Ramayana Half-Verse Concordance 2.12

कैकेय्युपलम्भः. Built from structured/verses.jsonl. Rows are monotone-aligned half-verse/pāda-like units split at । and ॥, so verse-number boundary differences can appear as inserted or shifted line rows.

310 aligned line rows across 7 source streams.

Columns:
gor-kn 225 lines gor-hi 225 lines gr 283 lines dr-mula 230 lines gr-iitk 260 lines iitk 230 lines
#gor-kngor-hicritgrdr-mulagr-iitkiitk
1#1aತತಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಮಹಾರಾಜಃ ಕೈಕೇಯ್ಯಾ ದಾರುಣಂ ವಚಃ ।2.12.1aततः श्रुत्वा महाराजः कैकेय्या दारुणं वचः ।2.12.1aततः श्रुत्वा महाराजः कैकेय्या दारुणं वचः ।2.12.1aततः श्रुत्वा महाराजः कैकेय्या दारुणं वचः।2.12.1aततः श्रुत्वा महाराजः कैकेय्या दारुणं वचः ।2.12.1aततश्शृत्वा महाराजः कैकेय्या दारुणं वचः।
2#1bಚಿಂತಾಮಭಿಸಮಾಪೇದೇ ಮುಹೂರ್ತಂ ಪ್ರತತಾಪ ಚ ॥2.12.1bचिन्तामभिसमापेदे मुहूर्तं प्रतताप च ॥ १ ॥2.12.1bचिन्तामभिसमापेदे मुहूर्त्तं प्रतताप च ॥ 2.12.1 ॥2.12.1bचिन्तामभिसमापेदे मुहूर्त्तं प्रतताप च ॥ 2.12.1 ॥2.12.1bचिन्तामभिसमापेदे मुहूर्त्तं प्रतताप च ॥ २।१२।१ ॥2.12.1bचिन्तामभिसमापेदे मुहूर्तं प्रतताप च॥2.12.1॥
3#2aಕಿಂ ನು ಮೇಽಯಂ ದಿವಾಸ್ವಪ್ನಶ್ಚಿತ್ತಮೋಹೋಽಪಿ ವಾ ಮಮ ।2.12.2aकिं नु मेऽयं दिवास्वप्नश्चित्तमोहोऽपि वा मम ।2.12.2aकिं नु मे यदि वा स्वप्नश्चित्तमोहो ऽपि वा मम ।2.12.2aकिं नु मे यदि वा स्वप्नश्चित्तमोहो ऽपि वा मम ।2.12.2aकिन्नु मे यदि वा स्वप्नश्चित्तमोहोऽपि वा मम।
4#2bಅನುಭೂತೋಪಸರ್ಗೋ ವಾ ಮನಸೋ ವಾಪ್ಯುಪದ್ರವಃ ॥2.12.2bअनुभूतोपसर्गो वा मनसो वाप्युपद्रवः ॥ २ ॥2.12.2bअनुभूतोपसर्गो वा मनसो वाप्युपद्रवः ।2.12.2aअनुभूतोपसर्गो वा मनसो वाप्युपद्रवः।2.12.2bअनुभूतोपसर्गो वा मनसो वाप्युपद्रवः ।2.12.2bअनुभूतोपसर्गो वा मनसो वाप्युपद्रवः॥2.12.2॥
5#3aಇತಿ ಸಂಚಿಂತ್ಯ ತದ್ರಾಜಾ ನಾಧ್ಯಗಚ್ಛತ್ತದಾ ಸುಖಮ್ ।2.12.3aइति सञ्चिन्त्य तद् राजा नाध्यगच्छत् तदासुखम् ।2.12.2cइति सञ्चिन्त्य तद्राजा नाभ्यगच्छत्तदा सुखम् ॥ 2.12.2 ॥2.12.2bइति सञ्चिन्त्य तद्राजा नाभ्यगच्छत्तदा सुखम् ॥ 2.12.2 ॥2.12.2cइति सञ्चिन्त्य तद्राजा नाभ्यगच्छत्तदा सुखम् ॥ २।१२।२ ॥2.12.3aइति सञ्चिन्त्य तद्राजा नाध्यगच्छत्तदासुखम्।
6#3bಪ್ರತಿಲಭ್ಯ ತತಃ ಸಂಜ್ಞಾಂ ಕೈಕೇಯೀವಾಕ್ಯತಾಪಿತಃ ॥2.12.3bप्रतिलभ्य ततः सञ्ज्ञां कैकेयीवाक्यतापितः ॥ ३ ॥2.12.3aप्रतिलभ्य चिरात् संज्ञां कैकेयीवाक्यताडितः ।2.12.3aप्रतिलभ्य चिरात् सञ्ज्ञां कैकेयीवाक्यताडितः।2.12.3aप्रतिलभ्य चिरात् संज्ञां कैकेयीवाक्यताडितः ।2.12.3bप्रतिलभ्य चिरात्संज्ञां कैकेयीवाक्यताडितः॥2.12.3॥
7#4aವ್ಯಥಿತೋ ವಿಕ್ಲವಶ್ಚೈವ ವ್ಯಾಘ್ರೀಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾಯಥಾ ಮೃಗಃ ।2.12.4aव्यथितो विक्लवश्चैव व्याघ्रीं दृष्ट्वा यथा मृगः ।2.12.3bव्यथितो विक्लवश्चैव व्याघ्रीं दृष्ट्वा यथा मृगः ॥ 2.12.3 ॥2.12.3bव्यथितो विक्लवश्चैव व्याघ्रीं दृष्ट्वा यथा मृगः ॥ 2.12.3 ॥2.12.3bव्यथितो विक्लवश्चैव व्याघ्रीं दृष्ट्वा यथा मृगः ॥ २।१२।३ ॥2.12.4aव्यथितो विक्लवश्चैव व्याघ्रीं दृष्ट्वा यथा मृगः।
8#4bಅಸಂವೃತಾಯಾಮಾಸೀನೋ ಜಗತ್ಯಾಂ ದೀರ್ಘಮುಚ್ಛ್ವಸನ್ ॥2.12.4bअसंवृतायामासीनो जगत्यां दीर्घमुच्छ्वसन् ॥ ४ ॥2.12.4aअसंवृतायामासीनो जगत्यां दीर्घमुच्छ्वसन् ।2.12.4aअसंवृतायामासीनो जगत्यां दीर्घमुच्छ्वसन्।2.12.4aअसंवृतायामासीनो जगत्यां दीर्घमुच्छ्वसन् ।2.12.4bअसंवृतायामासीनो जगत्यां दीर्घमुच्छवसन्॥2.12.4॥
9#5aಮಂಡಲೇ ಪನ್ನಗೋ ರುದ್ಧೋ ಮಂತ್ರೇರಿವ ಮಹಾವಿಷಃ ।2.12.5aमण्डले पन्नगो रुद्धो मन्त्रैरिव महाविषः ।2.12.4bमण्डले पन्नगो रुद्धो मन्त्रैरिव महाविषः ॥ 2.12.4 ॥2.12.4bमण्डले पन्नगो रुद्धो मन्त्रैरिव महाविषः ॥ 2.12.4 ॥2.12.4bमण्डले पन्नगो रुद्धो मन्त्रैरिव महाविषः ॥ २।१२।४ ॥2.12.5aमण्डले पन्नगो रुद्धो मन्त्रैरिव महाविषः।
10#5bಅಹೋ ಧಿಗಿತಿ ಸಾಮರ್ಷೋ ವಾಚಮುಕ್ತ್ವಾ ನರಾಧಿಪಃ ॥2.12.5bअहो धिगिति सामर्षो वाचमुक्त्वा नराधिपः ॥ ५ ॥2.12.5aअहो धिगिति सामर्षो वाचमुक्त्वा नराधिपः ।2.12.5aअहो धिगिति सामर्षो वाचमुक्त्वा नराधिपः।2.12.5aअहो धिगिति सामर्षो वाचमुक्त्वा नराधिपः ।2.12.5bअहो धिगिति सामर्षो वाचमुक्त्वा नराधिपः॥2.12.5॥
11#6aಮೋಹಮಾಪೇದಿವಾನ್ಭೂಯಃ ಶೋಕೋಪಹತಚೇತನಃ ।2.12.6aमोहमापेदिवान् भूयः शोकोपहतचेतनः ।2.12.5bमोहमापेदिवान् भूयः शोकोपहतचेतनः ॥ 2.12.5 ॥2.12.5bमोहमापेदिवान् भूयः शोकोपहतचेतनः ॥ 2.12.5 ॥2.12.5bमोहमापेदिवान् भूयः शोकोपहतचेतनः ॥ २।१२।५ ॥2.12.6aमोहमापेदिवान्भूय श्शोकोपहतचेतनः।
12#6bಚಿರೇಣ ತುನೃಪಃ ಸಂಜ್ಞಾಂ ಪ್ರತಿಲಭ್ಯ ಸುದುಃಖಿತಃ ॥2.12.6bचिरेण तु नृपः सञ्ज्ञां प्रतिलभ्य सुदुःखितः ॥ ६ ॥2.12.6aचिरेण तु नृपः संज्ञां प्रतिलभ्य सुदुःखितः ।2.12.6aचिरेण तु नृपः सञ्ज्ञां प्रतिलभ्य सुदुःखितः।2.12.6aचिरेण तु नृपः संज्ञां प्रतिलभ्य सुदुःखितः ।2.12.6bचिरेण तु नृपस् संज्ञां प्रतिलभ्य सुदुःखितः॥2.12.6॥
13#7aಕೈಕೇಯೀಮಬ್ರವೀತ್ ಕ್ರುದ್ಧೋ ನಿರ್ದಹನ್ನಿವ ತೇಜಸಾ ।2.12.7aकैकेयीमब्रवीत् क्रुद्धो निर्दहन्निव तेजसा ।2.12.6bकैकेयीमब्रवीत् क्रुद्धः प्रदहन्निव चक्षुषा ॥ 2.12.6 ॥2.12.6bकैकेयीमब्रवीत् क्रुद्धः प्रदहन्निव चक्षुषा ॥ 2.12.6 ॥2.12.6bकैकेयीमब्रवीत् क्रुद्धः प्रदहन्निव चक्षुषा ॥ २।१२।६ ॥2.12.7aकैकेयीमब्रवीत्क्रुद्धःप्रदहन्निव चक्षुषा।
142.12.36aप्रतिलभ्येत्यादि श्लोकत्रयमेकान्वयम् ।
152.12.36bव्यथितः दुःखितः ।
162.12.36cविक्लवः विह्वलः ।
172.12.36d“विक्लवो विह्वलः” इत्यमरः ।
182.12.36eमण्डले अहितुण्डिकयन्त्रमण्डले ॥ 2.12.36 ॥
19#7bನೃಶಂಸೇ ದುಷ್ಟಚಾರಿತ್ರೇ ಕುಲಸ್ಯಾಸ್ಯ ವಿನಾಶಿನಿ ॥2.12.7bनृशंसे दुष्टचारित्रे कुलस्यास्य विनाशिनि ॥ ७ ॥2.12.7aनृशंसे दुष्टचारित्रे कुलस्यास्य विनाशिनि ।2.12.7aनृशंसे दुष्टचारित्रे कुलस्यास्य विनाशिनि।2.12.7aनृशंसे दुष्टचारित्रे कुलस्यास्य विनाशिनि ।2.12.7bनृशंसे दुष्टचारित्रे कुलस्यास्य विनाशिनि॥2.12.7॥
20#8aಕಿಂ ಕೃತಂ ತವ ರಾಮೇಣ ಪಾಪೇ ಪಾಪಂ ಮಯಾಪಿ ವಾ ।2.12.8aकिं कृतं तव रामेण पापे पापं मयापि वा ।2.12.7bकिं कृतं तव रामेण पापे पापं मयापि वा ॥ 2.12.7 ॥2.12.7bकिं कृतं तव रामेण पापे पापं मयापि वा ॥ 2.12.7 ॥2.12.7bकिं कृतं तव रामेण पापे पापं मयापि वा ॥ २।१२।७ ॥2.12.8aकिं कृतं तव रामेण पापं पापे मयापि वा।
21#8bಸದಾ ತೇ ಜನನೀತುಲ್ಯಾಂ ವೃತ್ತಿಂ ವಹತಿ ರಾಘವಃ ॥2.12.8bसदा ते जननीतुल्यां वृत्तिं वहति राघवः ॥ ८ ॥2.12.8aयदा ते जननीतुल्यां वृत्तिं वहति राघवः ।2.12.8aयदा ते जननीतुल्यां वृत्तिं वहति राघवः।2.12.8aयदा ते जननीतुल्यां वृत्तिं वहति राघवः ।2.12.8bयदा ते जननीतुल्यां वृत्तिं वहति राघवः ॥2.12.8॥
22#9aತಸ್ಯೈವಂ ತ್ವಮನರ್ಥಾಯ ಕಿಂ ನಿಮಿತ್ತಮಿಹೋದ್ಯತಾ ।2.12.9aतस्यैवं त्वमनर्थाय किन्निमित्तमिहोद्यता ।2.12.8bतस्यैव त्वमनर्थाय किंनिमित्तमिहोद्यता ॥ 2.12.8 ॥2.12.8bतस्यैव त्वमनर्थाय किन्निमित्तमिहोद्यता ॥ 2.12.8 ॥2.12.8bतस्यैव त्वमनर्थाय किंनिमित्तमिहोद्यता ॥ २।१२।८ ॥2.12.9aतस्यैव त्वमनर्थाय किंनिमित्तमिहोद्यता ।
23#9bತ್ವಂ ಮಯಾಽಽತ್ಮವಿನಾಶಾಯ ಭವನಂ ಸ್ವಂ ಪ್ರವೇಶಿತಾ ॥2.12.9bत्वं मयाऽऽत्मविनाशाय भवनं स्वं निवेशिता ॥ ९ ॥2.12.9aत्वं मयात्मविनाशार्थं भवनं स्वं प्रवेशिता ।2.12.9aत्वं मयात्मविनाशार्थं भवनं स्वं प्रवेशिता।2.12.9aत्वं मयात्मविनाशार्थं भवनं स्वं प्रवेशिता ।2.12.9bत्वं मयाऽऽत्मविनाशार्थं भवनं स्वं प्रवेशिता॥2.12.9॥
24#10aಅವಿಜ್ಞಾನಾನ್ನೃಪಸುತಾ ವ್ಯಾಲಾ ತೀಕ್ಷ್ಣವಿಷಾ ಯಥಾ ।2.12.10aअविज्ञानान्नृपसुता व्याला तीक्ष्णविषा यथा ।2.12.9bअविज्ञानान्नृपसुता व्याली तीक्ष्णविषा यथा ॥ 2.12.9 ॥2.12.9bअविज्ञानान्नृपसुता व्याली तीक्ष्णविषा यथा ॥ 2.12.9 ॥2.12.9bअविज्ञानान्नृपसुता व्याली तीक्ष्णविषा यथा ॥ २।१२।९ ॥2.12.10aअविज्ञानान्नृपसुता व्याली तीक्ष्णविषा यथा।
