯಂ ರಾಘವಶ್ಚೈವ ಪಶ್ಯತು ॥2.21.18bदेवी पश्यतु मे वीर्यं राघवश्चैव पश्यतु ॥ १८ ॥2.18.15bदेवी पश्यतु मे वीर्यं राघवश्चैव पश्यतु ॥2.18.15॥2.21.18bदेवी पश्यतु मे वीर्यं राघवश्चैव पश्यतु ॥ 2.21.18 ॥2.21.18bदेवी पश्यतु मे वीर्यं राघवश्चैव पश्यतु ॥ 2.21.18 ॥2.21.18bदेवी पश्यतु मे वीर्यं राघवश्चैव पश्यतु ॥ २।२१।१८ ॥2.21.18bदेवी पश्यतु मे वीर्यं राघवश्चैव पश्यतु॥2.21.18॥
44#19aಹನಿಷ್ಯೇ ಪಿತರಂ ವೃದ್ಧಂ ಕೈಕೇಯ್ಯಾಸಕ್ತಮಾನಸಮ್ ।2.21.19aहनिष्ये पितरं वृद्धं कैकेय्यासक्तमानसम् ।
45#19bಕೃಪಣಂ ಚ ಸ್ಥಿರಂ ಬಾಲ್ಯೇಂ ವೃದ್ಧಭಾವೇನ ಗರ್ಹಿತಮ್ ॥2.21.19bकृपणं च स्थितं बाल्ये वृद्धभावेन गर्हितम् ॥ १९ ॥
46#20aಏತತ್ತು ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಲಕ್ಷ್ಮಣಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ ।2.21.20aएतत् तु वचनं श्रुत्वा लक्ष्मणस्य महात्मनः ।2.18.16aएतत्तु वचनं श्रुत्वा लक्ष्मणस्य महात्मनः ।2.21.19aएतत्तु वचनं श्रुत्वा लक्ष्मणस्य महात्मनः ।2.21.19aएतत्तु वचनं श्रुत्वा लक्ष्मणस्य महात्मनः।2.21.19aएतत्तु वचनं श्रुत्वा लक्ष्मणस्य महात्मनः ।2.21.19aएतत्तु वचनं श्रुत्वा लक्ष्मणस्य महात्मनः।
47#20bಉವಾಚ ರಾಮಂ ಕೌಸಲ್ಯಾ ರುದತೀ ಶೋಕಲಾಲಸಾ ॥2.21.20bउवाच रामं कौसल्या रुदती शोकलालसा ॥ २० ॥2.18.16bउवाच रामं कौसल्या रुदन्ती शोकलालसा ॥2.18.16॥2.21.19bउवाच रामं कौसल्या रुदन्ती शोकलालसा ॥ 2.21.19 ॥2.21.19bउवाच रामं कौसल्या रुदन्ती शोकलालसा ॥ 2.21.19 ॥2.21.19bउवाच रामं कौसल्या रुदन्ती शोकलालसा ॥ २।२१।१९ ॥2.21.19bउवाच रामं कौशल्या रुदन्ती शोकलालसा॥2.21.19॥
482.21.1619aअनुरक्त इति ।2.21.1619aअनुरक्त इति ।
492.21.1619bदत्तेन दानेन ।2.21.1619bदत्तेन दानेन ।
502.21.1619cइष्टेन देवार्चनादिना ॥ 2.21.1619 ॥2.21.1619cइष्टेन देवार्चनादिना ॥ २।२१।१६१९ ॥
51#21aಭ್ರಾತುಸ್ತೇ ವದತಃ ಪುತ್ರ ಲಕ್ಷ್ಮಣಸ್ಯ ಶ್ರುತಂ ತ್ವಯಾ ।2.21.21aभ्रातुस्ते वदतः पुत्र लक्ष्मणस्य श्रुतं त्वया ।2.18.17aभ्रातुस्ते वदतः पुत्र लक्ष्मणस्य श्रुतं त्वया ।2.21.20aभ्रातुस्ते वदतः पुत्र लक्ष्मणस्य श्रुतं त्वया ।2.21.20aभ्रातुस्ते वदतः पुत्र लक्ष्मणस्य श्रुतं त्वया।2.21.20aभ्रातुस्ते वदतः पुत्र लक्ष्मणस्य श्रुतं त्वया ।2.21.20aभ्रातुस्ते वदतः पुत्र लक्ष्मणस्य श्रुतं त्वया।
52#21bಯದತ್ರಾನಂತರಂ ತತ್ತ್ವಂ ಕುರುಷ್ವ ಯದಿ ರೋಚತೇ ॥2.21.21bयदत्रानन्तरं तत्त्वं कुरुष्व यदि रोचते ॥ २१ ॥2.18.17bयदत्रानन्तरं तत्त्वं कुरुष्व यदि रोचते ॥2.18.17॥2.21.20bयदत्रानन्तरं कार्यं कुरुष्व यदि रोचते ॥ 2.21.20 ॥2.21.20bयदत्रानन्तरं कार्यं कुरुष्व यदि रोचते ॥ 2.21.20 ॥2.21.20bयदत्रानन्तरं कार्यं कुरुष्व यदि रोचते ॥ २।२१।२० ॥2.21.20bयदत्रानन्तरं कार्यं कुरुष्व यदि रोचते॥2.21.20॥
53#22aನ ಚಾಧರ್ಮ್ಯಂ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸಪತ್ನ್ಯಾ ಮಮ ಭಾಷಿತಮ್ ।2.21.22aन चाधर्म्यं वचः श्रुत्वा सपत्न्या मम भाषितम् ।2.18.18aन चाधर्म्यं वचः श्रुत्वा सपत्न्या मम भाषितम् ।2.21.21aन चाधर्म्यं वचः श्रुत्वा सपत्न्या मम भाषितम् ।2.21.21aन चाधर्म्यं वचः श्रुत्वा सपत्न्या मम भाषितम्।2.21.21aन चाधर्म्यं वचः श्रुत्वा सपत्न्या मम भाषितम् ।2.21.21aन चाधर्म्यं वच श्रुत्वा सपत्न्या मम भाषितम्।
54#22bವಿಹಾಯ ಶೋಕಸಂತಪ್ತಾಂ ಗಂತುಮರ್ಹಸಿ ಮಾಮಿತಃ ॥2.21.22bविहाय शोकसन्तप्तां गन्तुमर्हसि मामितः ॥ २२ ॥2.18.18bविहाय शोकसंतप्तां गन्तुमर्हसि मामितः ॥2.18.18॥2.21.21bविहाय शोकसन्तप्तां गन्तुमर्हसि मामितः ॥ 2.21.21 ॥2.21.21bविहाय शोकसन्तप्तां गन्तुमर्हसि मामितः ॥ 2.21.21 ॥2.21.21bविहाय शोकसन्तप्तां गन्तुमर्हसि मामितः ॥ २।२१।२१ ॥2.21.21bविहाय शोकसन्तप्तां गन्तुमर्हसि मामितः॥2.21.21॥
55#23aಧರ್ಮಜ್ಞ ಇತಿ ಧರ್ಮಿಷ್ಠೋ ಧರ್ಮಂ ಚರಿತುಮಿಚ್ಛಸಿ ।2.21.23aधर्मज्ञ इति धर्मिष्ठ धर्मं चरितुमिच्छसि ।2.18.19aधर्मज्ञ यदि धर्मिष्ठो धर्मं चरितुमिच्छसि ।2.21.22aधर्मज्ञ यदि धर्मिष्ठो धर्मं चरितुमिच्छसि ।2.21.22aधर्मज्ञ यदि धर्मिष्ठो धर्मं चरितुमिच्छसि।2.21.22aधर्मज्ञ यदि धर्मिष्ठो धर्मं चरितुमिच्छसि ।2.21.22aधर्मज्ञ यदि धर्मिष्ठो धर्मं चरितुमिच्छसि।
56#23bಶುಶ್ರೂಷ ಮಾಮಿಹಸ್ಥಸ್ತ್ವಂ ಚರ ಧರ್ಮಮನುತ್ತಮಮ್ ॥2.21.23bशुश्रूष मामिहस्थस्त्वं चर धर्ममनुत्तमम् ॥ २३ ॥2.18.19bशुश्रूष मामिहस्थस्त्वं चर धर्ममनुत्तमम् ॥2.18.19॥2.21.22bशुश्रूष मामिहस्थस्त्वं चर धर्ममनुत्तमम् ॥ 2.21.22 ॥2.21.22bशुश्रूष मामिहस्थस्त्वं चर धर्ममनुत्तमम् ॥ 2.21.22 ॥2.21.22bशुश्रूष मामिहस्थस्त्वं चर धर्ममनुत्तमम् ॥ २।२१।२२ ॥2.21.22bशुश्रूष मामिहस्थस्त्वं चर धर्ममनुत्तमम्॥2.21.22॥
57#24aಶುಶ್ರೂಷುರ್ಜನನೀಂ ಪುತ್ರ ಸ್ವಗೃಹೇ ನಿಯತೋ ವಸನ್ ।2.21.24aशुश्रूषुर्जननीं पुत्र स्वगृहे नियतो वसन् ।2.18.20aशुश्रूषुर्जननीं पुत्र स्वगृहे नियतो वसन् ।2.21.23aशुश्रूषुर्जननीं पुत्रः स्वगृहे नियतो वसन् ।2.21.23aशुश्रूषुर्जननीं पुत्रः स्वगृहे नियतो वसन्।2.21.23aशुश्रूषुर्जननीं पुत्रः स्वगृहे नियतो वसन् ।2.21.23aशुश्रूषुर्जननीं पुत्र स्वगृहे नियतो वसन्।
58#24bಪರೇಣ ತಪಸಾ ಯುಕ್ತಃ ಕಾಶ್ಯಪಸ್ತ್ರಿದಿವಂ ಗತಃ ॥2.21.24bपरेण तपसा युक्तः काश्यपस्त्रिदिवं गतः ॥ २४ ॥2.18.20bपरेण तपसा युक्तः काश्यपस्त्रिदिवं गतः ॥2.18.20॥2.21.23bपरेण तपसायुक्तः काश्यपस्त्रिदिवं गतः ॥ 2.21.23 ॥2.21.23bपरेण तपसायुक्तः काश्यपस्त्रिदिवं गतः ॥ 2.21.23 ॥2.21.23bपरेण तपसायुक्तः काश्यपस्त्रिदिवं गतः ॥ २।२१।२३ ॥2.21.23bपरेण तपसा युक्तः काश्यपस्त्रिदिवं गतः॥2.21.23॥