25#10bಜೀವಲೋಕೋ ಯದಾ ಸರ್ವೋ ರಾಮಸ್ಯಾಹ ಗುಣಸ್ತವಮ್ ॥2.12.10bजीवलोको यदा सर्वो रामस्याह गुणस्तवम् ॥ १० ॥2.12.10aजीवलोको यथा सर्वो रामस्याह गुणस्तवम् ।2.12.10aजीवलोको यथा सर्वो रामस्याह गुणस्तवम्।2.12.10aजीवलोको यथा सर्वो रामस्याह गुणस्तवम् ।2.12.10bजीवलोको यदा सर्वो रामस्याह गुणस्तवम्॥2.12.10॥
26#11aಅಪರಾಧಂ ಕಮುದ್ದಿಶ್ಯ ತ್ಯಕ್ಷ್ಯಾಮೀಷ್ಟಮಹಂ ಸುತಮ್ ।2.12.11aअपराधं कमुद्दिश्य त्यक्ष्यामीष्टमहं सुतम् ।2.12.10bअपराधं कमुद्दिश्य त्यक्ष्यामीष्टमहं सुतम् ॥ 2.12.10 ॥2.12.10bअपराधं कमुद्दिश्य त्यक्ष्यामीष्टमहं सुतम् ॥ 2.12.10 ॥2.12.10bअपराधं कमुद्दिश्य त्यक्ष्यामीष्टमहं सुतम् ॥ २।१२।१० ॥2.12.11aअपराधं किमुद्दिश्य त्यक्ष्यामीष्टमहं सुतम्।
27#11bಕೌಸಲ್ಯಾಂ ಚ ಸುಮಿತ್ರಾಂ ಚ ತ್ಯಜೇಯಮಪಿ ವಾಶ್ರಿಯಮ್ ॥2.12.11bकौसल्यां च सुमित्रां च त्यजेयमपि वा श्रियम् ॥ ११ ॥2.12.11aकौसल्यां वा सुमित्रां वा त्यजेयमपि वा श्रियम् ।2.12.11aकौसल्यां वा सुमित्रां वा त्यजेयमपि वा श्रियम्।2.12.11aकौसल्यां वा सुमित्रां वा त्यजेयमपि वा श्रियम् ।2.12.11bकौसल्यां वा सुमित्रां वा त्यजेयमपि वा श्रियम्॥2.12.11॥
28#12aಜೀವಿತಂ ಚಾತ್ಮನೋ ರಾಮಂ ನ ತ್ವೇವ ಪಿತೃವತ್ಸಲಮ್ ।2.12.12aजीवितं चात्मनो रामं न त्वेव पितृवत्सलम् ।2.12.11bजीवितं वात्मनो रामं न त्वेव पितृवत्सलम् ॥ 2.12.11 ॥2.12.11bजीवितं वात्मनो रामं न त्वेव पितृवत्सलम् ॥ 2.12.11 ॥2.12.11bजीवितं वात्मनो रामं न त्वेव पितृवत्सलम् ॥ २।१२।११ ॥2.12.12aजीवितं वाऽत्मनो रामं न त्वेव पितृवत्सलम्।
29#12bಪರಾ ಭವತಿ ಮೇ ಪ್ರೀತಿರ್ದೃಷ್ಟ್ವಾತನಯಮಗ್ರಜಮ್ ॥2.12.12bपरा भवति मे प्रीतिर्दृष्ट्वा तनयमग्रजम् ॥ १२ ॥2.12.12aपरा भवति मे प्रीतिर्दृष्ट्वा तनयमग्रजम् ।2.12.12aपरा भवति मे प्रीतिर्दृष्ट्वा तनयमग्रजम्।2.12.12aपरा भवति मे प्रीतिर्दृष्ट्वा तनयमग्रजम् ।2.12.12bपरा भवति मे प्रीतिर्दृष्ट्वा तनयमग्रजम्॥2.12.12॥
30#13aಅಪಶ್ಯತಸ್ತು ಮೇ ರಾಮಂ ನಷ್ಟಂ ಭವತಿ ಚೇತನಮ್ ।2.12.13aअपश्यतस्तु मे रामं नष्टं भवति चेतनम् ।2.12.12bअपश्यतस्तु मे रामं नष्टा भवति चेतना ॥ 2.12.12 ॥2.12.12bअपश्यतस्तु मे रामं नष्टा भवति चेतना ॥ 2.12.12 ॥2.12.12bअपश्यतस्तु मे रामं नष्टा भवति चेतना ॥ २।१२।१२ ॥2.12.13aअपश्यतस्तु मे रामं नष्टा भवति चेतना।
31#13bತಿಷ್ಠೇಲ್ಲೋಕೋ ವಿನಾ ಸೂರ್ಯಂ ಸಸ್ಯಂ ವಾ ಸಲಿಲಂ ವಿನಾ ॥2.12.13bतिष्ठेल्लोको विना सूर्यं सस्यं वा सलिलं विना ॥ १३ ॥2.12.13aतिष्ठेल्लोको विना सूर्यं सस्यं वा सलिलं विना ।2.12.13aतिष्ठेल्लोको विना सूर्यं सस्यं वा सलिलं विना।2.12.13aतिष्ठेल्लोको विना सूर्यं सस्यं वा सलिलं विना ।2.12.13bतिष्ठेल्लोको विना सूर्यं शस्यं वा सलिलं विना॥2.12.13॥
32#14aನ ತು ರಾಮಂ ವಿನಾ ದೇಹೇ ತಿಷ್ಠೇತ್ತು ಮಮಜೀವಿತಮ್ ।2.12.14aन तु रामं विना देहे तिष्ठेत्तु मम जीवितम् ।2.12.13bन तु रामं विना देहे तिष्ठेत्तु मम जीवितम् ॥ 2.12.13 ॥2.12.13bन तु रामं विना देहे तिष्ठेत्तु मम जीवितम् ॥ 2.12.13 ॥2.12.13bन तु रामं विना देहे तिष्ठेत्तु मम जीवितम् ॥ २।१२।१३ ॥2.12.14aन तु रामं विना देहे तिष्ठेत्तु मम जीवितम्।
332.12.913aत्वमिति ।2.12.913aत्वमिति ।
342.12.913bनृपसुतेत्यत्रेति करणं द्रष्टव्यम् ॥ 2.12.913 ॥2.12.913bनृपसुतेत्यत्रेति करणं द्रष्टव्यम् ॥ २।१२।९१३ ॥
35#14bತದಲಂ ತ್ಯಜ್ಯತಾಮೇಷ ನಿಶ್ಚಯಃ ಪಾಪನಿಶ್ಚಯೇ ॥2.12.14bतदलं त्यज्यतामेष निश्चयः पापनिश्चये ॥ १४ ॥2.12.14aतदलं त्यज्यतामेष निश्चयः पापनिश्चये ।2.12.14aतदलं त्यज्यतामेष निश्चयः पापनिश्चये।2.12.14aतदलं त्यज्यतामेष निश्चयः पापनिश्चये ।2.12.14bतदलं त्यज्यतामेष निश्चयः पापनिश्चये॥2.12.14॥
36#15aಅಪಿ ತೇ ಚರಣೌ ಮೂರ್ಧ್ನಾ ಸ್ಪೃಶಾಮ್ಯೇಷ ಪ್ರಸೀದ ಮೇ ।2.12.15aअपि ते चरणौ मूर्ध्ना स्पृशाम्येष प्रसीद मे ।2.12.14bअपि ते चरणौ मूर्ध्ना स्पृशाम्येष प्रसीद मे ॥ 2.12.14 ॥2.12.14bअपि ते चरणौ मूर्ध्ना स्पृशाम्येष प्रसीद मे ॥ 2.12.14 ॥2.12.14bअपि ते चरणौ मूर्ध्ना स्पृशाम्येष प्रसीद मे ॥ २।१२।१४ ॥2.12.15aअपि ते चरणै मूर्ध्ना स्पृशाम्येष प्रसीद मे।
37#15bಕಿಮರ್ಥಂ ಚಿಂತಿತಂ ಪಾಪೇ ತ್ವಯಾ ಪರಮದಾರುಣಮ್ ॥2.12.15bकिमर्थं चिन्तितं पापे त्वया परमदारुणम् ॥ १५ ॥2.12.15किमिदं चिन्तितं पापे त्वया परमदारुणम् ॥ 2.12.15 ॥2.12.15किमिदं चिन्तितं पापे त्वया परमदारुणम् ॥ 2.12.15 ॥2.12.15किमिदं चिन्तितं पापे त्वया परमदारुणम् ॥ २।१२।१५ ॥2.12.15bकिमिदं चिन्तितं पापे त्वया परमदारुणम्॥2.12.15॥
382.12.1415aतदलमिति ।2.12.1415aतदलमिति ।
392.12.1415bएष निश्चयः ।2.12.1415bएष निश्चयः ।
402.12.1415cरामविवासनरूपनिश्चयः ।2.12.1415cरामविवासनरूपनिश्चयः ।
412.12.1415dअपिते चरणाविति ।2.12.1415dअपिते चरणाविति ।
422.12.1415eअपिः प्रश्नार्थकः ॥ 2.12.1415 ॥2.12.1415eअपिः
प्रश्नार्थकः ॥ २।१२।१४१५ ॥
43#16aಅಥ ಜಿಜ್ಞಾಸಸೇ ಮಾಂ ತ್ವಂ ಭರತಸ್ಯ ಪ್ರಿಯಾಪ್ರಿಯೇ ।2.12.16aअथ जिज्ञाससे मां त्वं भरतस्य प्रियाप्रिये ।2.12.16aअथ जिज्ञाससे मां त्वं भरतस्य प्रियाप्रिये ।2.12.16aअथ जिज्ञाससे मां त्वं भरतस्य प्रियाप्रिये।2.12.16aअथ जिज्ञाससे मां त्वं भरतस्य प्रियाप्रिये ।2.12.16aअथ जिज्ञाससे मां त्वं भरतस्य प्रियाप्रिये।
44#16bಅಸ್ತು ಯತ್ತತ್ತ್ವಯಾ ಪೂರ್ವಂ ವ್ಯಾಹೃತಂ ರಾಘವಂ ಪ್ರತಿ ॥2.12.16bअस्तु यत्तत्त्वया पूर्वं व्याहृतं राघवं प्रति ॥ १६ ॥2.12.16bअस्तु यत्तत्त्वया पूर्वं व्याहृतं राघवं प्रति ॥ 2.12.16 ॥2.12.16bअस्तु यत्तत्त्वया पूर्वं व्याहृतं राघवं प्रति ॥ 2.12.16 ॥2.12.16bअस्तु यत्तत्त्वया पूर्वं व्याहृतं राघवं प्रति ॥ २।१२।१६ ॥2.12.16bअस्तु यत्तत्त्वया पूर्वं व्याहृतं राघवं प्रति॥2.12.16॥
45#17aಸ ಮೇ ಜ್ಯೇಷ್ಠಃಸುತಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ಧರ್ಮಜ್ಯೇಷ್ಠ ಇತೀವ ಮೇ ।2.12.17aस मे ज्येष्ठसुतः श्रीमान् धर्मज्येष्ठ इतीव मे ।2.12.17aस मे ज्येष्ठः सुतः श्रीमान् धर्मज्येष्ठ इतीव मे ।2.12.17aस मे ज्येष्ठः सुतः श्रीमान् धर्मज्येष्ठ इतीव मे।2.12.17aस मे ज्येष्ठः सुतः श्रीमान् धर्मज्येष्ठ इतीव मे ।2.12.17aस मे ज्येष्ठस्सुत श्रीमान्धर्मज्येष्ठ इतीव मे।
46#17bತತ್ತ್ವಯಾ ಪ್ರಿಯವಾದಿನ್ಯಾ ಸೇವಾರ್ಥಂ ಕಥಿತಂ ಭವೇತ್ ॥2.12.17bतत् त्वया प्रियवादिन्या सेवार्थं कथितं भवेत् ॥ १७ ॥2.12.17bतत्त्वया प्रियवादिन्या सेवार्थं कथितं भवेत् ॥ 2.12.17 ॥2.12.17bतत्त्वया प्रियवादिन्या सेवार्थं कथितं भवेत् ॥ 2.12.17 ॥2.12.17bतत्त्वया प्रियवादिन्या सेवार्थं कथितं भवेत् ॥ २।१२।१७ ॥2.12.17bतत्त्वया प्रियवादिन्या सेवार्थं कथितं भवेत्॥2.12.17॥
47#18aತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಶೋಕಸಂತಪ್ತಾ ಸಂತಾಪಯಸಿ ಮಾಂ ಭೃಶಮ್ ।2.12.18aतच्छ्रुत्वा शोकसन्तप्ता सन्तापयसि मां भृशम् ।2.12.18aतच्छ्रुत्वा शोकसन्तप्ता सन्तापयसि मां भृशम् ।2.12.18aतच्छ्रुत्वा शोकसन्तप्ता सन्तापयसि मां भृशम्।2.12.18aतच्छ्रुत्वा शोकसन्तप्ता सन्तापयसि मां भृशम् ।2.12.18aतच्छ्रुत्वा शोकसन्तप्ता सन्तापयसि मां भृशम्।
48#18bಆವಿಷ್ಟಾಸಿ ಗೃಹೆ ಶೂನ್ಯೇಸಾ ತ್ವಂ ಪರವಶಂ ಗತಾ ॥2.12.18bआविष्टासि गृहे शून्ये सा (या) त्वं परवशं गता ॥ १८ ॥2.12.18bआविष्टासि गृहं शून्यं सा त्वं परवशं गता ॥ 2.12.18 ॥2.12.18bआविष्टासि गृहं शून्यं सा त्वं परवशं गता ॥ 2.12.18 ॥2.12.18bआविष्टासि गृहं शून्यं सा त्वं परवशं गता ॥ २।१२।१८ ॥2.12.18bआविष्टाऽसि गृहं शून्यं सा त्वं परवशं गता॥2.12.18॥
492.12.1618aअथेत्यादि श्लोकत्रयमेकान्वयम् ।
502.12.1618bअथेति प्रश्ने ।
512.12.1618cत्वं भरतस्य प्रियाप्रिये विषये मां जिज्ञाससे ज्ञातुमिच्छसि तदिदानीमपि भरतो ऽभिषिच्यतामिति यत्तदस्तु तद्वक्तुमुचितम् ।
522.12.1618dत्वया पूर्वं राघवं प्रति “स मे ज्येष्ठः सुतः” इत्यादि यद्व्याहृतं तत् प्रियवादिन्या त्वया सेवार्थं मम मनोरञ्जनार्थं रामकृतशुश्रूषार्थं वा कथितं भवेत्, रामविवासनोक्तिस्तेन विरुद्धेत्यर्थः ।
532.12.1618eपरीक्षार्थमपि भरतो ऽभिषिच्यतामित्येव वक्तुमुचितम् ।