59#25aಯಥೈವ ರಾಜಾ ಪೂಜ್ಯಸ್ತೇ ಗೌರವೇಣ ತಥಾ ಹ್ಯಹಮ್ ।2.21.25aयथैव राजा पूज्यस्ते गौरवेण तथा ह्यहम् ।2.18.21aयथैव राजा पूज्यस्ते गौरवेण तथा ह्यहम् ।2.21.24aयथैव राजा पूज्यस्ते गौरवेण तथा ह्यहम् ।2.21.24aयथैव राजा पूज्यस्ते गौरवेण तथा ह्यहम्।2.21.24aयथैव राजा पूज्यस्ते गौरवेण तथा ह्यहम् ।2.21.24aयथैव राजा पूज्यस्ते गौरवेण तथाऽस्म्यहम्।
60#25bತ್ವಾಂ ಸಾಹಂ ನಾನುಜಾನಾಮಿ ನ ಗಂತವ್ಯಮಿತೋ ವನಮ್ ॥2.21.25bत्वां साहं नानुजानामि न गन्तव्यमितो वनम् ॥ २५ ॥2.18.21bत्वां नाहमनुजानामि न गन्तव्यमितो वनम् ॥2.18.21॥2.21.24bत्वां नाहमनुजानामि न गन्तव्यमितो वनम् ॥ 2.21.24 ॥2.21.24bत्वां नाहमनुजानामि न गन्तव्यमितो वनम् ॥ 2.21.24 ॥2.21.24bत्वां नाहमनुजानामि न गन्तव्यमितो वनम् ॥ २।२१।२४ ॥2.21.24bत्वां नाहमनुजानामि न गन्तव्यमितो वनम्॥2.21.24॥
61#26aತದ್ವಿಯೋಗಾನ್ನ ಮೇ ಕಾರ್ಯಂ ಜೀವಿತೇನ ಸುಖೇನ ಚ ।2.21.26aत्वद्वियोगान्न मे कार्यं जीवितेन सुखेन च ।2.18.22aत्वद्वियोगान्न मे कार्यं जीवितेन सुखेन वा ।2.21.25aत्वद्वियोगान्न मे कार्यं जीवितेन सुखेन वा ।2.21.25aत्वद्वियोगान्न मे कार्यं जीवितेन सुखेन वा।2.21.25aत्वद्वियोगान्न मे कार्यं जीवितेन सुखेन वा ।2.21.25aत्वद्वियोगान्न मे कार्यं जीवितेन सुखेन वा।
62#26bತ್ವಯಾ ಸಹ ಮಮ ಶ್ರೇಯಸ್ತೃಣಾನಾಮಪಿ ಭಕ್ಷಣಮ್ ॥2.21.26bत्वया सह मम श्रेयस्तृणानामपि भक्षणम् ॥ २६ ॥2.18.22bत्वया सह मम श्रेयस्तृणानामपि भक्षणम् ॥2.18.22॥2.21.25bत्वया सह ममश्रेयस्तृणानामपि भक्षणम् ॥ 2.21.25 ॥2.21.25bत्वया सह ममश्रेयस्तृणानामपि भक्षणम् ॥ 2.21.25 ॥2.21.25bत्वया सह ममश्रेयस्तृणानामपि भक्षणम् ॥ २।२१।२५ ॥2.21.25bत्वया सह मम श्रेयस्तृणानामपि भक्षणम्॥2.21.25॥
632.21.2425aयथेति ।2.21.2425aयथेति ।
642.21.2425bनानुजानामि अनुज्ञां न करोमि ॥ 2.21.2425 ॥2.21.2425bनानुजानामि अनुज्ञां न करोमि ॥ २।२१।२४२५ ॥
65#27aಯದಿ ತ್ವಂ ಯಾಸ್ಯಸಿ ವನಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಮಾಂ ಶೋಕಲಾಲಸಾಮ್ ।2.21.27aयदि त्वं यास्यसि वनं त्यक्त्वा मां शोकलालसाम् ।2.18.23aयदि त्वं यास्यसि वनं त्यक्त्वा मां शोकलालसाम् ।2.21.26aयदि त्वं यास्यसि वनं त्यक्त्वा मां शोकलालसाम् ।2.21.26aयदि त्वं यास्यसि वनं त्यक्त्वा मां शोकलालसाम्।2.21.26aयदि त्वं यास्यसि वनं त्यक्त्वा मां शोकलालसाम् ।2.21.26aयदि त्वं यास्यसि वनं त्यक्त्वा मां शोकलालसाम्।
66#27bಅಹಂ ಪ್ರಾಯಮಿಹಾಸಿಷ್ಯೇ ನ ಚ ಶಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಜೀವಿತುಮ್ ॥2.21.27bअहं प्रायमिहासिष्ये न च शक्ष्यामि जीवितुम् ॥ २७ ॥2.18.23bअहं प्रायमिहासिष्ये न हि शक्ष्यामि जीवितुम् ॥2.18.23॥2.21.26bअहं प्रायमिहासिष्ये न हि शक्ष्यामि जीवितुम् ॥ 2.21.26 ॥2.21.26bअहं प्रायमिहासिष्ये न हि शक्ष्यामि जीवितुम् ॥ 2.21.26 ॥2.21.26bअहं प्रायमिहासिष्ये न हि शक्ष्यामि जीवितुम् ॥ २।२१।२६ ॥2.21.26bअहं प्रायमिहासिष्ये न हि शक्ष्यामि जीवितुम्॥2.21.26॥
67#28aತತಸ್ತ್ವಂ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯಸೇ ಪುತ್ರ ನಿರಯಂ ಲೋಕವಿಶ್ರುತಮ್ ।2.21.28aततस्त्वं प्राप्स्यसे पुत्र निरयं लोकविश्रुतम् ।2.18.24aततस्त्वं प्राप्स्यसे पुत्र निरयं लोकविश्रुतम् ।2.21.27aततस्त्वं प्राप्स्यसे पुत्र निरयं लोकविश्रुतम् ।2.21.27aततस्त्वं प्राप्स्यसे पुत्र निरयं लोकविश्रुतम्।2.21.27aततस्त्वं प्राप्स्यसे पुत्र निरयं लोकविश्रुतम् ।2.21.27aततस्त्वं प्राप्स्यसे पुत्र निरयं लोकविश्रुतम्।
68#28bಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾಮಿವಾಧರ್ಮಾತ್ ಸಮುದ್ರಃ ಸರಿತಾಂ ಪತಿಃ ॥2.21.28bब्रह्महत्यामिवाधर्मात् समुद्रः सरितां पतिः ॥ २८ ॥2.18.24bब्रह्महत्यामिवाधर्मात्समुद्रः सरितां पतिः ॥2.18.24॥2.21.27bब्रह्महत्यामिवाधर्मात् समुद्रः सरितां पतिः ॥ 2.21.27 ॥2.21.27bब्रह्महत्यामिवाधर्मात् समुद्रः सरितां पतिः ॥ 2.21.27 ॥2.21.27bब्रह्महत्यामिवाधर्मात् समुद्रः सरितां पतिः ॥ २।२१।२७ ॥2.21.27bब्रह्महत्यामिवाधर्मात्समुद्रस् सरितां पतिः॥2.21.27॥
69#29aವಿಲಪಂತೀಂ ತಥಾ ದೀನಾಂ ಕೌಸಲ್ಯಾಂ ಜನನೀಂ ತತಃ ।2.21.29aविलपन्तीं तथा दीनां कौसल्यां जननीं ततः ।2.18.25aविलपन्तीं तथा दीनां कौसल्यां जननीं ततः ।2.21.28aविलपन्तीं तदा दीनां कौसल्यां जननीं ततः ।2.21.28aविलपन्तीं तदा दीनां कौसल्यां जननीं ततः।2.21.28aविलपन्तीं तदा दीनां कौसल्यां जननीं ततः ।2.21.28aविलपन्तीं तथा दीनां कौसल्यां जननीं ततः।
70#29bಉವಾಚ ರಾಮೋ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ವಚನಂ ಧರ್ಮಸಂಹಿತಮ್ ॥2.21.29bउवाच रामो धर्मात्मा वचनं धर्मसंहितम् ॥ २९ ॥2.18.25bउवाच रामो धर्मात्मा वचनं धर्मसंहितम् ॥2.18.25॥2.21.28bउवाच रामो धर्मात्मा वचनं धर्मसंहितम् ॥ 2.21.28 ॥2.21.28bउवाच रामो धर्मात्मा वचनं धर्मसंहितम् ॥ 2.21.28 ॥2.21.28bउवाच रामो धर्मात्मा वचनं धर्मसंहितम् ॥ २।२१।२८ ॥2.21.28bउवाच रामो धर्मात्मा वचनं धर्मसंहितम्॥2.21.28॥
712.21.2728प्राप्तवानिति पौराणिकी कथा ॥ २।२१।२७२८ ॥
722.21.2728aतत इति ।
732.21.2728bनिरयशब्देन दुःखं लक्ष्यते ।
742.21.2728cअधर्मात् पिप्पलादविषये कृतादपकारात् ।
752.21.2728dब्रह्महत्यामिव ब्राह्मणनिमित्तका हिंसा ब्रह्महत्येति व्युत्पत्त्या पिप्पलादोत्पादितकृत्यया समुद्रस्य प्राप्तं दुःखं ब्रह्महत्येत्युच्यते ।
762.21.2728eपिप्पलादेन कृत्योत्पादनं च “पिप्पलादसमुत्पन्ने कृत्ये लोकभयंकरि ।
772.21.2728fपाषाणं ते मया दत्तमाहारार्थं प्रकल्पितम् ॥
782.21.2728g” इति प्रसिद्धम्।
792.21.2728hसाक्षात्समुद्रकर्तृकब्रह्महत्याया अश्रवणादेवं व्याख्यातम्।
802.21.2728iयद्वा शुश्रूषुरित्यत्र काश्यपः पूर्वजन्मनि मातृशुश्रूषां कृत्वा तत्फलत्वेन दिवं गत्वा प्रजापतित्वं च गतवानिति पुराणकथा।
812.21.2728jउत्तरत्र समुद्रः किल मातृदुःखजननरूपाधर्माद्ब्रह्महत्यां ब्रह्महत्याप्राप्यनरकविशेषान् प्राप्तवानिति पौराणिकी कथा ॥ 2.21.2728 ॥
82#30aನಾಸ್ತಿ ಶಕ್ತಿಃ ಪಿತುರ್ವಾಕ್ಯಂ ಸಮತಿಕ್ರಮಿತುಂ ಮಮ ।2.21.30aनास्ति शक्तिः पितुर्वाक्यं समतिक्रमितुं मम ।2.18.26aनास्ति शक्तिः पितुर्वाक्यं समतिक्रमितुं मम ।2.21.29aनास्ति शक्तिः पितुर्वाक्यं समतिक्रमितुं मम ।2.21.29aनास्ति शक्तिः पितुर्वाक्यं समतिक्रमितुं मम।2.21.29aनास्ति शक्तिः पितुर्वाक्यं समतिक्रमितुं मम ।2.21.29aनास्ति शक्तिः पितुर्वाक्यं समतिक्रमितुं मम।
83#30bಪ್ರಸಾದಯೇ ತ್ವಾಂ ಶಿರಸಾ ಗಂತುಮಿಚ್ಛಾಮ್ಯಹಂ ವನಮ್ ॥2.21.30bप्रसादये त्वां शिरसा गन्तुमिच्छाम्यहं वनम् ॥ ३० ॥2.18.26bप्रसादये त्वां शिरसा गन्तुमिच्छाम्यहं वनम् ॥2.18.26॥2.21.29bप्रसादये त्वां शिरसा गन्तुमिच्छाम्यहं वनम् ॥ 2.21.29 ॥2.21.29bप्रसादये त्वां शिरसा गन्तुमिच्छाम्यहं वनम् ॥ 2.21.29 ॥2.21.29bप्रसादये त्वां शिरसा गन्तुमिच्छाम्यहं वनम् ॥ २।२१।२९ ॥2.21.29bप्रसादये त्वां शिरसा गन्तुमिच्छाम्यहं वनम्॥2.21.29॥
84#31aಋಷಿಣಾ ಚ ಪಿತುರ್ವಾಕ್ಯಂ ಕುರ್ವತಾ ವನಚಾರಿಣಾ ।2.21.31aऋषिणा च पितुर्वाक्यं कुर्वता वनचारिणा ।2.18.27aऋषिणा च पितुर्वाक्यं कुर्वता व्रतचारिणा ।2.21.30aऋषिणा च पितुर्वाक्यं कुर्वता व्रतचारिणा ।2.21.30aऋषिणा च पितुर्वाक्यं कुर्वता व्रतचारिणा।2.21.30aऋषिणा च पितुर्वाक्यं कुर्वता व्रतचारिणा ।2.21.30aऋषिणा च पितुर्वाक्यं कुर्वता व्रतचारिणा।
85#31bಗೌರ್ಹತಾ ಜಾನತಾ ಧರ್ಮಂ ಕಂಡುನಾ ಚ ವಿಪಶ್ಚಿತಾ ॥2.21.31bगौर्हता जानताधर्मं कण्डुना च विपश्चिता ॥ ३१ ॥2.18.27bगौर्हता जानता धर्मं कण्डुनापि विपश्चिता ॥2.18.27॥2.21.30bगौर्हता जानता धर्मं कण्डुनापि विपश्चिता ॥ 2.21.30 ॥2.21.30bगौर्हता जानता धर्मं कण्डुनापि विपश्चिता ॥ 2.21.30 ॥2.21.30bगौर्हता जानता धर्मं कण्डुनापि विपश्चिता ॥ २।२१।३० ॥2.21.30bगौर्हता जानता धर्मं कण्डुनाऽपि विपश्चिता॥2.21.30॥
86#32aಅಸ್ಮಾಕಂ ಚ ಕುಲೇ ಪೂರ್ವಂ ಸಗರಸ್ಯಾಜ್ಞಯಾ ಪಿತುಃ ।2.21.32aअस्माकं तु कुले पूर्वं सगरस्याज्ञया पितुः ।2.18.28aअस्माकं च कुले पूर्वं सगरस्याज्ञया पितुः ।2.21.31aअस्माकं च कुले पूर्वं सगरस्याज्ञया पितुः ।2.21.31aअस्माकं च कुले पूर्वं सगरस्याज्ञया पितुः।2.21.31aअस्माकं च कुले पूर्वं सगरस्याज्ञया पितुः ।2.21.31aअस्माकं च कुले पूर्वं सगरस्याज्ञया पितुः।
87#32bಖನದ್ಭಿಃ ಸಾಗರೈರ್ಭೂಮಿಮವಾಪ್ತಃ ಸುಮಹಾನ್ವಧಃ ॥2.21.32bखनद्भिः सागरैर्भूमिमवाप्तः सुमहान् वधः ॥ ३२ ॥2.18.28bखनद्भिः सागरैर्भूतिमवाप्तः सुमहान्वधः ॥2.18.28॥2.21.31bखनद्भिः सागरैर्भूमिमवाप्तः सुमहान् वधः ॥ 2.21.31 ॥2.21.31bखनद्भिः सागरैर्भूमिमवाप्तः सुमहान् वधः ॥ 2.21.31 ॥2.21.31bखनद्भिः सागरैर्भूमिमवाप्तः सुमहान् वधः ॥ २।२१।३१ ॥2.21.31bखनद्भिस्सागरैर्भूमिमवाप्तस्सुमहान्वधः॥2.21.31॥
88#33aಜಾಮದಗ್ನ್ಯೇನ ರಾಮೇಣ ರೇಣುಕಾ ಜನನೀ ಸ್ವಯಮ್ ।2.21.33aजामदग्न्येन रामेण रेणुका जननी स्वयम् ।2.18.29aजामदग्न्येन रामेण रेणुका जननी स्वयम् ।2.21.32aजामदग्न्येन रामेण रेणुका जननी स्वयम् ।2.21.32aजामदग्न्येन रामेण रेणुका जननी स्वयम्।2.21.32aजामदग्न्येन रामेण रेणुका जननी स्वयम् ।2.21.32aजामद्ग्न्येन रामेण रेणुका जननी स्वयम्।
89#33bಕೃತ್ತಾ ಪರಶುನಾರಣ್ಯೇ ಪಿತುರ್ವಚನಕಾರಣಾತ್ ॥2.21.33bकृत्ता परशुनारण्ये पितुर्वचनकारणात् ॥ ३३ ॥2.18.29bकृत्ता परशुनारण्ये पितुर्वचनकारिणा ॥2.18.29॥2.21.32bकृत्ता परशुना ऽरण्ये पितुर्वचनकारिणा ॥ 2.21.32 ॥2.21.32bकृत्ता परशुनाऽरण्ये पितुर्वचनकारिणा ॥ 2.21.32 ॥2.21.32bकृत्ता परशुना ऽरण्ये पितुर्वचनकारिणा ॥ २।२१।३२ ॥2.21.32bकृत्ता परशुनाऽरण्ये पितुर्वचनकारिणा॥2.21.32॥
902.21.3032मद्विपत्तिकरं कथं करिष्यसीत्यत्राह–ऋषिणेत्यादिना ॥ 2.21.3032 ॥2.21.3032मद्विपत्तिकरं कथं करिष्यसीत्यत्राह--ऋषिणेत्यादिना ॥ २।२१।३०३२ ॥
91#34aಏತೈರನ್ಯೈಶ್ಚ ಬಹುಭಿರ್ದೇವಿ ದೇವಸಮೈಃ ಕೃತಮ್ ।2.21.34aएतैरन्यैश्च बहुभिर्देवि देवसमैः कृतम् ।2.21.33aएतैरन्यैश्च बहुभिर्देवि देवसमैः कृतम् ।2.21.33aएतैरन्यैश्च बहुभिर्देवि देवसमैः कृतम्।2.21.33aएतैरन्यैश्च बहुभिर्देवि देवसमैः कृतम् ।2.21.33aएतैरन्यैश्च बहुभिर्देवि देवसमैः कृतम्।
92#34bಪಿತುರ್ವಚನಮಕ್ಲೀಬಂ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ಪಿತುರ್ಹಿತಮ್ ॥2.21.34bपितुर्वचनमक्लीबं करिष्यामि पितुर्हितम् ॥ ३४ ॥2.21.33bपितुर्वचनमक्लीबं करिष्यामि पितुर्हितम् ॥ 2.21.33 ॥2.21.33bपितुर्वचनमक्लीबं करिष्यामि पितुर्हितम् ॥ 2.21.33 ॥2.21.33bपितुर्वचनमक्लीबं करिष्यामि पितुर्हितम् ॥ २।२१।३३ ॥2.21.33bपितुर्वचनमक्लीबं करिष्यामि पितुर्हितम्॥2.21.33॥
93#35aನ ಖಲ್ವೇತನ್ಮಯೈಕೇನ ಕ್ರಿಯತೇ ಪಿತೃಶಾಸನಮ್ ।2.21.35aन खल्वेतन्मयैकेन क्रियते पितृशासनम् ।2.18.30aन खल्वेतन्मयैकेन क्रियते पितृशासनम् ।2.21.34aन खल्वेतन्मयैकेन क्रियते पितृशासनम् ।2.21.34aन खल्वेतन्मयैकेन क्रियते पितृशासनम्।2.21.34aन खल्वेतन्मयैकेन क्रियते पितृशासनम् ।2.21.34aन खल्वेतन्मयैकेन क्रियते पितृशासनम्।
94#35bಏತೈರಪಿ ಕೃತಂ ದೇವಿ ಯೇ ಮಯಾ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಾಃ ॥2.21.35bएतैरपि कृतं देवि ये मया परिकीर्तिताः ॥ ३५ ॥2.21.34bएतैरपि कृतं देवि ये मया तव कीर्त्तिताः ॥ 2.21.34 ॥2.21.34bएतैरपि कृतं देवि ये मया तव कीर्त्तिताः ॥ 2.21.34 ॥2.21.34bएतैरपि कृतं देवि ये मया तव कीर्त्तिताः ॥ २।२१।३४ ॥2.21.34bएतैरपि कृतं देवि ये मया तव कीर्तिताः॥2.21.34॥
952.21.3334aएतैरिति ।
962.21.3334bअक्लीबम् अकातरम्, अक्लिष्टमिति यावत् ॥ २।२१।३३३४ ॥
97#36aನಾಹಂ ಧರ್ಮಮಪೂರ್ವಂ ತೇ ಪ್ರತಿಕೂಲಂ ಪ್ರವರ್ತಯೇ ।2.21.36aनाहं धर्ममपूर्वं ते प्रतिकूलं प्रवर्तये ।2.21.35aनाहं धर्ममपूर्वं ते प्रतिकूलं प्रवर्त्तये ।2.21.35aनाहं धर्ममपूर्वं ते प्रतिकूलं प्रवर्त्तये।2.21.35aनाहं धर्ममपूर्वं ते प्रतिकूलं प्रवर्त्तये ।2.21.35aनाहं धर्ममपूर्वं ते प्रतिकूलं प्रवर्तये।