542.12.1618fन तु रामो विवास्यतामित्येतत् पूर्वापरविरोधादिति भावः ।
552.12.1618gरामविवासनोक्तिश्च भरते प्रीतिपरीक्षार्थमेवास्त्वित्यत आह तदिति ।
562.12.1618hतत् रामाभिषेचनं श्रुत्वा शोकसंतप्ता सती मां भृशम् अतिनिर्बन्धेन सन्तापयसि ।2.12.1618aशोकसंतप्ता सती मां भृशम् अतिनिर्बन्धेन सन्तापयसि ।
572.12.1618iकिञ्च परवशं परबोधनवशं गता ।2.12.1618bकिञ्च परवशं परबोधनवशं
गता ।
582.12.1618jसती ।2.12.1618cसती ।
592.12.1618kशून्यं गृहं क्रोधागारम् ।2.12.1618dशून्यं गृहं क्रोधागारम् ।
602.12.1618lआविष्टासि प्रविष्टासि ।2.12.1618eआविष्टासि प्रविष्टासि ।
612.12.1618mइदं सर्वं परीक्षार्थत्वे न संगच्छत इति भावः ।2.12.1618fइदं सर्वं
परीक्षार्थत्वे न संगच्छत इति भावः ।
622.12.1618nशून्यैर्ग्रहैरिति पाठे–शून्यैर्ग्रहैराविष्टा पिशाचादिभिराविष्टेत्यर्थः ॥ 2.12.1618 ॥2.12.1618gशून्यैर्ग्रहैरिति
पाठे--शून्यैर्ग्रहैराविष्टा पिशाचादिभिराविष्टेत्यर्थः ॥ २।१२।१६१८ ॥
63#19aಇಕ್ಷ್ವಾಕೂಣಾಂ ಕುಲೇ ದೇವಿ ಸಂಪ್ರಾಪ್ತಃ ಸುಮಹಾನಯಮ್ ।2.12.19aइक्ष्वाकूणां कुले देवि सम्प्राप्तः सुमहानयम् ।2.12.19aइक्ष्वाकूणां कुले देवि सम्प्राप्तस्सुमहानयम् ।2.12.19aइक्ष्वाकूणां कुले देवि सम्प्राप्तस्सुमहानयम्।2.12.19aइक्ष्वाकूणां कुले देवि सम्प्राप्तस्सुमहानयम् ।2.12.19aइक्ष्वाकूणां कुले देवि सम्प्राप्तस्सुमहानयम्।
64#19bಅನಯೋ ನಯಸಂಪನ್ನೇ ಯತ್ರ ತೇ ವಿಕೃತಾ ಮತಿಃ ॥2.12.19bअनयो नयसम्पन्ने यत्र ते विकृता मतिः ॥ १९ ॥2.12.19bअनयो नयसम्पन्ने यत्र ते विकृता मतिः ॥ 2.12.19 ॥2.12.19bअनयो नयसम्पन्ने यत्र ते विकृता मतिः ॥ 2.12.19 ॥2.12.19bअनयो नयसम्पन्ने यत्र ते विकृता मतिः ॥ २।१२।१९ ॥2.12.19bअनयो नयसम्पन्ने यत्र ते विकृता मतिः॥2.12.19॥
65#20aನಹಿ ಕಿಂಚಿದಯುಕ್ತಂ ವಾ ವಿಪ್ರಿಯಂ ವಾ ಪುರಾ ಮಮ ।2.12.20aनहि किञ्चिदयुक्तं वा विप्रियं वा पुरा मम ।2.12.20aन हि किञ्चिदयुक्तं वा विप्रियं वा पुरा मम ।2.12.20aन हि किञ्चिदयुक्तं वा विप्रियं वा पुरा मम।2.12.20aन हि किञ्चिदयुक्तं वा विप्रियं वा पुरा मम ।2.12.20aनहि किञ्चिदयुक्तं वा विप्रियं वा पुरा मम।
66#20bಅಕರೋಸ್ತ್ವಂ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿ ತೇನ ನ ಶ್ರದ್ಧಧಾಮಿತೇ ॥2.12.20bअकरोस्त्वं विशालाक्षि तेन न श्रद्दधामि ते ॥ २० ॥2.12.20bअकरोस्त्वं विशालाक्षि तेन न श्रद्दधाम्यहम् ॥ 2.12.20 ॥2.12.20bअकरोस्त्वं विशालाक्षि तेन न श्रद्दधाम्यहम् ॥ 2.12.20 ॥2.12.20bअकरोस्त्वं विशालाक्षि तेन न श्रद्दधाम्यहम् ॥ २।१२।२० ॥2.12.20bअकरोस्त्वं विशालाक्षि तेन न श्रद्दधाम्यहम्॥2.12.20॥
67#21aನನು ತೇ ರಾಘವಸ್ತುಲ್ಯೋ ಭರತೇನ ಮಹಾತ್ಮನಾ ।2.12.21aननु ते राघवस्तुल्यो भरतेन महात्मना ।2.12.21aननु ते राघवस्तुल्यो भरतेन महात्मना ।2.12.21aननु ते राघवस्तुल्यो भरतेन महात्मना।2.12.21aननु ते राघवस्तुल्यो भरतेन महात्मना ।2.12.21aननु ते राघवस्तुल्यो भरतेन महात्मना।
68#21bಬಹುಶೋ ಹಿ ಸ್ಮ ಬಾಲೇ ತ್ವಂ ಕಥಾಃ ಕಥಯಸೇ ಮಮ ॥2.12.21bबहुशो हि स्म बाले त्वं कथाः कथयसे मम ॥ २१ ॥2.12.21bबहुशो हि सुबाले त्वं कथाः कथयसे मम ॥ 2.12.21 ॥2.12.21bबहुशो हि सुबाले त्वं कथाः कथयसे मम ॥ 2.12.21 ॥2.12.21bबहुशो हि सुबाले त्वं कथाः कथयसे मम ॥ २।१२।२१ ॥2.12.21bबहुशो हि सुबाले त्वं कथाः कथयसे मम॥2.12.21॥
69#22aತಸ್ಯ ಧರ್ಮಾತ್ಮನೋ ದೇವಿ ವನೇ ವಾಸಂ ಯಶಸ್ವಿನಃ ।2.12.22aतस्य धर्मात्मनो देवि वने वासं यशस्विनः ।2.12.22aतस्य धर्मात्मनो देवि वने वासं यशस्विनः ।2.12.22aतस्य धर्मात्मनो देवि वने वासं यशस्विनः।2.12.22aतस्य धर्मात्मनो देवि वने वासं यशस्विनः ।2.12.22aतस्य धर्मात्मनो देवि वनवासं यशस्विनः।
70#22bಕಥಂ ರೋಚಯಸೇ ಭೀರು ನವ ವರ್ಷಾಣಿ ಪಂಚ ಚ ॥2.12.22bकथं रोचयसे भीरु नव वर्षाणि पञ्च च ॥ २२ ॥2.12.22bकथं रोचयसे भीरु नव वर्षाणि पञ्च च ॥ 2.12.22 ॥2.12.22bकथं रोचयसे भीरु नव वर्षाणि पञ्च च ॥ 2.12.22 ॥2.12.22bकथं रोचयसे भीरु नव वर्षाणि पञ्च च ॥ २।१२।२२ ॥2.12.22bकथं रोचयसे भीरु नव वर्षाणि पञ्च च॥2.12.22॥
71#23aಅತ್ಯಂತಸುಕುಮಾರಸ್ಯ ತಸ್ಯ ಧರ್ಮೇ ಕೃತಾತ್ಮನಃ ।2.12.23aअत्यन्तसुकुमारस्य तस्य धर्मे कृतात्मनः ।2.12.23aअत्यन्तसुकुमारस्य तस्य धर्मे धृतात्मनः ।2.12.23aअत्यन्तसुकुमारस्य तस्य धर्मे धृतात्मनः।2.12.23aअत्यन्तसुकुमारस्य तस्य धर्मे धृतात्मनः ।2.12.23aअत्यन्तसुकुमारस्य तस्य धर्मे धृतात्मनः।
72#23bಕಥಂ ರೋಚಯಸೇ ವಾಸಮರಣ್ಯೇ ಭೃಶದಾರುಣೇ ॥2.12.23bकथं रोचयसे वासमरण्ये भृशदारुणे ॥ २३ ॥2.12.23bकथं रोचयसे वासमरण्ये भृशदारुणे ॥ 2.12.23 ॥2.12.23bकथं रोचयसे वासमरण्ये भृशदारुणे ॥ 2.12.23 ॥2.12.23bकथं रोचयसे वासमरण्ये भृशदारुणे ॥ २।१२।२३ ॥2.12.23bकथं रोचयसे वासमरण्ये भृशदारुणे॥2.12.23॥
73#24aರೋಚಯಸ್ಯಭಿರಾಮಸ್ಯ ರಾಮಸ್ಯ ಶುಭಲೋಚನೇ ।2.12.24aरोचयस्यभिरामस्य रामस्य शुभलोचने ।2.12.24aरोचयस्यभिरामस्य रामस्य शुभलोचने ।2.12.24aरोचयस्यभिरामस्य रामस्य शुभलोचने।2.12.24aरोचयस्यभिरामस्य रामस्य शुभलोचने ।2.12.24aरोचयस्यभिरामस्य रामस्य शुभलोचने।
74#24bತವ ಶುಶ್ರೂಷಮಾಣಸ್ಯ ಕಿಮರ್ಥಂ ವಿಪ್ರವಾಸನಮ್ ॥2.12.24bतव शुश्रूषमाणस्य किमर्थं विप्रवासनम् ॥ २४ ॥2.12.24bतव शुश्रूषमाणस्य किमर्थं विप्रवासनम् ॥ 2.12.24 ॥2.12.24bतव शुश्रूषमाणस्य किमर्थं विप्रवासनम् ॥ 2.12.24 ॥2.12.24bतव शुश्रूषमाणस्य किमर्थं विप्रवासनम् ॥ २।१२।२४ ॥2.12.24bतव शुश्रूषमाणस्य किमर्थं विप्रवासनम्॥2.12.24॥
75#25aರಾಮೋ ಹಿ ಭರತಾದ್ ಭೂಯಸ್ತವ ಶುಶ್ರೂಷತೇ ಸದಾ ।2.12.25aरामो हि भरताद् भूयस्तव शुश्रूषते सदा ।2.12.25aरामो हि भरताद्भूयस्तव शुश्रूषते सदा ।2.12.25aरामो हि भरताद्भूयस्तव शुश्रूषते सदा।2.12.25aरामो हि भरताद्भूयस्तव शुश्रूषते सदा ।2.12.25aरामो हि भरताद्भूयस्तव शुश्रूषते सदा।
76#25bವಿಶೇಷಂ ತ್ವಯಿ ತಸ್ಮಾತ್ತು ಭರತಸ್ಯ ನ ಲಕ್ಷಯೇ ॥2.12.25bविशेषं त्वयि तस्मात् तु भरतस्य न लक्षये ॥ २५ ॥2.12.25bविशेषं त्वयि तस्मात्तु भरतस्य न लक्षये ॥ 2.12.25 ॥2.12.25bविशेषं त्वयि तस्मात्तु भरतस्य न लक्षये ॥ 2.12.25 ॥2.12.25bविशेषं त्वयि तस्मात्तु भरतस्य न लक्षये ॥ २।१२।२५ ॥2.12.25bविशेषं त्वयि तस्मात्तु भरतस्य न लक्षये॥2.12.25॥
77#26aಶುಶ್ರೂಷಾಂ ಗೌರವಂ ಚೈವ ಪ್ರಮಾಣಂ ವಚನ ಕ್ರಿಯಾಮ್ ।2.12.26aशुश्रूषां गौरवं चैव प्रमाणं वचनक्रियाम् ।2.12.26aशश्रूषां गौरवं चैव प्रमाणं वचनक्रियाम् ।2.12.26aशश्रूषां गौरवं चैव प्रमाणं वचनक्रियाम्।2.12.26aशश्रूषां गौरवं चैव प्रमाणं वचनक्रियाम् ।2.12.26aशुश्रूषां गौरवं चैव प्रमाणं वचनक्रियाम्।
78#26bಕಸ್ತು ಭೂಯಸ್ತರಂ ಕುರ್ಯಾದನ್ಯತ್ರ ಪುರುಷರ್ಷಭಾತ್ ॥2.12.26bकस्तु भूयस्तरं कुर्यादन्यत्र पुरुषर्षभात् ॥ २६ ॥2.12.26bकस्ते भूयस्तरं कुर्यादन्यत्र मनुजर्षभात् ॥ 2.12.26 ॥2.12.26bकस्ते भूयस्तरं कुर्यादन्यत्र मनुजर्षभात् ॥ 2.12.26 ॥2.12.26bकस्ते भूयस्तरं कुर्यादन्यत्र मनुजर्षभात् ॥ २।१२।२६ ॥2.12.26bकस्ते भूयस्तरं कुर्यादन्यत्र मनुजर्षभात्॥2.12.26॥
79#27aಬಹೂನಾಂ ಸ್ತ್ರೀಸಹಸ್ರಾಣಾಂ ಬಹೂನಾಂ ಚೋಪಜೀವಿನಾಮ್ ।2.12.27aबहूनां स्त्रीसहस्राणां बहूनां चोपजीविनाम् ।2.12.27aबहूनां स्त्रीसहस्राणां बहूनां चोपजीविनाम् ।2.12.27aबहूनां स्त्रीसहस्राणां बहूनां चोपजीविनाम्।2.12.27aबहूनां स्त्रीसहस्राणां बहूनां चोपजीविनाम् ।2.12.27aबहूनां स्त्रीसहस्राणां बहूनां चोपजीविनाम्।
80#27bಪರಿವಾದೋಽಪವಾದೋ ವಾ ರಾಘವೇ ನೋಪಪದ್ಯತೇ ॥2.12.27bपरिवादोऽपवादो वा राघवे नोपपद्यते ॥ २७ ॥2.12.27bपरिवादो ऽपवादो वा राघवे नोपपद्यते ॥ 2.12.27 ॥2.12.27bपरिवादोऽपवादो वा राघवे नोपपद्यते ॥ 2.12.27 ॥2.12.27bपरिवादो ऽपवादो वा राघवे नोपपद्यते ॥ २।१२।२७ ॥2.12.27bपरिवादोऽपवादो वा राघवे नोपपद्यते॥2.12.27॥
81#28aಸಾಂತ್ವಯನ್ ಸರ್ವಭೂತಾನಿ ರಾಮಃ ಶುದ್ಧೇನ ಚೇತಸಾ ।2.12.28aसान्त्वयन् सर्वभूतानि रामः शुद्धेन चेतसा ।2.12.28aसान्त्वयन् सर्वभूतानि रामः शुद्धेन चेतसा ।2.12.28aसान्त्वयन् सर्वभूतानि रामः शुद्धेन चेतसा।2.12.28aसान्त्वयन् सर्वभूतानि रामः शुद्धेन चेतसा ।2.12.28aसान्त्वयन्सर्वभूतानि राम श्शुद्धेन चेतसा।