98#36bಪೂರ್ವೈರಯಮಭಿಪ್ರೇತೋ ಗತೋ ಮಾರ್ಗೋಽನುಗಮ್ಯತೇ ॥2.21.36bपूर्वैरयमभिप्रेतो गतो मार्गोऽनुगम्यते ॥ ३६ ॥2.18.30bपूर्वैरयमभिप्रेतो गतो मार्गोऽनुगम्यते ॥2.18.30॥2.21.35bपूर्वैरयमभिप्रेतो गतो मार्गो ऽनुगम्यते ॥ 2.21.35 ॥2.21.35bपूर्वैरयमभिप्रेतो गतो मार्गोऽनुगम्यते ॥ 2.21.35 ॥2.21.35bपूर्वैरयमभिप्रेतो गतो मार्गो ऽनुगम्यते ॥ २।२१।३५ ॥2.21.35bपूर्वैरयमभिप्रेतो गतो मार्गोऽनुगम्यते॥2.21.35॥
99#37aತದೇತತ್ತು ಮಯಾ ಕಾರ್ಯಂ ಕ್ರಿಯತೇ ಭುವಿ ನಾನ್ಯಥಾ ।2.21.37aतदेतत् तु मया कार्यं क्रियते भुवि नान्यथा ।2.18.31aतदेतत्तु मया कार्यं क्रियते भुवि नान्यथा ।2.21.36aतदेतत्तु मया कार्यं क्रियते भुवि नान्यथा ।2.21.36aतदेतत्तु मया कार्यं क्रियते भुवि नान्यथा।2.21.36aतदेतत्तु मया कार्यं क्रियते भुवि नान्यथा ।2.21.36aतदेतत्तु मया कार्यं क्रियते भुवि नान्यथा।
100#37bಪಿತುರ್ಹಿವಚನಂ ಕುರ್ವನ್ನ ಕಶ್ಚಿನ್ನಾಮ ಹೀಯತೇ ॥2.21.37bपितुर्हि वचनं कुर्वन् न कश्चिन्नाम हीयते ॥ ३७ ॥2.18.31bपितुर्हि वचनं कुर्वन्न कश्चिन्नाम हीयते ॥2.18.31॥2.21.36bपितुर्हि वचनं कुर्वन्न कश्चिन्नाम हीयते ॥ 2.21.36 ॥2.21.36bपितुर्हि वचनं कुर्वन्न कश्चिन्नाम हीयते ॥ 2.21.36 ॥2.21.36bपितुर्हि वचनं कुर्वन्न कश्चिन्नाम हीयते ॥ २।२१।३६ ॥2.21.36bपितुर्हि वचनं कुर्वन्न कश्चिन्नाम हीयते॥2.21.36॥
101#38aತಾಮೇವಮುಕ್ತ್ವಾ ಜನನೀಂ ಲಕ್ಷ್ಮಣಂ ಪುನರಬ್ರವೀತ್ ।2.21.38aतामेवमुक्त्वा जननीं लक्ष्मणं पुनरब्रवीत् ।2.18.32aतामेवमुक्त्वा जननीं लक्ष्मणं पुनरब्रवीत् ।2.21.37aतामेवमुक्त्वा जननीं लक्ष्मणं पुनरब्रवीत् ।2.21.37aतामेवमुक्त्वा जननीं लक्ष्मणं पुनरब्रवीत्।2.21.37aतामेवमुक्त्वा जननीं लक्ष्मणं पुनरब्रवीत् ।2.21.37aतामेवमुक्त्वा जननीं लक्ष्मणं पुनरब्रवीत्।
102#38bವಾಕ್ಯಂ ವಾಕ್ಯವಿದಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಃ ಶ್ರೇಷ್ಠಃ ಸರ್ವಧನುಷ್ಮತಾಮ್ ॥2.21.38bवाक्यं वाक्यविदां श्रेष्ठः श्रेष्ठः सर्वधनुष्मताम् ॥ ३८ ॥2.21.37bवाक्यं वाक्यविदां श्रेष्ठः श्रेष्ठः सर्वधनुष्मताम् ॥ 2.21.37 ॥2.21.37bवाक्यं वाक्यविदां श्रेष्ठः श्रेष्ठः सर्वधनुष्मताम् ॥ 2.21.37 ॥2.21.37bवाक्यं वाक्यविदां श्रेष्ठः श्रेष्ठः सर्वधनुष्मताम् ॥ २।२१।३७ ॥2.21.37bवाक्यं वाक्यविदां श्रेष्ठश्श्रेष्ठस्सर्वधनुष्मताम्॥2.21.37॥
103#39aತವ ಲಕ್ಷ್ಮಣ್ಯ ಜಾನಾಮಿಮಯಿ ಸ್ನೇಹಮನುತ್ತಮಮ್ ।2.21.39aतव लक्ष्मण जानामि मयि स्नेहमनुत्तमम् ।2.18.32bतव लक्ष्मण जानामि मयि स्नेहमनुत्तमम् ।2.21.38aतव लक्ष्मण जानामि मयि स्नेहमनुत्तमम् ।2.21.38aतव लक्ष्मण जानामि मयि स्नेहमनुत्तमम्।2.21.38aतव लक्ष्मण जानामि मयि स्नेहमनुत्तमम् ।2.21.38aतव लक्ष्मण जानामि मयि स्नेहमनुत्तमम्।
104#39bವಿಕ್ರಮಂ ಚೈವ ಸತ್ತ್ವಂ ಚ ತೇಜಶ್ಚ ಸುದುರಾಸದಮ್ ॥2.21.39bविक्रमं चैव सत्त्वं च तेजश्च सुदुरासदम् ॥ ३९ ॥2.21.38bविक्रमं चैव सत्त्वं च तेजश्च सुदुरासदम् ॥ 2.21.38 ॥2.21.38bविक्रमं चैव सत्त्वं च तेजश्च सुदुरासदम् ॥ 2.21.38 ॥2.21.38bविक्रमं चैव सत्त्वं च तेजश्च सुदुरासदम् ॥ २।२१।३८ ॥2.21.38bविक्रमं चैव सत्त्वं च तेजश्च सुदुरासदम्॥2.21.38॥
1052.21.3638aतामिति ।2.21.3638aतामिति ।
1062.21.3638bपुनः अनन्तरमित्यर्थः ॥ 2.21.3638 ॥2.21.3638bपुनः अनन्तरमित्यर्थः ॥ २।२१।३६३८ ॥
107#40aಮಮ ಮಾತುರ್ಮಹದ್ದುಃಖಮತುಲಂ ಶುಭಲಕ್ಷಣ ।2.21.40aमम मातुर्महद् दुःखमतुलं शुभलक्षण ।2.21.39aमम मातुर्महद्दुःखमतुलं शुभलक्षण ।2.21.39aमम मातुर्महद्दुःखमतुलं शुभलक्षण।2.21.39aमम मातुर्महद्दुःखमतुलं शुभलक्षण ।2.21.39aमम मातुर्महद्दुःखमतुलं शुभलक्षण।
108#40bಅಭಿಪ್ರಾಯಂ ನ ವಿಜ್ಞಾಯ ಸತ್ಯಸ್ಯ ಚ ಶಮಸ್ಯ ಚ ॥2.21.40bअभिप्रायं न विज्ञाय सत्यस्य च शमस्य च ॥ ४० ॥2.18.32cअभिप्रायमविज्ञाय सत्यस्य च शमस्य च ॥2.18.32॥2.21.39bअभिप्रायमवि(भि)ज्ञाय सत्यस्य च शमस्य च ॥ 2.21.39 ॥2.21.39bअभिप्रायमवि(भि)ज्ञाय सत्यस्य च शमस्य च ॥ 2.21.39 ॥2.21.39bअभिप्रायमवि(भि)ज्ञाय सत्यस्य च शमस्य च ॥ २।२१।३९ ॥2.21.39bअभिप्रायमविज्ञाय सत्यस्य च शमस्य च॥2.21.39॥
109#41aಧರ್ಮೋ ಹಿ ಪರಮೋ ಲೋಕೇ ಧರ್ಮೇ ಸತ್ಯಂ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಮ್ ।2.21.41aधर्मो हि परमो लोके धर्मे सत्यं प्रतिष्ठितम् ।2.18.33aधर्मो हि परमो लोके धर्मे सत्यं प्रतिष्ठितम् ।2.21.40aधर्मो हि परमो लोके धर्मे सत्यं प्रतिष्ठितम् ।2.21.40aधर्मो हि परमो लोके धर्मे सत्यं प्रतिष्ठितम्।2.21.40aधर्मो हि परमो लोके धर्मे सत्यं प्रतिष्ठितम् ।2.21.40aधर्मो हि परमो लोके धर्मे सत्यं प्रतिष्ठितम्।
110#41bಧರ್ಮಸಂಶ್ರಿತಮಪ್ಯೇತತ್ ಪಿತುರ್ವಚನಮುತ್ತಮಮ್ ॥2.21.41bधर्मसंश्रितमप्येतत् पितुर्वचनमुत्तमम् ॥ ४१ ॥2.18.33bधर्मसंश्रितमेतच्च पितुर्वचनमुत्तमम् ॥2.18.33॥2.21.40bधर्मसंश्रितमेतच्च पितुर्वचनमुत्तमम् ॥ 2.21.40 ॥2.21.40bधर्मसंश्रितमेतच्च पितुर्वचनमुत्तमम् ॥ 2.21.40 ॥2.21.40bधर्मसंश्रितमेतच्च पितुर्वचनमुत्तमम् ॥ २।२१।४० ॥2.21.40bधर्मसंश्रितमेतच्च पितुर्वचनमुत्तमम्॥2.21.40॥
111#42aಸಂಶ್ರುತ್ಯ ಚ ಪಿತುರ್ವಾಕ್ಯಂ ಮಾತುರ್ವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯ ವಾ ।2.21.42aसंश्रुत्य च पितुर्वाक्यं मातुर्वा ब्राह्मणस्य वा ।2.18.34aसंश्रुत्य च पितुर्वाक्यं मातुर्वा ब्राह्मणस्य वा ।2.21.41aसंश्रुत्य च पितुर्वाक्यं मातुर्वा ब्राह्मणस्य वा ।2.21.41aसंश्रुत्य च पितुर्वाक्यं मातुर्वा ब्राह्मणस्य वा।2.21.41aसंश्रुत्य च पितुर्वाक्यं मातुर्वा ब्राह्मणस्य वा ।2.21.41aसंश्रुत्य च पितुर्वाक्यं मातुर्वा ब्राह्मणस्य वा।
112#42bನ ಕರ್ತವ್ಯಂ ವೃಥಾ ವೀರ ಧರ್ಮಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ತಿಷ್ಠತಾ ॥2.21.42bन कर्तव्यं वृथा वीर धर्ममाश्रित्य तिष्ठता ॥ ४२ ॥2.18.34bन कर्तव्यं वृथा वीर धर्ममाश्रित्य तिष्ठता ॥2.18.34॥2.21.41bन कर्त्तव्यं वृथा वीर ध्ार्ममाश्रित्य तिष्ठता ॥ 2.21.41 ॥2.21.41bन कर्त्तव्यं वृथा वीर ध्€ार्ममाश्रित्य तिष्ठता ॥ 2.21.41 ॥2.21.41bन कर्त्तव्यं वृथा वीर ध्ार्ममाश्रित्य तिष्ठता ॥ २।२१।४१ ॥2.21.41bन कर्तव्यं वृथा वीर धर्ममाश्रित्य तिष्ठता॥2.21.41॥
113#43aಸೋಽಹಂ ನ ಶಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಪಿತುರ್ನಿಯೋಗಮತಿವರ್ತಿತುಮ್ ।2.21.43aसोऽहं न शक्ष्यामि पुनर्नियोगमतिवर्तितुम् ।2.18.35aसोऽहं न शक्ष्यामि पितुर्नियोगमतिवर्तितुम् ।2.21.42aसोहं न शक्ष्यामि पितुर्नियोगमतिवर्तितुम् ।2.21.42aसोहं न शक्ष्यामि पितुर्नियोगमतिवर्तितुम्।2.21.42aसोहं न शक्ष्यामि पितुर्नियोगमतिवर्तितुम् ।2.21.42aसोऽहं न शक्ष्यामि पितुर्नियोगमतिवर्तितुम्।
114#43bಪಿತುರ್ಹಿ ವಚನಾದ್ವೀರ ಕೈಕೇಯ್ಯಾಹಂ ಪ್ರಚೋದಿತಃ ॥2.21.43bपितुर्हि वचनाद् वीर कैकेय्याहं प्रचोदितः ॥ ४३ ॥2.18.35bपितुर्हि वचनाद्वीर कैकेय्याहं प्रचोदितः ॥2.18.35॥2.21.42bपितुर्हि वचनाद्वीर कैकेय्या ऽहं प्रचोदितः ॥ 2.21.42 ॥2.21.42bपितुर्हि वचनाद्वीर कैकेय्याऽहं प्रचोदितः ॥ 2.21.42 ॥2.21.42bपितुर्हि वचनाद्वीर कैकेय्या ऽहं प्रचोदितः ॥ २।२१।४२ ॥2.21.42bपितुर्हिवचनाद्वीर कैकेय्याऽहं प्रचोदितः॥2.21.42॥
115#44aತದೇತಾಂ ವಿಸೃಜಾನಾರ್ಯಾಂ ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮಾಶ್ರಿತಾಂ ಮತಿಮ್ ।2.21.44aतदेतां विसृजानार्यां क्षत्रधर्माश्रितां मतिम् ।2.18.36aतदेनां विसृजानार्यां क्षत्रधर्माश्रितां मतिम् ।2.21.43aतदेनां विसृजानार्यां क्षत्रधर्माश्रितां मतिम् ।2.21.43aतदेनां विसृजानार्यां क्षत्रधर्माश्रितां मतिम्।2.21.43aतदेनां विसृजानार्यां क्षत्रधर्माश्रितां मतिम् ।2.21.43aतदेतां विसृजानार्यां क्षत्रधर्माश्रितां मतिम्।
116#44bಧರ್ಮಮಾಶ್ರಯ ಮಾ ತೈಕ್ಷ್ಣ್ಯಂ ಮದ್ಬುದ್ಧಿರನುಗಮ್ಯತಾಮ್ ॥2.21.44bधर्ममाश्रय मा तैक्ष्ण्यं मद्बुद्धिरनुगम्यताम् ॥ ४४ ॥2.18.36bधर्ममाश्रय मा तैक्ष्ण्यं मद्बुद्धिरनुगम्यताम् ॥2.18.36॥2.21.43bधर्ममाश्रय मा तैक्ष्ण्यं मद्बुद्धिरनुगम्यताम् ॥ 2.21.43 ॥2.21.43bधर्ममाश्रय मा तैक्ष्ण्यं मद्बुद्धिरनुगम्यताम् ॥ 2.21.43 ॥2.21.43bधर्ममाश्रय मा तैक्ष्ण्यं मद्बुद्धिरनुगम्यताम् ॥ २।२१।४३ ॥2.21.43bधर्ममाश्रय मा तैक्ष्ण्यं मद्बुद्धिरनुगम्यताम्॥2.21.43॥
117#45aತಮೇವಮುಕ್ತ್ವಾ ಸೌಹಾರ್ದಾದ್ ಭ್ರಾತರಂಲಕ್ಷ್ಮಣಾಗ್ರಜಃ ।2.21.45aतमेवमुक्त्वा सौहार्दाद् भ्रातरं लक्ष्मणाग्रजः ।2.18.37aतमेवमुक्त्वा सौहार्दाद्भ्रातरं लक्ष्मणाग्रजः ।2.21.44aतमेवमुक्त्वा सौहार्दादभ्रातरं लक्ष्मणाग्रजः ।2.21.44aतमेवमुक्त्वा सौहार्दादभ्रातरं लक्ष्मणाग्रजः।2.21.44aतमेवमुक्त्वा सौहार्दादभ्रातरं लक्ष्मणाग्रजः ।2.21.44aतमेवमुत्त्वा सौहार्दाद्भ्रातरं लक्ष्मणाग्रजः।
118#45bಉವಾಚ ಭೂಯಃ ಕೌಸಲ್ಯಾಂ ಪ್ರಾಂಜಲಿಃ ಶಿರಸಾ ನತಃ ॥2.21.45bउवाच भूयः कौसल्यां प्राञ्जलिः शिरसा नतः ॥ ४५ ॥2.18.37bउवाच भूयः कौसल्यां प्राञ्जलिः शिरसानतः ॥2.18.37॥2.21.44bउवाच भूयः कौसल्यां प्राञ्जलिः शिरसा नतः ॥ 2.21.44 ॥2.21.44bउवाच भूयः कौसल्यां प्राञ्जलिः शिरसा नतः ॥ 2.21.44 ॥2.21.44bउवाच भूयः कौसल्यां प्राञ्जलिः शिरसा नतः ॥ २।२१।४४ ॥2.21.44bउवाच भूयः कौसल्यां प्राञ्जलिश्शिरसानतः॥2.21.44॥
119#46aಅನುಮನ್ಯಸ್ವ ಮಾಂ ದೇವಿ ಗಮಿಷ್ಯಂತಮಿತೋ ವನಮ್ ।2.21.46aअनुमन्यस्व मां देवि गमिष्यन्तमितो वनम् ।2.18.38aअनुमन्यस्व मां देवि गमिष्यन्तमितो वनम् ।2.21.45aअनुमन्यस्व मां देवि गमिष्यन्तमितो वनम् ।2.21.45aअनुमन्यस्व मां देवि गमिष्यन्तमितो वनम्।2.21.45aअनुमन्यस्व मां देवि गमिष्यन्तमितो वनम् ।2.21.45aअनुमन्यस्व मां देवि गमिष्यन्तमितो वनम्।
120#46bಶಾಪಿತಾಸಿ ಮಮ ಪ್ರಾಣೈಃ ಕುರು ಸ್ವಸ್ತ್ಯಯನಾನಿ ಮೇ ॥2.21.46bशापितासि मम प्राणैः कुरु स्वस्त्ययनानि मे ॥ ४६ ॥2.18.38bशापितासि मम प्राणैः कुरु स्वस्त्ययनानि मे ।2.21.45bशापितासि मम प्राणैः कुरु स्वस्त्ययनानि मे ॥ 2.21.45 ॥2.21.45bशापितासि मम प्राणैः कुरु स्वस्त्ययनानि मे ॥ 2.21.45 ॥2.21.45bशापितासि मम प्राणैः कुरु स्वस्त्ययनानि मे ॥ २।२१।४५ ॥2.21.45bशापिताऽसि मम प्राणैः कुरु स्वस्त्ययनानि मे॥2.21.45॥
1212.21.4345aएवं सत्यरहस्यमुक्त्वा शमस्य तत्त्वमाह–तदिति ।
1222.21.4345bअनार्यां दुष्टाम् पितरमपि हत्वा राज्यं कुर्यामित्येवंरूपाम् ।
1232.21.4345cक्षत्त्रधर्माश्रितां केवलशूरधर्माश्रिताम् ।
1242.21.4345dरौद्रशाठ्यसहितक्षत्त्रधर्माश्रितामितिवार्थः ।
1252.21.4345eक्षत्र्रधर्मस्य तथात्वं प्रतिपादितं महाभारते राजधर्मे– “क्षत्र्रधर्मो महारौद्रः शठकृत्य इति स्मृतः” इति ।
1262.21.4345fतादृशीं मतिं विसृज किन्तु धर्ममप्याश्रय, मा तैक्ष्ण्यम् ।
1272.21.4345gइतःपरमपि क्रौर्यं माश्रय ।
1282.21.4345hमद्बुद्धिः मम बुद्धिः ।
1292.21.4345iअनुगम्यताम् अनुवर्त्यताम् ।
1302.21.4345jलोकायतवत्केवलनीतिर्नाश्रयणीया किन्तु धर्ममाश्रिता नीतिरित्यर्थः ।
1312.21.4345kअस्मिन् हि शास्त्रे धर्मस्थापनमुच्यते, स्थापनं च धर्ममन्तरेण केवलनीतिरेवार्थसाधनमिति लोकायतमतनिरासेन प्रवर्त्तनम् ।
1322.21.4345lतेन तत्रतत्र लक्ष्मणमुखेन लोकायते प्रवर्तिते उपन्यस्ते तन्निरासेन रामेण धर्मः स्थाप्यत इति रहस्यम् ॥ 2.21.4345 ॥
133#47aತೀರ್ಣಪ್ರತಿಜ್ಞಶ್ಚ ವನಾತ್ ಪುನರೇಷ್ಯಾಮ್ಯಹಂ ಪುರೀಮ್ ।2.21.47aतीर्णप्रतिज्ञश्च वनात् पुनरेष्याम्यहं पुरीम् ।2.18.38cतीर्णप्रतिज्ञश्च वनात्पुनरेष्याम्यहं पुरीम् ॥2.18.38॥2.21.46aतीर्णप्रतिज्ञश्च वनात् पुनरेष्याम्यहं पुरीम् ।2.21.46aतीर्णप्रतिज्ञश्च वनात् पुनरेष्याम्यहं पुरीम्।2.21.46aतीर्णप्रतिज्ञश्च वनात् पुनरेष्याम्यहं पुरीम् ।2.21.46aतीर्णप्रतिज्ञश्च वनात्पुनरेष्याम्यहं पुरीम्।