82#28bಗೃಹ್ಣಾತಿ ಮನುಜವ್ಯಾಘ್ರಃ ಪ್ರಿಯೈರ್ವಿಷಯವಾಸಿನಃ ॥2.12.28bगृह्णाति मनुजव्याघ्रः प्रियैर्विषयवासिनः ॥ २८ ॥2.12.28bगृह्णाति मनुजव्याघ्रः प्रियैर्विषयवासिनः ॥ 2.12.28 ॥2.12.28bगृह्णाति मनुजव्याघ्रः प्रियैर्विषयवासिनः ॥ 2.12.28 ॥2.12.28bगृह्णाति मनुजव्याघ्रः प्रियैर्विषयवासिनः ॥ २।१२।२८ ॥2.12.28bगृह्णाति मनुजव्याघ्र प्रियैर्विषयवासिनः॥2.12.28॥
83#29aಸತ್ಯೇನ ಲೋಕಾಂಜಯತಿ ದ್ವಿಜಾನ್ ದಾನೇನ ರಾಘವಃ ।2.12.29aसत्येन लोकाञ्जयति द्विजान् दानेन राघवः ।2.12.29aसत्येन लोकान् जयति दीनान् दानेन राघवः ।2.12.29aसत्येन लोकान् जयति दीनान् दानेन राघवः।2.12.29aसत्येन लोकान् जयति दीनान् दानेन राघवः ।2.12.29aसत्येन लोकान् जयति दीनान् दानेन राघवः।
84#29bಗುರೂನ್ಛುಶ್ರೂಷಯಾ ವೀರೋ ಧನುಷಾ ಯುಧಿ ಶಾತ್ರವಾನ್ ॥2.12.29bगुरूञ्छुश्रूषया वीरो धनुषा युधि शात्रवान् ॥ २९ ॥2.12.29bगुरून् शुश्रूषया वीरो धनुषा युधि शात्रवान् ॥ 2.12.29 ॥2.12.29bगुरून् शुश्रूषया वीरो धनुषा युधि शात्रवान् ॥ 2.12.29 ॥2.12.29bगुरून् शुश्रूषया वीरो धनुषा युधि शात्रवान् ॥ २।१२।२९ ॥2.12.29bगुरूञ्छुश्रूषया वीरो धनुषा युधि शात्रवान्॥2.12.29॥
85#30aಸತ್ಯಂ ದಾನಂ ತಪಸ್ತ್ಯಾಗೋ ಮಿತ್ರತಾ ಶೌಚಮಾರ್ಜವಮ್ ।2.12.30aसत्यं दानं तपस्त्यागो मित्रता शौचमार्जवम् ।2.12.30aसत्यं दानं तपस्त्यागो मित्रता शौचमार्जवम् ।2.12.30aसत्यं दानं तपस्त्यागो मित्रता शौचमार्जवम्।2.12.30aसत्यं दानं तपस्त्यागो मित्रता शौचमार्जवम् ।2.12.30aसत्यं दानं तपस्त्यागो मित्रता शौचमार्जवम्।
86#30bವಿದ್ಯಾ ಚ ಗುರುಶುಶ್ರೂಷಾ ಧ್ರುವಾಣ್ಯೇತಾನಿ ರಾಘವೇ ॥2.12.30bविद्या च गुरुशुश्रूषा ध्रुवाण्येतानि राघवे ॥ ३० ॥2.12.30bविद्या च गुरुशुश्रूषा ध्रुवाण्येतानि राघवे ॥ 2.12.30 ॥2.12.30bविद्या च गुरुशुश्रूषा ध्रुवाण्येतानि राघवे ॥ 2.12.30 ॥2.12.30bविद्या च गुरुशुश्रूषा ध्रुवाण्येतानि राघवे ॥ २।१२।३० ॥2.12.30bविद्या च गुरुशुश्रूषा ध्रुवाण्येतानि राघवे॥2.12.30॥
87#31aತಸ್ಮಿನ್ನಾರ್ಜವಸಂಪನ್ನೇ ದೇವಿ ದೇವೋಪಮೇ ಕಥಮ್ ।2.12.31aतस्मिन्नार्जवसम्पन्ने देवि देवोपमे कथम् ।2.12.31aतस्मिन्नार्जवसम्पन्ने देवि देवोपमे कथम् ।2.12.31aतस्मिन्नार्जवसम्पन्ने देवि देवोपमे कथम्।2.12.31aतस्मिन्नार्जवसम्पन्ने देवि देवोपमे कथम् ।2.12.31aतस्मिन्नार्जवसम्पन्ने देवि देवोपमे कथम्।
88#31bಪಾಪಮಾಶಂಸಸೇ ರಾಮೇ ಮಹರ್ಷಿಸಮತೇಜಸಿ ॥2.12.31bपापमाशंससे रामे महर्षिसमतेजसि ॥ ३१ ॥2.12.31bपापमाशंससे रामे महर्षिसमतेजसि ॥ 2.12.31 ॥2.12.31bपापमाशंससे रामे महर्षिसमतेजसि ॥ 2.12.31 ॥2.12.31bपापमाशंससे रामे महर्षिसमतेजसि ॥ २।१२।३१ ॥2.12.31bपापमाशंससे रामे महर्षिसमतेजसि॥2.12.31॥
89#32aನ ಸ್ಮರಾಮ್ಯಪ್ರಿಯಂ ವಾಕ್ಯಂ ಲೋಕಸ್ಯ ಪ್ರಿಯವಾದಿನಃ ।2.12.32aन स्मराम्यप्रियं वाक्यं लोकस्य प्रियवादिनः ।2.12.32aन स्मराम्यप्रियं वाक्यं लोकस्य प्रियवादिनः ।2.12.32aन स्मराम्यप्रियं वाक्यं लोकस्य प्रियवादिनः।2.12.32aन स्मराम्यप्रियं वाक्यं लोकस्य प्रियवादिनः ।2.12.32aन स्मराम्यप्रियं वाक्यं लोकस्य प्रियवादिनः।
90#32bಸ ಕಥಂ ತ್ವತ್ಕೃತೇ ರಾಮಂ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಪ್ರಿಯ ಮಪ್ರಿಯಮ್ ॥2.12.32bस कथं त्वत्कृते रामं वक्ष्यामि प्रियमप्रियम् ॥ ३२ ॥2.12.32bस कथं त्वत्कते रामं वक्ष्यामि प्रियमप्रियम् ॥ 2.12.32 ॥2.12.32bस कथं त्वत्कते रामं वक्ष्यामि प्रियमप्रियम् ॥ 2.12.32 ॥2.12.32bस कथं त्वत्कते रामं वक्ष्यामि प्रियमप्रियम् ॥ २।१२।३२ ॥2.12.32bस कथं त्वत्कृते रामं वक्ष्यामि प्रियमप्रियम्॥2.12.32॥
91#33aಕ್ಷಮಾ ಯಸ್ಮಿಂಸ್ತಪಸ್ತ್ಯಾಗಃ ಸತ್ಯಂ ಧರ್ಮಃ ಕೃತಜ್ಞತಾ ।2.12.33aक्षमा यस्मिंस्तपस्त्यागः सत्यं धर्मः कृतज्ञता ।2.12.33aक्षमा यस्मिन् दमस्त्यागः सत्यं धर्मः कृतज्ञता ।2.12.33aक्षमा यस्मिन् दमस्त्यागः सत्यं धर्मः कृतज्ञता।2.12.33aक्षमा यस्मिन् दमस्त्यागः सत्यं धर्मः कृतज्ञता ।2.12.33aक्षमा यस्मिन्दमस्त्याग सत्यं धर्मः कृतज्ञता।
92#33bಅಪ್ಯಹಿಂಸಾ ಚ ಭೂತಾನಾಂ ತಮೃತೇ ಕಾ ಗತಿರ್ಮಮ ॥2.12.33bअप्यहिंसा च भूतानां तमृते का गतिर्मम ॥ ३३ ॥2.12.33bअप्यहिंसा च भूतानां तमृते का गतिर्मम ॥ 2.12.33 ॥2.12.33bअप्यहिंसा च भूतानां तमृते का गतिर्मम ॥ 2.12.33 ॥2.12.33bअप्यहिंसा च भूतानां तमृते का गतिर्मम ॥ २।१२।३३ ॥2.12.33bअप्यहिंसा च भूतानां तमृते का गतिर्मम॥2.12.33॥
93#34aಮಮ ವೃದ್ಧಸ್ಯ ಕೈಕೇಯಿ ಗತಾಂತಸ್ಯ ತಪಸ್ವಿನಃ ।2.12.34aमम वृद्धस्य कैकेयि गतान्तस्य तपस्विनः ।2.12.34aमम वृद्धस्य कैकेयि गतान्तस्य तपस्विनः ।2.12.34aमम वृद्धस्य कैकेयि गतान्तस्य तपस्विनः।2.12.34aमम वृद्धस्य कैकेयि गतान्तस्य तपस्विनः ।2.12.34aमम वृद्धस्य कैकेयि गतान्तस्य तपस्विनः।
94#34bದೀನಂ ಲಾಲಪ್ಯಮಾನಸ್ಯಕಾರುಣ್ಯಂ ಕರ್ತುಮರ್ಹಸಿ ॥2.12.34bदीनं लालप्यमानस्य कारुण्यं कर्तुमर्हसि ॥ ३४ ॥2.12.34bदीनं लालप्यमानस्य कारुण्यं कर्तुमर्हसि ॥ 2.12.34 ॥2.12.34bदीनं लालप्यमानस्य कारुण्यं कर्तुमर्हसि ॥ 2.12.34 ॥2.12.34bदीनं लालप्यमानस्य कारुण्यं कर्तुमर्हसि ॥ २।१२।३४ ॥2.12.34bदीनं लालप्यमानस्य कारुण्यं कर्तुमर्हसि॥2.12.34॥
95#35aಪೃಥಿವ್ಯಾಂ ಸಾಗರಾಂತಾಯಾಂ ಯತ್ಕಿಂಚಿದಧಿಗಮ್ಯತೇ ।2.12.35aपृथिव्यां सागरान्तायां यत् किञ्चिदधिगम्यते ।2.12.35aपृथिव्यां सागरान्तायां यत्किञ्चिदधिगम्यते ।2.12.35aपृथिव्यां सागरान्तायां यत्किञ्चिदधिगम्यते।2.12.35aपृथिव्यां सागरान्तायां यत्किञ्चिदधिगम्यते ।2.12.35aपृथिव्यां सागरान्तायां यत्किञ्चिदधिगम्यते।
96#35bತತ್ಸರ್ವಂ ತವ ದಾಸ್ಯಾಮಿ ಮಾ ಚತ್ವಂ ಮನ್ಯುರಾವಿಶ ॥2.12.35bतत् सर्वं तव दास्यामि मा च त्वं मन्युमाविश ॥ ३५ ॥2.12.35bतत्सर्वं तव दास्यामि मा च त्वां मन्युराविशेत् ॥ 2.12.35 ॥2.12.35bतत्सर्वं तव दास्यामि मा च त्वां मन्युराविशेत् ॥ 2.12.35 ॥2.12.35bतत्सर्वं तव दास्यामि मा च त्वां मन्युराविशेत् ॥ २।१२।३५ ॥2.12.35bतत्सर्वं तव दास्यामि मा च त्वां मन्युराविशेत्॥2.12.35॥
97#36aಅಂಜಲಿಂ ಕುರ್ಮಿ ಕೈಕೇಯಿ ಪಾದೌ ಚಾಪಿಸ್ಪೃಶಾಮಿ ತೇ ।2.12.36aअञ्जलिं कुर्मि कैकेयि पादौ चापि स्पृशामि ते ।2.12.36aअञ्जलिं कुर्मि कैकेयि पादौ चापि स्पृशामि ते।2.12.36aअञ्जलिं कुर्मि कैकेयि पादौ चापि स्पृशामि ते ।2.12.36aअञ्जलिं करोमि कैकेयि पादौ चापि स्पृशामि ते।
98#36bಶರಣಂ ಭವ ರಾಮಸ್ಯ ಮಾಧರ್ಮೋ ಮಾಮಿಹ ಸ್ಪೃಶೇತ್ ॥2.12.36bशरणं भव रामस्य माधर्मो मामिह स्पृशेत् ॥ ३६ ॥2.12.36bशरणं भव रामस्य माधर्मो मामिह स्पृशेत् ॥ 2.12.36 ॥2.12.36bशरणं भव रामस्य माधर्मो मामिह स्पृशेत् ॥ २।१२।३६ ॥2.12.36bशरणं भव रामस्य माऽधर्मो मामिह स्पृशेत्॥2.12.36॥
99#37aಇತಿ ದುಃಖಾಭಿಸಂತಪ್ತಂ ವಿಲಪಂತಮಚೇತನಮ್ ।2.12.37aइति दुःखाभिसन्तप्तं विलपन्तमचेतनम् ।2.12.37aइति दुःखाभिसन्तप्तं विलपन्तमचेतनम् ।2.12.37aइति दुःखाभिसन्तप्तं विलपन्तमचेतनम्।2.12.37aइति दुःखाभिसन्तप्तं विलपन्तमचेतनम् ।2.12.37aइति दुःखाभिसन्तप्तं विलपन्तमचेतनम्।
100#37bಘೂರ್ಣಮಾನಂ ಮಹಾರಾಜಂ ಶೋಕೇನ ಸಮಭಿಪ್ಲುತಮ್ ॥2.12.37bघूर्णमानं महाराजं शोकेन समभिप्लुतम् ॥ ३७ ॥2.12.37bघूर्णमानं महाराजं शोकेन समभिप्लुतम् ॥ 2.12.37 ॥2.12.37bघूर्णमानं महाराजं शोकेन समभिप्लुतम् ॥ 2.12.37 ॥2.12.37bघूर्णमानं महाराजं शोकेन समभिप्लुतम् ॥ २।१२।३७ ॥2.12.37bघूर्णमानं महाराजं शोकेन समभिप्लुतम्॥2.12.37॥
1012.12.38aपारं अन्तम्, रामाभिषेकमिति यावत्।
1022.12.38bअथ कृत्स्नम्।
1032.12.38cइति वचोविशेषणम्।
1042.12.38d"आरम्भप्रश्नकार्त्स्न्येष्€वथो अथ" इत्यमरः।
1052.12.38eरौद्रा भयङ्करविकारा।
1062.12.38fरामाभिषेकनिवर्तनविषये यद्यद्वक्तव्यं तत्सर्वमुवाचेत्यर्थः ॥ 2.12.38 ॥
107#38aಪಾರಂ ಶೋಕಾರ್ಣವಸ್ಯಾಶು ಪ್ರಾರ್ಥಯಂತಂ ಪುನಃ ಪುನಃ ।2.12.38aपारं शोकार्णवस्याशु प्रार्थयन्तं पुनः पुनः ।2.12.38aपारं शोकार्णवस्याशु प्रार्थयन्तं पुनः पुनः ।2.12.38aपारं शोकार्णवस्याशु प्रार्थयन्तं पुनः पुनः ।2.12.38aपारं शोकार्णवस्याशु प्रार्थयन्तं पुनः पुनः।