134#47bಯಯಾತಿರಿವ ರಾಜರ್ಷಿಃ ಪುರಾ ಹಿತ್ವಾ ಪುನರ್ದಿವಮ್ ॥2.21.47bययातिरिव राजर्षिः पुरा हित्वा पुनर्दिवम् ॥ ४७ ॥2.21.46bययातिरिव राजर्षिः पुरा हित्वा पुनर्दिवम् ॥ 2.21.46 ॥2.21.46bययातिरिव राजर्षिः पुरा हित्वा पुनर्दिवम् ॥ 2.21.46 ॥2.21.46bययातिरिव राजर्षिः पुरा हित्वा पुनर्दिवम् ॥ २।२१।४६ ॥2.21.46bययातिरिव राजर्षिःपुरा हित्वा पुनर्दिवम्॥2.21.46॥
135#48aಶೋಕಃ ಸಂಧಾರ್ಯತಾಂ ಮಾತರ್ಹೃದಯೇ ಸಾಧು ಮಾ ಶುಚಃ ।2.21.48aशोकः सन्धार्यतां मातर्हृदये साधु मा शुचः ।2.21.47aशोकः सन्धार्यतां मातर्हृदये साधुमा शुचः ।2.21.47aशोकः सन्धार्यतां मातर्हृदये साधुमा शुचः।2.21.47aशोकः सन्धार्यतां मातर्हृदये साधुमा शुचः ।2.21.47aशोकस्सन्धार्यतां मात र्हृदये साधु मा शुचः।
136#48bವನವಾಸಾದಿಹೈಷ್ಯಾಮಿ ಪುನಃ ಕೃತ್ವಾ ಪಿತುರ್ವಚಃ ॥2.21.48bवनवासादिहैष्यामि पुनः कृत्वा पितुर्वचः ॥ ४८ ॥2.21.47bवनवासादिहैष्यामि पुनः कृत्वा पितुर्वचः ॥ 2.21.47 ॥2.21.47bवनवासादिहैष्यामि पुनः कृत्वा पितुर्वचः ॥ 2.21.47 ॥2.21.47bवनवासादिहैष्यामि पुनः कृत्वा पितुर्वचः ॥ २।२१।४७ ॥2.21.47bवनवासादिहैष्यामि पुनः कृत्वा पितुर्वचः॥2.21.47॥
1372.21.4647aक्रियत इत्याह--तीर्णप्रतिज्ञ इति ।
1382.21.4647aकिं ते मद्वचनं न कर्त्तव्यमित्याशङ्क्य प्रथमप्रवृत्तपितृवचनकरणानन्तरं क्रियत इत्याह–तीर्णप्रतिज्ञ इति ।
1392.21.4647bययातिः स्वर्गात् भ्रष्टः पुनः स्वर्गं गत इति महाभारते प्रसिद्धम् ॥ 2.21.4647 ॥2.21.4647bययातिः स्वर्गात् भ्रष्टः पुनः स्वर्गं
गत इति महाभारते प्रसिद्धम् ॥ २।२१।४६४७ ॥
140#49aತ್ವಯಾ ಮಯಾ ಚ ವೈದೇಹ್ಯಾ ಲಕ್ಷ್ಮಣೇನ ಸುಮಿತ್ರಯಾ ।2.21.49aत्वया मया च वैदेह्या लक्ष्मणेन सुमित्रया ।2.21.48aत्वया मया च वैदेह्या लक्ष्मणेन सुमित्रया ।2.21.48aत्वया मया च वैदेह्या लक्ष्मणेन सुमित्रया।2.21.48aत्वया मया च वैदेह्या लक्ष्मणेन सुमित्रया ।2.21.48aत्वया मया च वैदेह्या लक्ष्मणेन सुमित्रया।
141#49bಪಿತುರ್ನಿಯೋಗೇ ಸ್ಥಾತವ್ಯಮೇಷಧರ್ಮಃ ಸನಾತನಃ ॥2.21.49bपितुर्नियोगे स्थातव्यमेष धर्मः सनातनः ॥ ४९ ॥2.21.48bपितुर्नियोगे स्थातव्यमेष धर्मः सनातनः ॥ 2.21.48 ॥2.21.48bपितुर्नियोगे स्थातव्यमेष धर्मः सनातनः ॥ 2.21.48 ॥2.21.48bपितुर्नियोगे स्थातव्यमेष धर्मः सनातनः ॥ २।२१।४८ ॥2.21.48bपितुर्नियोगे स्थातव्यमेष धर्मस्सनातनः॥2.21.48॥
142#50aಅಂಬ ಸಂಹೃತ್ಯ ಸಂಭಾರಾನ್ ದುಃಖಂ ಹೃದಿ ನಿಗೃಹ್ಯ ಚ ।2.21.50aअम्ब सम्भृत्य सम्भारान् दुःखं हृदि निगृह्य च ।2.21.49aअम्ब संहृत्य सम्भारान् दुःखं हृदि निगृह्य च ।2.21.49aअम्ब संहृत्य सम्भारान् दुःखं हृदि निगृह्य च।2.21.49aअम्ब संहृत्य सम्भारान् दुःखं हृदि निगृह्य च ।2.21.49aअम्ब संहृत्य सम्भारान् दुःखं हृदि निगृह्य च।
143#50bವನವಾಸಕೃತಾ ಬುದ್ಧಿರ್ಮಮಮ ಧರ್ಮ್ಯಾನುವರ್ತ್ಯತಾಮ್ ॥2.21.50bवनवासकृता बुद्धिर्मम धर्म्यानुवर्त्यताम् ॥ ५० ॥2.21.49bवनवासकृता बुद्धिर्मम धर्म्यानुवर्त्त्यताम् ॥ 2.21.49 ॥2.21.49bवनवासकृता बुद्धिर्मम धर्म्यानुवर्त्त्यताम् ॥ 2.21.49 ॥2.21.49bवनवासकृता बुद्धिर्मम धर्म्यानुवर्त्त्यताम् ॥ २।२१।४९ ॥2.21.49bवनवासकृता बुद्धिर्मम धर्म्याऽनु वर्त्यताम्॥2.21.49॥
144#51aಏತದ್ವಚಸ್ತಸ್ಯ ನಿಶಮ್ಯ ಮಾತಾ
ಸುಧರ್ಮ್ಯಮವ್ಯಗ್ರಮವಿಕ್ಲವಂ ಚ ।
2.21.51aएतद् वचस्तस्य निशम्य माता
सुधर्म्यमव्यग्रमविक्लवं च ।
2.21.50aएतद्वचस्तस्य निशम्य माता सुधर्म्यमव्यग्रमविक्लवं च ।2.21.50aएतद्वचस्तस्य निशम्य माता सुधर्म्यमव्यग्रमविक्लवं च।2.21.50aएतद्वचस्तस्य निशम्य माता सुधर्म्यमव्यग्रमविक्लवं च ।2.21.50aएतद्वचस्तस्य निशम्य माता
सुधर्म्यमव्यग्रमविक्लवं च।
145#51bಮೃತೇವ ಸಂಜ್ಞಾಂ ಪ್ರತಿಲಭ್ಯ ದೇವೀ
ಸಮೀಕ್ಷ್ಯ ರಾಮಂ ಪುನರಿತ್ಯುವಾಚ ॥
2.21.51bमृतेव सञ्ज्ञां प्रतिलभ्य देवी
समीक्ष्य रामं पुनरित्युवाच ॥ ५१ ॥
2.21.50bमृतेव संज्ञां प्रतिलभ्य देवी समीक्ष्य रामं पुनरित्युवाच ॥ 2.21.50 ॥2.21.50bमृतेव सञ्ज्ञां प्रतिलभ्य देवी समीक्ष्य रामं पुनरित्युवाच ॥ 2.21.50 ॥2.21.50bमृतेव संज्ञां प्रतिलभ्य देवी समीक्ष्य रामं पुनरित्युवाच ॥ २।२१।५० ॥2.21.50bमृतेव संज्ञां प्रतिलभ्य देवी
समीक्ष्य रामं पुनरित्युवाच॥2.21.50॥
146#52aಯಥೈವ ತೇ ಪುತ್ರ ಪಿತಾ ತಥಾಹಂ
ಗುರುಃ ಸ್ವಧರ್ಮೇಣ ಸುಹೃತ್ತಯಾ ಚ ।
2.21.52aयथैव ते पुत्र पिता तथाहं
गुरुः स्वधर्मेण सुहृत्तया च ।
2.21.51aयथ्ौव ते पुत्र पिता तथाहं गुरुः स्वधर्मेण सुहृत्तया च ।2.21.51aयथ्€ौव ते पुत्र पिता तथाहं गुरुः स्वधर्मेण सुहृत्तया च।2.21.51aयथ्ौव ते पुत्र पिता तथाहं गुरुः स्वधर्मेण सुहृत्तया च ।2.21.51aयथैव ते पुत्र पिता तथाऽहं
गुरुस् स्वधर्मेण सुहृत्तया च।
147#52bನ ತ್ವಾನುಜಾನಾಮಿ ನ ಮಾಂ ವಿಹಾಯ
ಸುದುಃಖಿತಾಮರ್ಹಸಿ ಪುತ್ರ ಗಂತುಮ್ ॥
2.21.52bन त्वानुजानामि न मां विहाय
सुदुःखितामर्हसि पुत्र गन्तुम् ॥ ५२ ॥
2.21.51bन त्वानुजानामिन मां विहाय सुदुःखितामर्हसि गन्तुमेवम् ॥ 2.21.51 ॥2.21.51bन त्वानुजानामिन मां विहाय सुदुःखितामर्हसि गन्तुमेवम् ॥ 2.21.51 ॥2.21.51bन त्वानुजानामिन मां विहाय सुदुःखितामर्हसि गन्तुमेवम् ॥ २।२१।५१ ॥2.21.51bन त्वाऽनुजानामि न मां विहाय
सुदुःखितामर्हसि गन्तुमेवम्॥2.21.51॥
148#53aಕಿಂ ಜೀವೀತೇನೇಹ ವಿನಾ ತ್ವಯಾ ಮೇ
ಲೋಕೇನ ವಾಕಿಂ ಸ್ವಧಯಾಮೃತೇನ ।
2.21.53aकिं जीवितेनेह विना त्वया मे
लोकेन वा किं स्वधयामृतेन ।
2.21.52aकिं जीवितेनेह विना त्वया मे लोकेन वा किं स्वधया ऽमृतेन ।2.21.52aकिं जीवितेनेह विना त्वया मे लोकेन वा किं स्वधयाऽमृतेन।2.21.52aकिं जीवितेनेह विना त्वया मे
लोकेन वा किं स्वधयाऽमृतेन।
149#53bಶ್ರೇಯೋ ಮುಹೂರ್ತಂ ತವ ಸಂನಿಧಾನಂ
ಮಮೇಹ ಕೃತ್ಸ್ನಾದಪಿ ಜೀವಲೋಕಾತ್ ॥
2.21.53bश्रेयो मुहूर्तं तव सन्निधानं