108#38bಪ್ರತ್ಯುವಾಚಾಥ ಕೈಕೇಯೀ ರೌದ್ರಾರೌದ್ರತರಂ ವಚಃ ॥2.12.38bप्रत्युवाचाथ कैकेयी रौद्रा रौद्रतरं वचः ॥ ३८ ॥2.12.38bप्रत्युवाचाथ कैकेयी रौद्रा रौद्रातरं वचः ॥ 2.12.38 ॥2.12.38bप्रत्युवाचाथ कैकेयी रौद्रा रौद्रातरं वचः ॥ २।१२।३८ ॥2.12.38bप्रत्युवाचाथ कैकेयी रौद्रा रौद्रतरं वचः॥2.12.38॥
109#39aಯದಿ ದತ್ತ್ವಾ ವರೌ ರಾಜನ್ ಪುನಃ ಪ್ರತ್ಯನುತಪ್ಯಸೇ ।2.12.39aयदि दत्त्वा वरौ राजन् पुनः प्रत्यनुतप्यसे ।2.12.39aयदि दत्त्वा वरौ राजन् पुनः प्रत्यनुतप्यसे ।2.12.39aयदि दत्त्वा वरौ राजन् पुनः प्रत्यनुतप्यसे ।2.12.39aयदि दत्त्वा वरौ राजन्पुनः प्रत्यनुतप्यसे।
110#39bಧಾರ್ಮಿಕತ್ವಂ ಕಥಂ ವೀರ ಪೃಥಿವ್ಯಾಂ ಕಥಯಿಷ್ಯಸಿ ॥2.12.39bधार्मिकत्वं कथं वीर पृथिव्यां कथयिष्यसि ॥ ३९ ॥2.12.39bधार्मिकत्वं कथं वीर पृथिव्यां कथयिष्यसि ॥ 2.12.39 ॥2.12.39aधार्मिकत्वं कथं वीर पृथिव्यां कथयिष्यसि।2.12.39bधार्मिकत्वं कथं वीर पृथिव्यां कथयिष्यसि ॥ २।१२।३९ ॥2.12.39bधार्मिकत्वं कथं वीर पृथिव्यां कथयिष्यसि॥2.12.39॥
1112.12.39bधार्मिकत्वं स्वीयमिति शेषः ॥ 2.12.39 ॥
112#40aಯದಾ ಸಮೇತಾ ಬಹವಸ್ತ್ವಯಾ ರಾಜರ್ಷಯಃ ಸಹ ।2.12.40aयदा समेता बहवस्त्वया राजर्षयः सह ।2.12.40aयदा समेता बहवस्त्वया राजर्षयः सह ।2.12.40aयदा समेता बहवस्त्वया राजर्षयः सह।2.12.40aयदा समेता बहवस्त्वया राजर्षयः सह ।2.12.40aयदा समेता बहवस्त्वया राजर्षयस् सह।
113#40bಕಥಯಿಷ್ಯಂತಿ ಧರ್ಮಜ್ಞ ತತ್ರ ಕಿಂ ಪ್ರತಿವಕ್ಷ್ಯಸಿ ॥2.12.40bकथयिष्यन्ति धर्मज्ञ तत्र किं प्रतिवक्ष्यसि ॥ ४० ॥2.12.40bकथयिष्यन्ति धर्मज्ञास्तत्र किं प्रतिवक्ष्यसि ॥ 2.12.40 ॥2.12.40bकथयिष्यन्ति धर्मज्ञास्तत्र किं प्रतिवक्ष्यसि ॥ 2.12.40 ॥2.12.40bकथयिष्यन्ति धर्मज्ञास्तत्र किं प्रतिवक्ष्यसि ॥ २।१२।४० ॥2.12.40bकथयिष्यन्ति धर्मज्ञ तत्र किं प्रतिवक्ष्यसि॥2.12.40॥
114#41aಯಸ್ಯಾಃ ಪ್ರಸಾದೇ ಜೀವಾಮಿ ಯಾ ಚ ಮಾಮಭ್ಯಪಾಲಯತ್ ।2.12.41aयस्याः प्रसादे जीवामि या च मामभ्यपालयत् ।2.12.41aयस्याः प्रसादे जीवामि या च मामभ्यपालयत् ।2.12.41aयस्याः प्रसादे जीवामि या च मामभ्यपालयत्।2.12.41aयस्याः प्रसादे जीवामि या च मामभ्यपालयत् ।2.12.41aयस्याः प्रसादे जीवामि या च मामभ्यपालयत्।
115#41bತಸ್ಯಾಃ ಕೃತಾ ಮಯಾ ಮಿಥ್ಯಾ ಕೈಕೇಯ್ಯಾ ಇತಿ ವಕ್ಷ್ಯಸಿ ॥2.12.41bतस्याः कृता मया मिथ्या कैकेय्या इति वक्ष्यसि ॥ ४१ ॥2.12.41bतस्याः कृतं मया मिथ्या कैकेय्या इति वक्ष्यसि ॥ 2.12.41 ॥2.12.41bतस्याः कृतं मया मिथ्या €कैकेय्या इति वक्ष्यसि ॥ 2.12.41 ॥2.12.41bतस्याः कृतं मया मिथ्या कैकेय्या इति वक्ष्यसि ॥ २।१२।४१ ॥2.12.41bतस्याः कृतम् मया मिथ्या कैकेय्या इति वक्षयसि॥2.12.41॥
116#42aಕಿಲ್ಬಿಷಂ ತ್ವಂ ನರೇಂದ್ರಾಣಾಂ ಕರಿಷ್ಯಸಿ ನರಾಧಿಪ ।2.12.42aकिल्बिषं त्वं नरेन्द्राणां करिष्यसि नराधिप ।2.12.42aकिल्बिषत्वं नरेन्द्राणां करिष्यसि नराधिप ।2.12.42aकिल्बिषत्वं नरेन्द्राणां करिष्यसि नराधिप।2.12.42aकिल्बिषत्वं नरेन्द्राणां करिष्यसि नराधिप ।2.12.42aकिल्बिषत्वं नरेन्द्राणां करिष्यसि नराधिप।
117#42bಯೋ ದತ್ತ್ವಾ ವರಮದ್ಯೈವ ಪುನರನ್ಯಾನಿ ಭಾಷಸೇ ॥2.12.42bयो दत्त्वा वरमद्यैव पुनरन्यानि भाषसे ॥ ४२ ॥2.12.42bयो दत्त्वा वरमद्यैव पुनरन्यानि भाषसे ॥ 2.12.42 ॥2.12.42bयो दत्त्वा वरमद्यैव पुनरन्यानि भाषसे ॥ 2.12.42 ॥2.12.42bयो दत्त्वा वरमद्यैव पुनरन्यानि भाषसे ॥ २।१२।४२ ॥2.12.42bयो दत्वा वरमद्यैव पुनरन्यानि भाषसे॥2.12.42॥
118#43aಶೈಬ್ಯಃ ಶ್ಯೇನಕಪೋತೀಯೇಸ್ವಮಾಂಸಂ ಪಕ್ಷಿಣೇ ದದೌ ।2.12.43aशैब्यः श्येनकपोतीये स्वमांसं पक्षिणे ददौ ।2.12.43aशैब्यः श्येनकपोतीये स्वमांसं पक्षिणे ददौ ।2.12.43aशैब्यः श्येनकपोतीये स्वमांसं पक्षिणे ददौ।2.12.43aशैब्यः श्येनकपोतीये स्वमांसं पक्षिणे ददौ ।2.12.43aशैब्यश्श्येनकपोतीये स्वमांसं पक्षिणे ददौ।
119#43bಅಲರ್ಕಶ್ಚಕ್ಷುಷೀ ದತ್ತ್ವಾ ಜಗಾಮ ಗತಿಮುತ್ತಮಾಮ್ ॥2.12.43bअलर्कश्चक्षुषी दत्त्वा जगाम गतिमुत्तमाम् ॥ ४३ ॥2.12.43bअलर्कश्चक्षुषी दत्त्वा जगाम गतिमुत्तमाम् ॥ 2.12.43 ॥2.12.43bअलर्कश्चक्षुषी दत्त्वा जगाम गतिमुत्तमाम् ॥ 2.12.43 ॥2.12.43bअलर्कश्चक्षुषी दत्त्वा जगाम गतिमुत्तमाम् ॥ २।१२।४३ ॥2.12.43bअलर्कश्चक्षुषी दत्वा जगाम गतिमुत्तमाम्॥2.12.43॥
120#44aಸಾಗರಃ ಸಮಯಂ ಕೃತ್ವಾ ನ ವೇಲಾಮತಿವರ್ತತೇ ।2.12.44aसागरः समयं कृत्वा न वेलामतिवर्तते ।2.12.44aसागरः समयं कृत्वा न वेलामतिवर्त्तते ।2.12.44aसागरः समयं कृत्वा न वेलामतिवर्त्तते।2.12.44aसागरः समयं कृत्वा न वेलामतिवर्त्तते ।2.12.44aसागरस्समयं कृत्वा न वेलामतिवर्तते।
121#44bಸಮಯಂ ಮಾನೃತಂ ಕಾರ್ಷೀಃ ಪೂರ್ವವೃತ್ತಮನುಸ್ಮರನ್ ॥2.12.44bसमयं मानृतं कार्षीः पूर्ववृत्तमनुस्मरन् ॥ ४४ ॥2.12.44bसमयं मानृतं कार्षीः पूर्वं वृत्तमनुस्मरन् ॥ 2.12.44 ॥2.12.44bसमयं मानृतं कार्षीः पूर्वं वृत्तमनुस्मरन् ॥ 2.12.44 ॥2.12.44bसमयं मानृतं कार्षीः पूर्वं वृत्तमनुस्मरन् ॥ २।१२।४४ ॥2.12.44bसमयं माऽनृतं कार्षीः पूर्ववृत्तमनुस्मरन्॥2.12.44॥
122#45aಸ ತ್ವಂ ಧರ್ಮಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ರಾಮಂ ರಾಜ್ಯೇಭಿಷಿಚ್ಯ ಚ ।2.12.45aस त्वं धर्मं परित्यज्य रामं राज्येऽभिषिच्य च ।2.12.45aस त्वं धर्मं परित्यज्य रामं राज्ये ऽभिषिच्य च ।2.12.45aस त्वं धर्मं परित्यज्य रामं राज्येऽभिषिच्य च।2.12.45aस त्वं धर्मं परित्यज्य रामं राज्ये ऽभिषिच्य च ।2.12.45aस त्वं धर्मं परित्यज्य रामं राज्येऽभिषिच्य च।
123#45bಸಹ ಕೌಸಲ್ಯಯಾ ನಿತ್ಯಂ ರಂತುಮಿಚ್ಛಸಿ ದುರ್ಮತೇ ॥2.12.45bसह कौसल्यया नित्यं रन्तुमिच्छसि दुर्मते ॥ ४५ ॥2.12.45bसह कौसल्यया नित्यं रन्तुमिच्छसि दुर्मते ॥ 2.12.45 ॥2.12.45bसह कौसल्यया नित्यं रन्तुमिच्छसि दुर्म€ते ॥ 2.12.45 ॥2.12.45bसह कौसल्यया नित्यं रन्तुमिच्छसि दुर्मते ॥ २।१२।४५ ॥2.12.45bसह कौसल्यया नित्यं रन्तुमिच्छसि दुर्मते॥2.12.45॥
124#46aಭವತ್ವಧರ್ಮೋ ಧರ್ಮೋ ವಾ ಸತ್ಯಂ ವಾ ಯದಿ ವಾನೃತಮ್ ।2.12.46aभवत्वधर्मो धर्मो वा सत्यं वा यदि वानृतम् ।2.12.46aभवत्वधर्मो धर्मो वा सत्यं वा यदि वानृतम् ।2.12.46aभवत्वधर्मो धर्मो वा सत्यं वा यदि वानृतम्।2.12.46aभवत्वधर्मो धर्मो वा सत्यं वा यदि वानृतम् ।2.12.46aभवत्वधर्मो धर्मो वा सत्यं वा यदि वाऽनृतम्।
125#46bಯತ್ತ್ವಯಾ ಸಂಶ್ರುತಂ ಮಹ್ಯಂ ತಸ್ಯ ನಾಸ್ತಿ ವ್ಯತಿಕ್ರಮಃ ॥2.12.46bयत्त्वया संश्रुतं मह्यं तस्य नास्ति व्यतिक्रमः ॥ ४६ ॥2.12.46bयत्त्वया संश्रुतं मह्यं तस्य नास्ति व्यतिक्रमः ॥ 2.12.46 ॥2.12.46bयत्त्वया संश्रुतं मह्यं तस्य नास्ति व्यतिक्रमः ॥ 2.12.46 ॥2.12.46bयत्त्वया संश्रुतं मह्यं तस्य नास्ति व्यतिक्रमः ॥ २।१२।४६ ॥2.12.46bयत्त्वया संश्रुतं मह्यं तस्य नास्ति व्यतिक्रमः॥2.12.46॥
126#47aಅಹಂ ಹಿ ವಿಷಮದ್ಯೈವ ಪೀತ್ವಾ ಬಹು ತವಾಗ್ರತಃ ।2.12.47aअहं हि विषमद्यैव पीत्वा बहु तवाग्रतः ।2.12.47aअहं हि विषमद्यैव पीत्वा बहु तवाग्रतः ।2.12.47aअहं हि विषमद्यैव पीत्वा बहु तवाग्रतः।2.12.47aअहं हि विषमद्यैव पीत्वा बहु तवाग्रतः ।2.12.47aअहं हि विषमद्यैव पीत्वा बहु तवाग्रतः।
127#47bಪಶ್ಯತಸ್ತೇ ಮರಿಷ್ಯಾಮಿ ರಾಮೋ ಯದ್ಯಭಿಷಿಚ್ಯತೇ ॥2.12.47bपश्यतस्ते मरिष्यामि रामो यद्यभिषिच्यते ॥ ४७ ॥2.12.47bपश्यतस्ते मरिष्यामि रामो यद्यभिषिच्यते ॥ 2.12.47 ॥2.12.47bपश्यतस्ते मरिष्यामि रामो यद्यभिषिच्यते ॥ 2.12.47 ॥2.12.47bपश्यतस्ते मरिष्यामि रामो यद्यभिषिच्यते ॥ २।१२।४७ ॥2.12.47bपश्यतस्ते मरिष्यामि रामो यद्यभिषिच्यते॥2.12.47॥
128#48aಏಕಾಹಮಪಿ ಪಶ್ಯೇಯಂ ಯದ್ಯಹಂ ರಾಮಮಾತರಮ್ ।2.12.48aएकाहमपि पश्येयं यद्यहं राममातरम् ।2.12.48aएकाहमपि पश्येयं यद्यहं राममातरम् ।2.12.48aएकाहमपि पश्येयं यद्यहं राममातरम्।2.12.48aएकाहमपि पश्येयं यद्यहं राममातरम् ।2.12.48aएकाहमपि पश्येयं यद्यहं राममातरम्।
129#48bಅಂಜಲಿಂ ಪ್ರತಿಗೃಹ್ಣಂತೀಂ ಶ್ರೇಯೋ ನನು ಮೃತಿರ್ಮಮ ॥2.12.48bअञ्जलिं प्रतिगृह्णन्तीं श्रेयो ननु मृतिर्मम ॥ ४८ ॥2.12.48bअञ्जलिं प्रतिगृह्णन्तीं श्रेयो ननु मृतिर्मम ॥ 2.12.48 ॥2.12.48bअञ्जलिं प्रतिगृह्णन्तीं श्रेयो ननु मृतिर्मम ॥ 2.12.48 ॥2.12.48bअञ्जलिं प्रतिगृह्णन्तीं श्रेयो ननु मृतिर्मम ॥ २।१२।४८ ॥2.12.48bअञ्जलिं प्रतिगृह्णन्तीं श्रेयो ननु मृतिर्मम॥2.12.48॥
130#49aಭರತೇನಾತ್ಮನಾ ಚಾಹಂ ಶಪೇ ತೇ ಮನುಜಾಧಿಪ ।2.12.49aभरतेनात्मना चाहं शपे ते मनुजाधिप ।2.12.49aभरतेनात्मना चाहं शपे ते मनुजाधिप ।2.12.49aभरतेनात्मना चाहं शपे ते मनुजाधिप।2.12.49aभरतेनात्मना चाहं शपे ते मनुजाधिप ।2.12.49aभरतेनात्मना चाहं शपे ते मनुजाधिप।
131#49bಯಥಾ ನಾನ್ಯೇನ ತುಷ್ಯೇಯಮೃತೇ ರಾಮವಿವಾಸನಾತ್ ॥2.12.49bयथा नान्येन तुष्येयमृते रामविवासनात् ॥ ४९ ॥2.12.49bयथा नान्येन तुष्येयमृते रामविवासनात् ॥ 2.12.49 ॥2.12.49bयथा नान्येन तुष्येयमृते रामविवासनात् ॥ 2.12.49 ॥2.12.49bयथा नान्येन तुष्येयमृते रामविवासनात् ॥ २।१२।४९ ॥2.12.49bयथा नान्येन तुष्येयमृते रामविवासनात्॥2.12.49॥
132#50aಏತಾವದುಕ್ತ್ವಾ ವಚನಂ ಕೈಕೇಯೀ ವಿರರಾಮ ಹ ।2.12.50aएतावदुक्त्वा वचनं कैकेयी विरराम ह ।2.12.50aएतावदुक्त्वा वचनं कैकेयी विरराम ह ।2.12.50aएतावदुक्त्वा वचनं कैकेयी विरराम ह।2.12.50aएतावदुक्त्वा वचनं कैकेयी विरराम ह ।2.12.50aएतावदुक्त्वा वचनं कैकेयी विरराम ह।
133#50bವಿಲಪಂತಂ ಚ ರಾಜಾನಂ ನ ಪ್ರತಿವ್ಯಾಜಹಾರ ಸಾ ॥2.12.50bविलपन्तं च राजानं न प्रतिव्याजहार सा ॥ ५० ॥2.12.50bविलपन्तं च राजानं न प्रतिव्याजहार सा ॥ 2.12.50 ॥2.12.50bविलपन्तं च राजानं न प्रतिव्याजहार सा ॥ 2.12.50 ॥2.12.50bविलपन्तं च राजानं न प्रतिव्याजहार सा ॥ २।१२।५० ॥2.12.50bविलपन्तं च राजानं न प्रतिव्याजहार सा॥2.12.50॥
1342.12.4850aइत्याह--एकाहमिति ।
1352.12.4850aकौसल्यातो ऽप्यधिकं भोगं तव दास्यामीत्यत्र तत्प्राधान्यं न सह इत्याह–एकाहमिति ।
1362.12.4850bअञ्जलिं प्रतिगृह्णन्तीं राजमातृत्वेन सर्वेषामिति शेषः ।2.12.4850bअञ्जलिं प्रतिगृह्णन्तीं राजमातृत्वेन सर्वेषामिति शेषः
।
1372.12.4850cश्रेयः तदा तदपेक्षयेति शेषः ॥ 2.12.4850 ॥2.12.4850cश्रेयः तदा तदपेक्षयेति शेषः ॥ २।१२।४८५० ॥
138#51aಶ್ರುತ್ವಾ ತು ರಾಜಾ ಕೈಕೇಯ್ಯಾ ವಾಕ್ಯಂ ಪರಮಶೋಭನಮ್ ।2.12.51aश्रुत्वा तु राजा कैकेय्या वाक्यं परमशोभनम् ।2.12.51aश्रुत्वा च राजा कैकेय्या वृतं परमशोभनम् ।2.12.51aश्रुत्वा च राजा कैकेय्या वृतं परमशोभनम्।2.12.51aश्रुत्वा च राजा कैकेय्या वृतं परमशोभनम् ।2.12.51aश्रुत्वा तु राजा कैकेय्या वृतं परमशोभनम्।
139#51bರಾಮಸ್ಯ ಚ ವನೇ ವಾಸಮೈಶ್ಚರ್ಯಂ ಭರತಸ್ಯ ಚ ॥2.12.51bरामस्य च वने वासमैश्वर्यं भरतस्य च ॥ ५१ ॥2.12.51bरामस्य च वने वासमैश्वर्यं भरतस्य च ॥ 2.12.51 ॥2.12.51bरामस्य च वने वासमैश्वर्यं भरतस्य च ॥ 2.12.51 ॥2.12.51bरामस्य च वने वासमैश्वर्यं भरतस्य च ॥ २।१२।५१ ॥2.12.51bरामस्य च वने वासमैश्वर्यं भरतस्य च॥2.12.51॥
140#52aನಾಭ್ಯಭಾಷತ ಕೈಕೇಯೀಂ ಮುಹೂರ್ತಂ ವ್ಯಾಕುಲೇಂದ್ರಿಯಃ ।2.12.52aनाभ्यभाषत कैकेयीं मुहूर्तं व्याकुलेन्द्रियः ।2.12.52aनाभ्यभाषत कैकेयीं मुहूर्त्तं व्याकुलेन्द्रियः ।2.12.52aनाभ्यभाषत कैकेयीं मुहूर्त्तं व्याकुलेन्द्रियः।2.12.52aनाभ्यभाषत कैकेयीं मुहूर्त्तं व्याकुलेन्द्रियः ।2.12.52aनाभ्यभाषत कैकेयीं मुहूर्तं व्याकुलेन्द्रियः।
141#52bಪ್ರೈಕ್ಷತಾನಿಮಿಷೋ ದೇವೀಂ ಪ್ರಿಯಾಮಪ್ರಿಯವಾದಿನೀಮ್ ॥2.12.52bप्रैक्षतानिमिषो देवीं प्रियामप्रियवादिनीम् ॥ ५२ ॥2.12.52bप्रैक्षतानिमिषो देवीं प्रियामप्रियवादिनीम् ॥ 2.12.52 ॥2.12.52bप्रैक्षतानिमिषो देवीं प्रियामप्रियवादिनीम् ॥ 2.12.52 ॥2.12.52bप्रैक्षतानिमिषो देवीं प्रियामप्रियवादिनीम् ॥ २।१२।५२ ॥2.12.52bप्रैक्षतानिमिषो देवीं प्रियामप्रियवादिनीम्॥2.12.52॥
142#53aತಾಂ ಹಿ ವಜ್ರಸಮಾಂ ವಾಚಮಾಕರ್ಣ್ಯ ಹೃದಯಾಪ್ರಿಯಾಮ್ ।2.12.53aतां हि वज्रसमां वाचमाकर्ण्य हृदयाप्रियाम् ।2.12.53aतां हि वज्रसमां वाचमाकर्ण्य हृदयाप्रियाम् ।2.12.53aतां हि वज्रसमां वाचमाकर्ण्य हृदयाप्रियाम्।2.12.53aतां हि वज्रसमां वाचमाकर्ण्य हृदयाप्रियाम् ।2.12.53aतां हि वज्रसमां वाचमाकर्ण्य हृदयाप्रियाम्।
143#53bದುಃಖಶೋಕಮಯೀಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ರಾಜಾ ನ ಸುಖಿತೋಭವತ್ ॥2.12.53bदुःखशोकमयीं श्रुत्वा राजा न सुखितोऽभवत् ॥ ५३ ॥2.12.53bदुःखशोकमयीं घोरां राजा न सुखितो ऽभवत् ॥ 2.12.53 ॥2.12.53bदुःखशोकमयीं घोरां राजा न सुखितोऽभवत् ॥ 2.12.53 ॥2.12.53bदुःखशोकमयीं घोरां राजा न सुखितो ऽभवत् ॥ २।१२।५३ ॥2.12.53bदुःखशोकमयीं घोरां राजा न सुखितोऽभवत्॥2.12.53॥
144#54aಸ ದೇವ್ಯಾ ವ್ಯವಸಾಯಂ ಚ ಘೋರಂ ಚ ಶಪಥಂ ಕೃತಮ್ ।2.12.54aस देव्या व्यवसायं च घोरं च शपथं कृतम् ।2.12.54aस देव्या व्यवसायं च घोरं च शपथं कृतम् ।2.12.54aस देव्या व्यवसायं च घोरं च शपथं कृतम्।2.12.54aस देव्या व्यवसायं च घोरं च शपथं कृतम् ।2.12.54aस देव्या व्यवसायं च घोरं च शपथं कृतम्।
145#54bಧ್ಯಾತ್ವಾ ರಾಮೇತಿ ನಿಃಶ್ವಸ್ಯ ಚ್ಛಿನ್ನಸ್ತರುರಿವಾಪತತ್ ॥2.12.54bध्यात्वा रामेति निःश्वस्य च्छिन्नस्तरुरिवापतत् ॥ ५४ ॥2.12.54bध्यात्वा रामेति निश्वस्य च्छिन्नस्तरुरिवापतत् ॥ 2.12.54 ॥2.12.54bध्यात्वा रामेति निश्वस्य च्छिन्नस्तरुरिवापतत् ॥ 2.12.54 ॥2.12.54bध्यात्वा रामेति निश्वस्य च्छिन्नस्तरुरिवापतत् ॥ २।१२।५४ ॥2.12.54bध्यात्वा रामेति निश्श्वस्य छिन्न स्तरुरिवापतत्॥2.12.54॥
146#55aನಷ್ಟಚಿತ್ತೋ ಯಥೋನ್ಮತ್ತೋ ವಿಪರೀತೋ ಯಥಾತುರಃ ।2.12.55aनष्टचित्तो यथोन्मत्तो विपरीतो यथातुरः ।2.12.55aनष्टचित्तो यथोन्मत्तो विपरीतो यथातुरः ।2.12.55aनष्टचित्तो यथोन्मत्तो विपरीतो यथातुरः।2.12.55aनष्टचित्तो यथोन्मत्तो विपरीतो यथातुरः ।2.12.55aनष्टचित्तो यथोन्मत्तो विपरीतो यथाऽतुरः।
147#55bಹೃತತೇಜಾ ಯಥಾ ಸರ್ಪೋ ಬಭೂವ ಜಗತೀಪತಿಃ ॥2.12.55bहृततेजा यथा सर्पो बभूव जगतीपतिः ॥ ५५ ॥2.12.55bहृततेजा यथा सर्पो बभूव जगतीपतिः ॥ 2.12.55 ॥2.12.55bहृततेजा यथा सर्पो बभूव जगतीपतिः ॥ 2.12.55 ॥2.12.55bहृततेजा यथा सर्पो बभूव जगतीपतिः ॥ २।१२।५५ ॥2.12.55bहृततेजा यथा सर्पो बभूव जगतीपतिः॥2.12.55॥
148#56aದೀನಯಾಽಽತುರಯಾ ವಾಚಾ ಇತಿ ಹೋವಾಚ ಕೇಕಯೀಮ್ ।2.12.56aदीनयाऽऽतुरया वाचा इति होवाच कैकयीम् ।2.12.56दीनया तु गिरा राजा इति होवाच कैकयीम् ॥ 2.12.56 ॥2.12.56दीनया तु गिरा राजा इति होवाच कैकयीम् ॥ 2.12.56 ॥2.12.56दीनया तु गिरा राजा इति होवाच कैकयीम् ॥ २।१२।५६ ॥2.12.56aदीनया तु गिरा राजा इति होवाच कैकयीम्।
149#56bಅನರ್ಥಮಿವಮರ್ಥಾಭಂ ಕೇನ ತ್ವಮುಪದೇಶಿತಾ ॥2.12.56bअनर्थमिममर्थाभं केन त्वमुपदेशिता ॥ ५६ ॥2.12.57aअनर्थमिममर्थाभं केन त्वमुपदर्शिता ।2.12.57aअनर्थमिममर्थाभं केन त्वमुपदर्शिता।2.12.57aअनर्थमिममर्थाभं केन त्वमुपदर्शिता ।2.12.56bअनर्थमिममर्थाभं केन त्वमुपदर्शिता॥2.12.56॥
150#57aಭೂತೋಪಹತಚಿತ್ತೇವ ಬ್ರುವಂತೀ ಮಾಂ ನ ಲಜ್ಜಸೇ ।2.12.57aभूतोपहतचित्तेव ब्रुवन्ती मां न लज्जसे ।2.12.57bभूतोपहतचित्तेव ब्रुवन्ती मां न लज्जसे ॥ 2.12.57 ॥2.12.57bभूतोपहतचित्तेव ब्रुवन्ती मां न लज्जसे ॥ 2.12.57 ॥2.12.57bभूतोपहतचित्तेव ब्रुवन्ती मां न लज्जसे ॥ २।१२।५७ ॥2.12.57aभूतोपहतचित्तेव ब्रुवन्ती मां न लज्जसे।
151#57bಶೀಲವ್ಯಸನಮೇತತ್ ತೆ ನಾಭಿಜಾನಾಮ್ಯಹಂ ಪುರಾ ॥2.12.57bशीलव्यसनमेतत् ते नाभिजानाम्यहं पुरा ॥ ५७ ॥2.12.58aशीलव्यसनमेतत्ते नाभिजानाम्यहं पुरा ।2.12.58aशीलव्यसनमेतत्ते नाभिजानाम्यहं पुरा।2.12.58aशीलव्यसनमेतत्ते नाभिजानाम्यहं पुरा ।2.12.57bशीलव्यसनमेतत्ते नाभिजानाम्यहं पुरा॥2.12.57॥
152#58aಬಾಲಾಯಾಸ್ತತ್ತ್ವಿದಾನೀಂ ತೇ ಲಕ್ಷಯೇ ವಿಪರೀತವತ್ ।2.12.58aबालायास्तत् त्विदानीं ते लक्षये विपरीतवत् ।2.12.58bबालायास्तत्त्विदानीं ते लक्षये विपरीतवत् ॥ 2.12.58 ॥2.12.58bबालायास्तत्त्विदानीं ते लक्षये विपरीतवत् ॥ 2.12.58 ॥2.12.58bबालायास्तत्त्विदानीं ते लक्षये विपरीतवत् ॥ २।१२।५८ ॥2.12.58aबालायास्तत्त्वितिदानीं ते लक्षये विपरीतवत्।