ममैव कृत्स्नादपि जीवलोकात् ॥ ५३ ॥
2.21.52bश्रेयो मुहूर्त्तं तव सन्निधानं ममेह कृत्स्नादपि जीवलोकात् ॥ 2.21.52 ॥2.21.52bश्रेयो मुहूर्त्तं तव सन्निधानं ममेह कृत्स्नादपि जीवलोकात् ॥ 2.21.52 ॥2.21.52bश्रेयो मुहूर्तं तव सन्निधानं
ममेह कृत्स्नादपि जीवलोकात्॥2.21.52॥
1502.21.52सन्निहितादितिश्ोषः ॥ २।२१।५२ ॥
151#54aನರೈರಿವೋಲ್ಕಾಭಿರಪೋಹ್ಯಮಾನೋ
ಮಹಾಗಜೋ ಧ್ವಾಂತಮಭಿಪ್ರವಿಷ್ಟಃ ।
2.21.54aनरैरिवोल्काभिरपोह्यमानो
महागजो ध्वान्तमभिप्रविष्टः ।
2.21.53aनरैरिवोल्काभिरपोह्यमानो महागजो ऽध्वानमनुप्रविष्टः ।2.21.53aनरैरिवोल्काभिरपोह्यमानो महागजोऽध्वानमनुप्रविष्टः।2.21.53aनरैरिवोल्काभिरपोह्यमानो महागजो ऽध्वानमनुप्रविष्टः ।2.21.53aनरैरिवोल्काभिरपोह्यमानो
महागजोऽध्वानमनुप्रविष्टः।
152#54bಭೂಯಃ ಪ್ರಜಜ್ವಾಲ ವಿಲಾಪಮೇವಂ
ನಿಶಮ್ಯ ರಾಮಃ ಕರುಣಂ ಜನನ್ಯಾಃ ॥
2.21.54bभूयः प्रजज्वाल विलापमेवं
निशम्य रामः करुणं जनन्याः ॥ ५४ ॥
2.21.53bभूयः प्रजज्वाल विलापमेनं निशम्य रामः करुणं जनन्याः ॥ 2.21.53 ॥2.21.53bभूयः प्रजज्वाल विलापमेनं निशम्य रामः करुणं जनन्याः ॥ 2.21.53 ॥2.21.53bभूयः प्रजज्वाल विलापमेनं निशम्य रामः करुणं जनन्याः ॥ २।२१।५३ ॥2.21.53bभूयः प्रजज्वाल विलापमेवं
निशम्य रामः करुणं जनन्याः॥2.21.53॥
153#55aಸ ಮಾತರಂ ಚೈವ ವಿಸಂಜ್ಞಕಲ್ಪಾ
ಮಾರ್ತಂ ಚ ಸೌಮಿತ್ರಿಮಭಿಪ್ರತಪ್ತಮ್ ।
2.21.55aस मातरं चैव विसञ्ज्ञकल्पा-
मार्तं च सौमित्रिमभिप्रतप्तम् ।
2.21.54aस मातरं चैव विसंज्ञकल्पामर्त्तं च सौमित्रिमभिप्रतप्तम् ।2.21.54aस मातरं चैव विसञ्ज्ञकल्पामर्त्तं च सौमित्रिमभिप्रतप्तम्।2.21.54aस मातरं चैव विसंज्ञकल्पा
मार्तं च सौमित्रिमभिप्रतप्तम्।
154#55bಧರ್ಮೇ ಸ್ಥಿತೋ ಧರ್ಮ್ಯಮುವಾಚ ವಾಕ್ಯಂ
ಯಥಾ ಸ ಏವಾರ್ಹತಿ ತತ್ರ ವಕ್ತುಮ್ ॥
2.21.55bधर्मे स्थितो धर्म्यमुवाच वाक्यं
यथा स एवार्हति तत्र वक्तुम् ॥ ५५ ॥
2.21.54bधर्मे स्थितो धर्म्यमुवाच वाक्यं यथा स एवार्हति तत्र वक्तुम् ॥ 2.21.54 ॥2.21.54bधर्मे स्थितो धर्म्यमुवाच वाक्यं यथा स एवार्हति तत्र वक्तुम् ॥ 2.21.54 ॥2.21.54bधर्मे स्थितो धर्म्यमुवाच वाक्यं
यथा स एवार्हति तत्र वक्तुम्॥2.21.54॥
155#56aಅಹಂ ಹಿ ತೇ ಲಕ್ಷ್ಮಣ ನಿತ್ಯಮೇವ
ಜಾನಾಮಿ ಭಕ್ತಿಂ ಚ ಪರಾಕ್ರಮಂ ಚ ।
2.21.56aअहं हि ते लक्ष्मण नित्यमेव
जानामि भक्तिं च पराक्रमं च ।
2.21.55aअहं हि ते लक्ष्मण नित्यमेव जानामि भक्तिं च पराक्रमं च ।2.21.55aअहं हि ते लक्ष्मण नित्यमेव जानामि भक्तिं च पराक्रमं च।2.21.55aअहं हि ते लक्ष्मण नित्यमेव
जानामि भक्तिं च पराक्रमं च।
156#56bಮಮ ತ್ವಭಿಪ್ರಾಯಮಸಂನಿರೀಕ್ಷ್ಯ
ಮಾತ್ರಾ ಸಹಾಭ್ಯರ್ದಸಿ ಮಾ ಸುದುಃಖಮ್ ॥
2.21.56bमम त्वभिप्रायमसन्निरीक्ष्य
मात्रा सहाभ्यर्दसि मा/मां सुदुःखम् ॥ ५६ ॥
2.21.55bमम त्वभिप्रायमसन्निरीक्ष्य मात्रा सहाभ्यर्दसि मां सुदुःखम् ॥ 2.21.55 ॥2.21.55bमम त्व€भिप्रायमसन्निरीक्ष्य मात्रा सहाभ्यर्दसि मां सुदुःखम् ॥ 2.21.55 ॥2.21.55bमम त्वभिप्रायमसन्निरीक्ष्य
मात्रा सहाभ्यर्दसि मां सुदुःखम्॥2.21.55॥
1572.21.55aअहमिति ।
1582.21.55bअभ्यर्दसि व्यथयसि ॥ २।२१।५५ ॥
159#57aಧರ್ಮಾರ್ಥಕಾಮಾಃ ಖಲು ಜೀವ ಲೋಕೇ
ಸಮೀಕ್ಷಿತಾ ಧರ್ಮಲೋದಯೇಷು ।
2.21.57aधर्मार्थकामाः खलु जीवलोके
समीक्षिता धर्मफलोदयेषु ।
2.21.56aधर्मार्थकामाः किल तात लोके समीक्षिता धर्मफलोदयेषु ।2.21.56aधर्मार्थकामाः किल तात लोके समीक्षिता धर्मफलोदयेषु।2.21.56aधर्मार्थकामाः किल तात लोके समीक्षिता धर्मफलोदयेषु ।2.21.56aधर्मार्थकामाः खलु तात लोके
समीक्षिता धर्मफलोदयेषु।
160#57bಯೇ ತತ್ರ ಸರ್ವೇ ಸ್ಯುರಸಂಶಯಂ ಮೇ
ಭಾರ್ಯೇವ ವಶ್ಯಾಭಿಮತಾ ಸಪುತ್ರಾ ॥
2.21.57bये तत्र सर्वे स्युरसंशयं मे
भार्येव वश्याभिमता सपुत्रा ॥ ५७ ॥
2.21.56bते तत्र सर्वे स्युरसंशयं मे भार्येव वश्याभिमता सुपुत्रा ॥ 2.21.56 ॥2.21.56bते तत्र सर्वे स्युरसंशयं मे भार्येव वश्याभिमता सुपुत्रा ॥ 2.21.56 ॥2.21.56bते तत्र सर्वे स्युरसंशयं मे भार्येव वश्याभिमता सुपुत्रा ॥ २।२१।५६ ॥2.21.56bते तत्र सर्वे स्युरसंशयं मे
भार्येव वश्याऽभिमता सुपुत्रा॥2.21.56॥
161#58aಯಸ್ಮಿಂಸ್ತು ಸರ್ವೇ ಸ್ಯುರಸಂನಿವಿಷ್ಟಾ
ಧರ್ಮೋ ಯತಃ ಸ್ಯಾತ್ತದುಪಕ್ರಮೇತ ।
2.21.58aयस्मिंस्तु सर्वे स्युरसन्निविष्टा
धर्मो यतः स्यात् तदुपक्रमेत ।
2.21.57aयस्मिंस्तु सर्वे स्युरसन्निविष्टा धर्मो यतः स्यात्तदुपक्रमेत ।2.21.57aयस्मिंस्तु सर्वे स्युरसन्निविष्टा धर्मो यतः स्यात्तदुपक्रमेत।2.21.57aयस्मिंस्तु सर्वे स्युरसन्निविष्टा धर्मो यतः स्यात्तदुपक्रमेत ।2.21.57aयस्मिंस्तु सर्वे स्युरसन्निविष्टा
धर्मो यतस् स्यात्तदुपक्रमेत।
162#58bದ್ವೇಷ್ಯೋ ಭವತ್ಯರ್ಥಪರೋ ಹಿ ಲೋಕೇ
ಕಾಮಾತ್ಮತಾ ಖಲ್ವಪಿ ನ ಪ್ರಶಸ್ತಾ ॥
2.21.58bद्वेष्यो भवत्यर्थपरो हि लोके
कामात्मता खल्वपि न प्रशस्ता ॥ ५८ ॥
2.21.57bद्वेष्यो भवत्यर्थपरो हि लोके कामात्मता खल्वपि न प्रशस्ता ॥ 2.21.57 ॥2.21.57bद्वेष्यो भवत्यर्थपरो हि लोके कामात्मता खल्वपि न प्रशस्ता ॥ 2.21.57 ॥2.21.57bद्वेष्यो भवत्यर्थपरो हि लोके कामात्मता खल्वपि न प्रशस्ता ॥ २।२१।५७ ॥2.21.57bद्वेष्यो भवत्यर्थपरो हि लोके
कामात्मता खल्वपि न प्रशस्ता॥2.21.57॥
163#59aಗುರುಶ್ಚ ರಾಜಾ ಚ ಪಿತಾ ಚ ವೃದ್ಧ
ಕ್ರೋಧಾತ್ ಪ್ರಹರ್ಷಾದಥವಾಪಿ ಕಾಮಾತ್ ।
2.21.59aगुरुश्च राजा च पिता च वृद्धः
क्रोधात् प्रहर्षादथवापि कामात् ।
2.21.58aगुरुश्च राजा च पिता च वृद्धः क्रोधात् प्रहर्षाद् यदि वापि कामात् ।2.21.58aगुरुश्च राजा च पिता च वृद्धः क्रोधात् प्रहर्षाद् यदि वापि कामात्।#58aगुरुश्च राजा च पिता च वृद्धः
क्रोधात्प्रहर्षाद्यदि वाऽपि कामात्।
164#59bಯದ್ವ್ಯಾದಿಶೇತ್ಕಾರ್ಯಮವೇಕ್ಷ್ಯ ಧರ್ಮಂ
ಕಸ್ತಂ ನ ಕುರ್ಯಾದನೃಶಂಸವೃತ್ತಿಃ ॥
2.21.59bयद् व्यादिशेत् कार्यमवेक्ष्य धर्मं
कस्तं न कुर्यादनृशंसवृत्तिः ॥ ५९ ॥