153#58bಕುತೋ ವಾ ತೇ ಭಯಂ ಜಾತಂ ಯಾ ತ್ವಮೇವಂವಿಧಂ ವರಮ್ ॥2.12.58bकुतो वा ते भयं जातं या त्वमेवंविधं वरम् ॥ ५८ ॥2.12.59कुतो वा ते भयं जातं या त्वमेवंविधं वरम् ॥ 2.12.59 ॥2.12.59कुतो वा ते भयं जातं या त्वमेवंविधं वरम् ॥ 2.12.59 ॥2.12.59कुतो वा ते भयं जातं या त्वमेवंविधं वरम् ॥ २।१२।५९ ॥2.12.58bकुतो वा ते भयं जातं या त्वमेवंविधं वरम्॥2.12.58॥
154#59aರಾಷ್ಟ್ರೇ ಭರತಮಾಸೀನಂ ವೃಣೀಷೇ ರಾಘವಂ ವನೇ ।2.12.59aराष्ट्रे भरतमासीनं वृणीषे राघवं वने ।2.12.60aराष्ट्रे भरतमासीनं वृणीषे राघवं वने ।2.12.60aराष्ट्रे भरतमासीनं वृणीषे राघवं वने ।2.12.59aराष्ट्रे भरतमासीनं वृणीषे राघवं वने।
155#59bವಿರಮೈತೇನ ಭಾವೇನ ತ್ವಮೇತೇನಾನೃತೇನ ಚ ॥2.12.59bविरमैतेन भावेन त्वमेतेनानृतेन च ॥ ५९ ॥2.12.60bविरमैतेन भावेन त्वमेतेनानृतेन वा ।2.12.60aविरमैतेन भावेन त्वमेतेनानृतेन वा।2.12.60bविरमैतेन भावेन त्वमेतेनानृतेन वा ।2.12.59bविरमैतेन भावेन त्वमेतेनानृतेन वा॥2.12.59॥
156#60aಯದಿ ಭರ್ತುಃ ಪ್ರಿಯಂ ಕಾರ್ಯಂ ಲೋಕಸ್ಯ ಭರತಸ್ಯ ಚ ।2.12.60aयदि भर्तुः प्रियं कार्यं लोकस्य भरतस्य च ।2.12.60cयदि भर्तुः प्रियं कार्यं लोकस्य भरतस्य च ॥ 2.12.60 ॥2.12.60bयदि भर्तुः प्रियं कार्यं लोकस्य भरतस्य च ॥ 2.12.60 ॥2.12.60cयदि भर्तुः प्रियं कार्यं लोकस्य भरतस्य च ॥ २।१२।६० ॥2.12.60aयदि भर्तुः प्रियं कार्यं लोकस्य भरतस्य च।
157#60bನೃಶಂಸೇ ಪಾಪಸಂಕಲ್ಪೇ ಕ್ಷುದ್ರೇ ದುಷ್ಕೃತಕಾರಿಣಿ ॥2.12.60bनृशंसे पापसङ्कल्पे क्षुद्रे दुष्कृतकारिणि ॥ ६० ॥2.12.61aनृशंसे पापसङ्कल्पे क्षुद्रे दुष्कृतकारिणि ।2.12.61aनृशंसे पापसङ्कल्पे क्षुद्रे दुष्कृतकारिणि।2.12.61aनृशंसे पापसङ्कल्पे क्षुद्रे दुष्कृतकारिणि ।2.12.60bनृशंसे पापसङ्कल्पे क्षुद्रे दुष्कृतकारिणि॥2.12.60॥
158#61aಕಿಂ ನು ದುಃಖಮಲೀಕಂ ವಾ ಮಯಿ ರಾಮೇ ಚ ಪಶ್ಯಸಿ ।2.12.61aकिं नु दुःखमलीकं वा मयि रामे च पश्यसि ।2.12.61bकिन्नु दुःखमलीकं वा मयि रामे च पश्यसि ॥ 2.12.61 ॥2.12.61bकिन्नु दुःखमलीकं वा मयि रामे च पश्यसि ॥ 2.12.61 ॥2.12.61bकिन्नु दुःखमलीकं वा मयि रामे च पश्यसि ॥ २।१२।६१ ॥2.12.61aकिन्नु दुखमलीकं वा मयि रामे च पश्यसि।
159#61bನ ಕಥಂಚಿದೃತೇ ರಾಮಾದ್ ಭರತೋ ರಾಜ್ಯಮಾವಸೇತ್ ॥2.12.61bन कथञ्चिदृते रामाद् भरतो राज्यमावसेत् ॥ ६१ ॥2.12.62aन कथञ्चिदृते रामाद्भरतो राज्यमावसेत् ।2.12.62aन कथञ्चिदृते रामाद्भरतो राज्यमावसेत्।2.12.62aन कथञ्चिदृते रामाद्भरतो राज्यमावसेत् ।2.12.61bन कथञ्चिदृते रामाद्भरतो राज्यमावसेत्॥2.12.61॥
160#62aರಾಮಾದಪಿ ಹಿ ತಂ ಮನ್ಯೇ ಧರ್ಮತೋ ಬಲವತ್ತರಮ್ ।2.12.62aरामादपि हि तं मन्ये धर्मतो बलवत्तरम् ।2.12.62bरामादपि हितं मन्ये धर्मतो बलवत्तरम् ॥ 2.12.62 ॥2.12.62bरामादपि हितं मन्ये धर्मतो बलवत्तरम् ॥ 2.12.62 ॥2.12.62bरामादपि हितं मन्ये धर्मतो बलवत्तरम् ॥ २।१२।६२ ॥2.12.62aरामादपि हि तं मन्ये धर्मतो बलवत्तरम्।
1612.12.6162aनृशंस इति ।
1622.12.6162bनृशंसे निर्दये ।
1632.12.6162cतत्र हेतुः पापसङ्कल्प इति ।
1642.12.6162dरामविवासनरूपपापसङ्कल्पे ।
1652.12.6162eतत्रापि हेतुः क्षुद्र इति ।
1662.12.6162fअल्पमतिके ।
1672.12.6162gतत्रापि हेतुः दुष्कृतकारिणीते ।
1682.12.6162hजन्मान्तरे पापकारिणीत्यर्थः ।
1692.12.6162iदुःखं दुःखनिमित्तम् ।
1702.12.6162jअलीकं अप्रियम् ।
1712.12.6162k“अलीकं त्वप्रिये ऽनृते” इत्यमरः ॥ 2.12.6162 ॥
172#62bಕಥಂ ದ್ರಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ರಾಮಸ್ಯ ವನಂ ಗಚ್ಛೇತಿ ಭಾಷಿತೇ ॥2.12.62bकथं द्रक्ष्यामि रामस्य वनं गच्छेति भाषिते ॥ ६२ ॥2.12.63aकथं द्रक्ष्यामि रामस्य वनं गच्छेति भाषिते ।2.12.63aकथं द्रक्ष्यामि रामस्य वनं गच्छेति भाषिते।2.12.63aकथं द्रक्ष्यामि रामस्य वनं गच्छेति भाषिते ।2.12.62bकथं द्रक्ष्यामि रामस्य वनं गच्छेति भाषिते॥2.12.62॥
173#63aಮುಖವರ್ಣಂ ವಿವರ್ಣಂ ತು ಯಥೈವೇಂದುಮುಪಪ್ಲುತಮ್ ।2.12.63aमुखवर्णं विवर्णं तु यथैवेन्दुमुपप्लुतम् ।2.12.63bमुखवर्णं विवर्णं तं यथैवेन्दुमुपप्लुतम् ॥ 2.12.63 ॥2.12.63bमुखवर्णं विवर्णं तं यथैवेन्दुमुपप्लुतम् ॥ 2.12.63 ॥2.12.63bमुखवर्णं विवर्णं तं यथैवेन्दुमुपप्लुतम् ॥ २।१२।६३ ॥2.12.63aमुखवर्णं विवर्णं तु तं यथैवेन्दुमुपप्लुतम्।
174#63bತಾಂ ತು ಮೇ ಸುಕೃತಾಂ ಬುದ್ಧಿಂ ಸುಹೃದ್ಭಿಃ ಸಹ ನಿಶ್ಚಿತಾಮ್ ॥2.12.63bतां तु मे सुकृतां बुद्धिं सुहृद्भिः सह निश्चिताम् ॥ ६३ ॥2.12.64aतां हि मे सुकृतां बुद्धिं सुहृद्भिः सह निश्चिताम् ।2.12.64aतां हि मे सुकृतां बुद्धिं सुहृद्भिः सह निश्चिताम्।2.12.64aतां हि मे सुकृतां बुद्धिं सुहृद्भिः सह निश्चिताम् ।2.12.63bतां हि मे सुकृतां बुद्धिं सुहृद्भिस्सह निश्चिताम्॥2.12.63॥
175#64aಕಥಂ ದ್ರಕ್ಷ್ಯಾಮ್ಯಪಾವೃತ್ತಾಂ ಪರೈರಿವ ಹತಾಂ ಚಮೂಮ್ ।2.12.64aकथं द्रक्ष्याम्यपावृत्तां परैरिव हतां चमूम् ।2.12.64bकथं द्रक्ष्याम्यपावृत्तां परैरिव हतां चमूम् ॥ 2.12.64 ॥2.12.64bकथं द्रक्ष्याम्यपावृत्तां परैरिव हतां चमूम् ॥ 2.12.64 ॥2.12.64bकथं द्रक्ष्याम्यपावृत्तां परैरिव हतां चमूम् ॥ २।१२।६४ ॥2.12.64aकथं द्रक्ष्याम्यपावृत्तां परैरिव हतां चमूम्।
176#64bಕಿಂ ಮಾಂ ವಕ್ಷ್ಯಂತಿ ರಾಜಾನೋ ನಾನಾದಿಗ್ಭ್ಯಃ ಸಮಾಗತಾಃ ॥2.12.64bकिं मां वक्ष्यन्ति राजानो नानादिग्भ्यः समागताः ॥ ६४ ॥2.12.65aकिं मां वक्ष्यन्ति राजानो नानादिग्भ्यः समागताः ।2.12.65aकिं मां वक्ष्यन्ति राजानो नानादिग्भ्यः समागताः।2.12.65aकिं मां वक्ष्यन्ति राजानो नानादिग्भ्यः समागताः ।2.12.64bकिं मां वक्ष्यन्ति राजानो नानादिग्भ्यस् समागताः॥2.12.64॥
177#65aಬಾಲೋ ಬತಾಯಮೈಕ್ಷ್ವಾಕಶ್ಚಿರಂ ರಾಜ್ಯಮಕಾರಯತ್ ।2.12.65aबालो बतायमैक्ष्वाकश्चिरं राज्यमकारयत् ।2.12.65bबालो बतायमैक्ष्वाकश्चिरं राज्यमकारयत् ॥ 2.12.65 ॥2.12.65bबालो बतायमैक्ष्वाकश्चिरं राज्यमकारयत् ॥ 2.12.65 ॥2.12.65bबालो बतायमैक्ष्वाकश्चिरं राज्यमकारयत् ॥ २।१२।६५ ॥2.12.65aबालो बताऽयमैक्ष्वाकश्चिरं राज्यमकारयत्।
178#65bಯದಾ ಹಿ ಬಹವೋ ವೃದ್ಧಾ ಗುಣವಂತೋ ಬಹುಶ್ರುತಾಃ ॥2.12.65bयदा हि बहवो वृद्धा गुणवन्तो बहुश्रुताः ॥ ६५ ॥2.12.66aयदा तु बहवो वृद्धा गुणवन्तो बहुश्रुताः ।2.12.66aयदा तु बहवो वृद्धा गुणवन्तो बहुश्रुताः।2.12.66aयदा तु बहवो वृद्धा गुणवन्तो बहुश्रुताः ।2.12.65bयदा तु बहवो वृद्धा गुणवन्तो बहुश्रुताः॥2.12.65॥
179#66aಪರಿಪ್ರಕ್ಷ್ಯಂತಿ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥಂ ವಕ್ಷ್ಯಾಮೀಹ ಕಥಂ ತದಾ ।2.12.66aपरिप्रक्ष्यन्ति काकुत्स्थं वक्ष्यामीह कथं तदा ।2.12.66bपरिप्रक्ष्यन्ति काकुत्स्थं वक्ष्यामि किमहं तदा ॥ 2.12.66 ॥2.12.66bपरिप्रक्ष्यन्ति काकुत्स्थं वक्ष्यामि किमहं तदा ॥ 2.12.66 ॥2.12.66bपरिप्रक्ष्यन्ति काकुत्स्थं वक्ष्यामि किमहं तदा ॥ २।१२।६६ ॥2.12.66aपरिप्रक्ष्यन्ति काकुत्स्थं वक्ष्यामि किमहं तदा।
180#66bಕೈಕೇಯ್ಯಾ ಕ್ಲಿಶ್ಯಮಾನೇನ ಪುತ್ರಃ ಪ್ರವ್ರಾಜಿತೋ ಮಯಾ ॥2.12.66bकैकेय्या क्लिश्यमानेन पुत्रः प्रव्राजितो मया ॥ ६६ ॥2.12.67aकैकेय्या क्लिश्यमानेन पुत्रः प्रव्राजितो मया ।2.12.67aकैकेय्या क्लिश्यमानेन पुत्रः प्रव्राजितो मया।2.12.67aकैकेय्या क्लिश्यमानेन पुत्रः प्रव्राजितो मया ।2.12.66bकैकेय्या क्लिश्यमानेन रामः प्रव्राजितो मया॥2.12.66॥
181#67aಯದಿ ಸತ್ಯಂ ಬ್ರವೀಮ್ಯೇತತ್ತದಸತ್ಯಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ ।2.12.67aयदि सत्यं ब्रवीम्येतत् तदसत्यं भविष्यति ।2.12.67bयदि सत्यं ब्रवीम्येतत्तदसत्यं भविष्यति ॥ 2.12.67 ॥2.12.67bयदि सत्यं ब्रवीम्येतत्तदसत्यं भविष्यति ॥ 2.12.67 ॥2.12.67bयदि सत्यं ब्रवीम्येतत्तदसत्यं भविष्यति ॥ २।१२।६७ ॥2.12.67aयदि सत्यं ब्रवीम्येतत्तदसत्यं भविष्यति।
182#67bಕಿಂ ಮಾಂ ವಕ್ಷ್ಯತಿ ಕೌಸಲ್ಯಾ ರಾಘವೇ ವನಮಾಸ್ಥಿತೇ ॥2.12.67bकिं मां वक्ष्यति कौसल्या राघवे वनमास्थिते ॥ ६७ ॥2.12.68aकिं मां वक्ष्यति कौसल्या राघवे वनमास्थिते ।2.12.68aकिं मां वक्ष्यति कौसल्या राघवे वनमास्थिते।2.12.68aकिं मां वक्ष्यति कौसल्या राघवे वनमास्थिते ।2.12.67bकिं मां वक्ष्यति कौशल्या राघवे वनमास्थिते॥2.12.67॥