2.21.58bयद्व्यादिशेत् कार्यमवेक्ष्य धर्मं कस्तं न कुर्यादनृशंसवृत्तिः ॥ 2.21.58 ॥2.21.58bयद्व्यादिशेत् कार्यमवेक्ष्य धर्मं कस्तं न कुर्यादनृशंसवृत्तिः ॥ 2.21.58 ॥#58bयद्व्यादिशेत्कार्यमवेक्ष्य धर्मं
कस्तन्न कुर्यादनृशंसवृत्तिः।
165#58c2.21.58॥
166#60aನ ತೇನ ಶಕ್ನೋಮಿ ಪಿತುಃ ಪ್ರತಿಜ್ಞಾ-
ಮಿಮಾಂ ನ ಕರ್ತುಂ ಸಕಲಾಂ ಯಥಾವತ್ ।
2.21.60aन तेन शक्नोमि पितुः प्रतिज्ञा-
मिमां न कर्तुं सकलां यथावत् ।
2.21.59aस वै न शक्नोमि पितुः प्रतिज्ञामिमामकर्तुं सकलां यथावत् ।2.21.59aस वै न शक्नोमि पितुः प्रतिज्ञामिमामकर्तुं सकलां यथावत्।2.21.59aस वै न शक्नोमि पितुः प्रतिज्ञा
मिमामकर्तुं सकलां यथावत्।
167#60bಸ ಹ್ಯಾವಯೋಸ್ತಾತ ಗುರುರ್ನಿಯೋಗೇ
ದೇವ್ಯಾಶ್ಚ ಭರ್ತಾ ಸ ಗತಿಶ್ಚ ಧರ್ಮಃ ॥
2.21.60bस ह्यावयोस्तात गुरुर्नियोगे
देव्याश्च भर्ता स गतिश्च धर्मः ॥ ६० ॥
2.21.59bस ह्यावयोस्तात गुरुर्नियोगे देव्याश्च भर्त्ता स गतिः स धर्मः ॥ 2.21.59 ॥2.21.59bस ह्यावयोस्तात गुरुर्नियोगे देव्याश्च भर्त्ता स गतिः स धर्मः ॥ 2.21.59 ॥2.21.59bस ह्यावयोस्तात गुरुर्नियोगे
देव्याश्च भर्ता स गतिस् सधर्मः॥2.21.59॥
1682.21.58केवलं नृशंस इति भावः ॥ २।२१।५८ ॥
1692.21.59aवरदानहेतुकभरताभिषेकमद्विवासनरूपां प्रतिज्ञामकर्तुं न शक्नोमि ।
1702.21.59bअवश्यं
कुर्यामित्यर्थः ।
1712.21.59cतत्र हेतुमाह सहीति ।
1722.21.59dआवयोः मम भरतस्य चेत्यर्थः ।
1732.21.59eनियोगे गुरुः प्रभुरित्यर्थः ।
1742.21.59fदेव्याः कौसल्यायाः ।
1752.21.59gतथा च देव्यापि
तद्वचनं नातिक्रमणीयमिति भावः ।
1762.21.59hधर्मः अलौकिकश्रेयस्साधनम् ॥ २।२१।५९ ॥
177#61aತಸ್ಮಿನ್ ಪುನರ್ಜೀವತಿ ಧರ್ಮರಾಜೇ
ವಿಶೇಷತಃ ಸ್ವೇ ಪಥಿ ವರ್ತಮಾನೇ ।
2.21.61aतस्मिन् पुनर्जीवति धर्मराजे
विशेषतः स्वे पथि वर्तमाने ।
2.21.60aतस्मिन् पुनर्जीवति धर्मराजे विशेषतः स्वे पथि वर्त्तमाने ।2.21.60aतस्मिन् पुनर्जीवति धर्मराजे विशेषतः स्वे पथि वर्त्तमाने।2.21.60aतस्मिन् पुनर्जीवति धर्मराजे विशेषतः स्वे पथि वर्त्तमाने ।2.21.60aतस्मिन्पुनर्जीवति धर्मराजे
विशेषतस्स्वे पथि वर्तमाने।
178#61bದೇವೀ ಮಯಾ ಸಾರ್ಧಮಿತೋಽಭಿಗಚ್ಛೇತ
ಕಥಂಸ್ವಿದನ್ಯಾ ವಿಧವೇವ ನಾರೀ ॥
2.21.61bदेवी मया सार्धमितोऽभिगच्छेत्
कथंस्विदन्या विधवेव नारी ॥ ६१ ॥
2.21.60bदेवी मया सार्द्धमितो ऽपगच्छेत् कथंस्विदन्या विधवेव नारी ॥ 2.21.60 ॥2.21.60bदेवी मया सार्द्धमितोऽपगच्छेत् कथंस्विदन्या विधवेव नारी ॥ 2.21.60 ॥2.21.60bदेवी मया सार्द्धमितो ऽपगच्छेत् कथंस्विदन्या विधवेव नारी ॥ २।२१।६० ॥2.21.60bदेवी मया सार्धमितोऽपगच्छेत्
कथं स्विदन्या विधवेव नारी॥2.21.60॥
179#62aಸಾ ಮಾನುಮನ್ಯಸ್ವ ವನಂ ವ್ರಜಂತಂ
ಕುರುಷ್ವನಃ ಸ್ವಸ್ತ್ಯ ಯನಾನಿ ದೇವಿ ।
2.21.62aसा मानुमन्यस्व वनं व्रजन्तं
कुरुष्व नः स्वस्त्ययनानि देवि ।
2.21.61aसा मा ऽनुमन्यस्व वनं व्रजन्तं कुरुष्व नः स्वस्त्ययनानि देवि ।2.21.61aसा माऽनुमन्यस्व वनं व्रजन्तं कुरुष्व नः स्वस्त्ययनानि देवि।2.21.61aसा मा ऽनुमन्यस्व वनं व्रजन्तं कुरुष्व नः स्वस्त्ययनानि देवि ।2.21.61aसा माऽनुमन्यस्व वनं व्रजन्तं
कुरुष्व नस् स्वस्त्ययनानि देवि।
180#62bಯಥಾ ಸಮಾಪ್ತೇ ಪುನರಾವ್ರಜೇಯಂ
ಯಥಾ ಹಿ ಸತ್ಯೇನ ಪುನರ್ಯಯಾತಿಃ ॥
2.21.62bयथा समाप्ते पुनराव्रजेयं
यथा हि सत्येन पुनर्ययातिः ॥ ६२ ॥
2.21.61bयथा समाप्ते पुनराव्रजेयं यथा हि सत्येव पुनर्ययातिः ॥ 2.21.61 ॥2.21.61bयथा समाप्ते पुनराव्रजेयं यथा हि सत्येव पुनर्ययातिः ॥ 2.21.61 ॥2.21.61bयथा समाप्ते पुनराव्रजेयं यथा हि सत्येव पुनर्ययातिः ॥ २।२१।६१ ॥2.21.61bयथा समाप्ते पुनराव्रजेयं
यथा हि सत्येन पुनर्ययातिः॥2.21.61॥
181#63aಯಶೋ ಹ್ಯಹಂ ಕೇವಲರಾಜ್ಯಕಾರಣಾ-
ನ್ನ ಪೃಷ್ಟತಃ ಕರ್ತುಮಲಂ ಮಹೋದಯಮ್ ।
2.21.63aयशो ह्यहं केवलराज्यकारणा-
न्न पृष्ठतः कर्तुमलं महोदयम् ।
2.18.39aयशो ह्यहं केवलराज्यकारणा
न्न पृष्ठतः कर्तुमलं महोदयम् ।
2.21.62aयशो ह्यहं केवलराज्यकारणन्न पृष्ठतः कर्तुमलं महोदयम् ।2.21.62aयशो ह्यहं केवलराज्यकारणन्न पृष्ठतः कर्तुमलं महोदयम्।2.21.62aयशो ह्यहं केवलराज्यकारणन्न पृष्ठतः कर्तुमलं महोदयम् ।2.21.62aयशो ह्यहं केवलराज्यकारणा
न्न पृष्ठतः कर्तुमलं महोदयम्।
182#63bಅದೀರ್ಘಕಾಲೇನ ತು ದೇವಿ ಜೀವಿತೇ
ವೃಣೇಽವರಾಮದ್ಯ ಮಹೀಮಧರ್ಮತಃ ॥
2.21.63bअदीर्घकालेन तु देवि जीविते
वृणेऽवरामद्य महीमधर्मतः ॥ ६३ ॥
2.18.39bअदीर्घकाले न तु देवि जीविते
वृणेऽवरामद्य महीमधर्मतः ॥2.18.39॥
2.21.62bअदीर्घकाले न तु देवि जीविते वृणे ऽवरामद्य महीमधर्मतः ॥ 2.21.62 ॥2.21.62bअदीर्घकाले न तु देवि जीविते वृणेऽवरामद्य महीमधर्मतः ॥ 2.21.62 ॥2.21.62bअदीर्घकाले न तु देवि जीविते वृणे ऽवरामद्य महीमधर्मतः ॥ २।२१।६२ ॥2.21.62bअदीर्घकाले न तु देवि जीविते
वृणेऽवरामद्य महीमधर्मतः॥2.21.62॥
183#64aಪ್ರಸಾದಯನ್ನರವೃಷಭಃ ಸ ಮಾತರಂ
ಪರಾಕ್ರಮಾಜ್ಜಿಗಮಿಷುರೇವ ದಂಡಕಾನ್ ।
2.21.64aप्रसादयन्नरवृषभः स मातरं
पराक्रमाज्जिगमिषुरेव दण्डकान् ।
2.18.40aप्रसादयन्नरवृषभः स मातरं
पराक्रमाज्जिगमिषुरेव दण्डकान् ।
2.21.63aप्रसादयन्नरवृषभः स्वमातरं पराक्रमाज्जिगमिषुरेव दण्डकान् ।2.21.63aप्रसादयन्नरवृषभः स्वमातरं पराक्रमाज्जिगमिषुरेव दण्डकान्।2.21.63aप्रसादयन्नरवृषभस् समातरं
पराक्रमाज्जिगमिषुरेव दण्डकान्।
184#64bಅಥಾನುಜಂ ಭೃಶಮನುಶಾಸ್ಯ ದರ್ಶನಂ
ಚಕಾರ ತಾಂ ಹೃದಿ ಜನನೀಂ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಮ್ ॥
2.21.64bअथानुजं भृशमनुशास्य दर्शनं
चकार तां हृदि जननीं प्रदक्षिणम् ॥ ६४ ॥
2.18.40bअथानुजं भृशमनुशास्य दर्शनं
चकार तां हृदि जननीं प्रदक्षिणम् ॥2.18.40॥
2.21.63bअथानुजं भृशमनुशास्य दर्शनं चकार तां हृदि जननीं प्रदक्षिणम् ॥ 2.21.63 ॥2.21.63bअथानुजं भृशमनुशास्य दर्शनं चकार तां हृदि जननीं प्रदक्षिणम् ॥ 2.21.63 ॥2.21.63bअथानुजं भृशमनुशास्य दर्शनं
चकार तां हृदि जननीं प्रदक्षिणम्॥2.21.63॥