183#68aಕಿಂ ಚೈನಾಂ ಪ್ರತಿವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಕೃತ್ವಾ ವಿಪ್ರಿಯಮೀದೃಶಮ್ ।2.12.68aकिं चैनां प्रतिवक्ष्यामि कृत्वा विप्रियमीदृशम् ।2.12.68bकिञ्चैनां प्रतिवक्ष्यामि कृत्वा विप्रियमीदृशम् ॥ 2.12.68 ॥2.12.68bकिञ्चैनां प्रतिवक्ष्यामि कृत्वा विप्रियमीदृशम् ॥ 2.12.68 ॥2.12.68bकिञ्चैनां प्रतिवक्ष्यामि कृत्वा विप्रियमीदृशम् ॥ २।१२।६८ ॥2.12.68aकिं चैनां प्रतिवक्ष्यामि कृत्वा विप्रियमीदृशम्।
184#68bಯದಾ ಯದಾ ಚ ಕೌಸಲ್ಯಾ ದಾಸೀವ ಚ ಸಖೀವ ಚ ॥2.12.68bयदा यदा च कौसल्या दासीव च सखीव च ॥ ६८ ॥2.12.69aयदा यदा हि कौसल्या दासीवच्च सखीव च ।2.12.69aयदा यदा हि कौसल्या दासीवच्च सखीव च।2.12.69aयदा यदा हि कौसल्या दासीवच्च सखीव च ।2.12.68bयदा यदा हि कौशल्या दासीवच्च सखीव च॥2.12.68॥
185#69aಭಾರ್ಯಾವದ್ ಭಗಿನೀವಚ್ಚ ಮಾತೃವಚ್ಚೋಪತಿಷ್ಠತಿ ।2.12.69aभार्यावद् भगिनीवच्च मातृवच्चोपतिष्ठति ।2.12.69bभार्यावद्भगिनीवच्च मातृवच्चोपतिष्ठति ॥ 2.12.69 ॥2.12.69bभार्यावद्भगिनीवच्च मातृवच्चोपतिष्ठति ॥ 2.12.69 ॥2.12.69bभार्यावद्भगिनीवच्च मातृवच्चोपतिष्ठति ॥ २।१२।६९ ॥2.12.69aभार्यावद्भगिनीवच्च मातृवच्चोपतिष्ठति।
186#69bಸತತಂ ಪ್ರಿಯಕಾಮಾ ಮೇ ಪ್ರಿಯಪುತ್ರಾ ಪ್ರಿಯಂವದಾ ॥2.12.69bसततं प्रियकामा मे प्रियपुत्रा प्रियंवदा ॥ ६९ ॥2.12.70aसततं प्रियकामा मे प्रियपुत्रा प्रियंवदा ।2.12.70aसततं प्रियकामा मे प्रियपुत्रा प्रियंवदा।2.12.70aसततं प्रियकामा मे प्रियपुत्रा प्रियंवदा ।2.12.69bसततं प्रियकामा मे प्रियपुत्रा प्रियंवदा॥2.12.69॥
187#70aನ ಮಯಾ ಸತ್ಕೃತಾ ದೇವೀ ಸತ್ಕಾರಾರ್ಹ ಕೃತೇ ತವ ।2.12.70aन मया सत्कृता देवी सत्कारार्हा कृते तव ।2.12.70bन मया सत्कृता देवी सत्कारार्हा कृते तव ॥ 2.12.70 ॥2.12.70bन मया सत्कृता देवी सत्कारार्हा कृते तव ॥ 2.12.70 ॥2.12.70bन मया सत्कृता देवी सत्कारार्हा कृते तव ॥ २।१२।७० ॥2.12.70aन मया सत्कृता देवी सत्कारार्हा कृते तव।
1882.12.6970aयदेत्यादि श्लोकद्वयमेकान्वयम् ।
1892.12.6970bयदा यदा उपतिष्ठति तत्तदुचितकृत्येनोपस्ते तदातदा सत्कारार्हा तव कृते न सत्कृता ।
1902.12.6970cतव विप्रियं भविष्यतीति सा न सत्कृतेत्यर्थः ।
1912.12.6970dपरिचर्याकाले दासीवत्परिचरति न महिषीत्वं पुरस्करोति ।
1922.12.6970eद्यूतक्रीडादिसमये सखीव व्यवहरति ।2.12.6970aद्यूतक्रीडादिसमये सखीव व्यवहरति ।
1932.12.6970fधर्मानुष्ठानसमये भार्यावत् भार्य्यया यथा वर्तितव्यं तथा वर्तते न तु महिषीत्वाभिमानेन जोषमास्त इत्यर्थः ।2.12.6970bधर्मानुष्ठानसमये भार्यावत् भार्य्यया
यथा वर्तितव्यं तथा वर्तते न तु महिषीत्वाभिमानेन जोषमास्त इत्यर्थः ।
1942.12.6970gभार्य्यान्तरविवाहसमये भगिनीवत् सोदरीव ।2.12.6970cभार्य्यान्तरविवाहसमये भगिनीवत् सोदरीव ।
1952.12.6970hउपलालयति शरीरपोषणादिदशायां मातृवद्धितपरा तिष्ठतीति भावः ॥ 2.12.6970 ॥2.12.6970dउपलालयति शरीरपोषणादिदशायां
मातृवद्धितपरा तिष्ठतीति भावः ॥ २।१२।६९७० ॥
196#70bಇದಾನೀಂ ತತ್ತಪತಿ ಮಾಂ ಯನ್ಮಯಾ ಸುಕೃತಂ ತ್ವಯಿ ॥2.12.70bइदानीं तत्तपति मां यन्मया सुकृतं त्वयि ॥ ७० ॥2.12.71aइदानीं तत्तपति मां यन्मया सुकृतं त्वयि ।2.12.71aइदानीं तत्तपति मां यन्मया सुकृतं त्वयि।2.12.71aइदानीं तत्तपति मां यन्मया सुकृतं त्वयि ।2.12.70bइदानीं तत्तपति मां यन्मया सुकृतं त्वयि॥2.12.70॥
197#71aಅಪಥ್ಯವ್ಯಂಜನೋಪೇತಂ ಭುಕ್ತಮನ್ನಮಿವಾತುರಮ್ ।2.12.71aअपथ्यव्यञ्जनोपेतं भुक्तमन्नमिवातुरम् ।2.12.71bअपथ्यव्यञ्जनोपेतं भुक्तमन्नमिवातुरम् ॥ 2.12.71 ॥2.12.71bअपथ्यव्यञ्जनोपेतं भुक्तमन्नमिवातुरम् ॥ 2.12.71 ॥2.12.71bअपथ्यव्यञ्जनोपेतं भुक्तमन्नमिवातुरम् ॥ २।१२।७१ ॥2.12.71aअपथ्यव्यञ्जनोपेतं भुक्तमन्नमिवातुरम्।
198#71bವಿಪ್ರಕಾರಂ ಚ ರಾಮಸ್ಯ ಸಂಪ್ರಯಾಣಂ ವನಸ್ಯ ಚ ॥2.12.71bविप्रकारं च रामस्य सम्प्रयाणं वनस्य च ॥ ७१ ॥2.12.72aविप्रकारं च रामस्य सम्प्रयाणं वनस्य च ।2.12.72aविप्रकारं च रामस्य सम्प्रयाणं वनस्य च।2.12.72aविप्रकारं च रामस्य सम्प्रयाणं वनस्य च ।2.12.71bविप्रकारं च रामस्य सम्प्रयाणं वनस्य च॥2.12.71॥
199#72aಸುಮಿತ್ರಾ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ವೈ ಭೀತಾ ಕಥಂ ಮೇ ವಿಶ್ವಸಿಷ್ಯತಿ ।2.12.72aसुमित्रा प्रेक्ष्य वै भीता कथं मे विश्वसिष्यति ।2.12.72bसुमित्रा प्रेक्ष्य वै भीता कथं मे विश्वसिष्यति ॥ 2.12.72 ॥2.12.72bसुमित्रा प्रेक्ष्य वै भीता कथं मे विश्वसिष्यति ॥ 2.12.72 ॥2.12.72bसुमित्रा प्रेक्ष्य वै भीता कथं मे विश्वसिष्यति ॥ २।१२।७२ ॥2.12.72aसुमित्रा प्रेक्ष्य वै भीता कथं मे विश्वसिष्यति।
200#72bಕೃಪಣಂ ಬತ ವೈದೇಹೀ ಶ್ರೋಷತಿ ದ್ವಯಮಪ್ರಿಯಮ್ ॥2.12.72bकृपणं बत वैदेही श्रोष्यति द्वयमप्रियम् ॥ ७२ ॥2.12.73aकृपणं बत वैदेही श्रोष्यति द्वयमप्रियम् ।2.12.73aकृपणं बत वैदेही श्रोष्यति द्वयमप्रियम्।2.12.73aकृपणं बत वैदेही श्रोष्यति द्वयमप्रियम् ।2.12.72bकृपणं बत वैदेही श्रोष्यति द्वयमप्रियम्॥2.12.72॥
201#73aಮಾಂ ಚ ಪಂಚತ್ವಮಾಪನ್ನಂ ರಾಮಂ ಚ ವನಮಾಶ್ರಿತಮ್ ।2.12.73aमां च पञ्चत्वमापन्नं रामं च वनमाश्रितम् ।2.12.73bमां च पञ्चत्वमापन्नं रामं च वनमाश्रितम् ॥ 2.12.73 ॥2.12.73bमां च पञ्चत्वमापन्नं रामं च वनमाश्रितम् ॥ 2.12.73 ॥2.12.73bमां च पञ्चत्वमापन्नं रामं च वनमाश्रितम् ॥ २।१२।७३ ॥2.12.73aमां च पञ्चत्वमापन्नं रामं च वनमाश्रितम्।
202#73bವೈದೇಹೀ ಬತ ಮೇ ಪ್ರಾಣಾನ್ ಶೋಚಂತೀ ಕ್ಷಪಯಿಷ್ಯತಿ ॥2.12.73bवैदेही बत मे प्राणान् शोचन्ती क्षपयिष्यति ॥ ७३ ॥2.12.74aवैदेही बत मे प्राणान् शोचन्ती क्षपयिष्यति ।2.12.74aवैदेही बत मे प्राणान् शोचन्ती क्षपयिष्यति।2.12.74aवैदेही बत मे प्राणान् शोचन्ती क्षपयिष्यति ।2.12.73bवैदेही बत मे प्राणान्शोचन्ती क्षपयिष्यति॥2.12.73॥
203#74aಹೀನಾ ಹಿಮವತಃ ಪಾರ್ಶ್ವೇ ಕಿನ್ನರೇಣೇವ ಕಿನ್ನರೀ ।2.12.74aहीना हिमवतः पार्श्वे किन्नरेणेव किन्नरी ।2.12.74bहीना हिमवतः पार्श्वे किन्नरेणेव किन्नरी ॥ 2.12.74 ॥2.12.74bहीना हिमवतः पार्श्वे किन्नरेणेव किन्नरी ॥ 2.12.74 ॥2.12.74bहीना हिमवतः पार्श्वे किन्नरेणेव किन्नरी ॥ २।१२।७४ ॥2.12.74aहीना हिमवतः पार्श्वे किन्नरेणेव किन्नरी।
204#74bನ ಹಿ ರಾಮಮಹಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪ್ರವಸಂತಂಮಹಾವನೇ ॥2.12.74bनहि राममहं दृष्ट्वा प्रवसन्तं महावने ॥ ७४ ॥2.12.75aन हि राममहं दृष्ट्वा प्रविशन्तं महावने ।2.12.75aन हि राममहं दृष्ट्वा प्रविशन्तं महावने।2.12.75aन हि राममहं दृष्ट्वा प्रविशन्तं महावने ।2.12.74bन हि राममहं दृष्ट्वा प्रवसन्तं महावने॥2.12.74॥
205#75aಚಿರಂ ಜೀವಿತುಮಾಶಂಸೇ ರುದಂತೀಂ ಚಾಪಿಮೈಥಿಲೀಮ್ ।2.12.75aचिरं जीवितुमाशंसे रुदन्तीं चापि मैथिलीम् ।2.12.75bचिरं जीवितुमाशंसे रुदन्तीं चापि मैथिलीम् ॥ 2.12.75 ॥2.12.75bचिरं जीवितुमाशंसे रुदन्तीं चापि मैथिलीम् ॥ 2.12.75 ॥2.12.75bचिरं जीवितुमाशंसे रुदन्तीं चापि मैथिलीम् ॥ २।१२।७५ ॥2.12.75aचिरं जीवितुमाशंसे रुदन्तीं चापि मैथिलीम्।
206#75bಸಾ ನೂನಂ ವಿಧವಾ ರಾಜ್ಯಂ ಸು ಪುತ್ರಾ ಕಾರಯಿಷ್ಯಸಿ ॥2.12.75bसा नूनं विधवा राज्यं सपुत्रा कारयिष्यसि ॥ ७५ ॥2.12.76aसा नूनं विधवा राज्यं सपुत्रा कारयिष्यसि ।2.12.76aसा नूनं विधवा राज्यं सपुत्रा कारयिष्यसि।2.12.76aसा नूनं विधवा राज्यं सपुत्रा कारयिष्यसि ।2.12.75bसा नूनं विधवा राज्यं सपुत्रा कारयिष्यसि॥2.12.75॥
2072.12.76bन हि प्रव्राजिते रामे देवि जीवितुमुत्सहे ॥ 2.12.76 ॥2.12.76bन हि प्रव्राजिते रामे देवि जीवितुमुत्सहे ॥ 2.12.76 ॥2.12.76bन हि प्रव्राजिते रामे देवि जीवितुमुत्सहे ॥ २।१२।७६ ॥2.12.76aन हि प्रव्राजिते रामे देवि जीवितुमुत्सहे।
2082.12.7376aकृपणमिति ।
2092.12.7376bश्रोष्यतीति यत् तत् कृपणं कष्टम् बतेति योजना ॥ 2.12.7376 ॥
210#76aಸತೀಂ ತ್ವಾಮಹಮತ್ಯಂತಂ ವ್ಯವಸ್ಯಾಮ್ಯಸತೀಂ ಸತೀಮ್ ।2.12.76aसतीं त्वामहमत्यन्तं व्यवस्याम्यसतीं सतीम् ।2.12.77aसतीं त्वामहमत्यन्तं व्यवस्याम्यसतीं सतीम् ।2.12.77aसतीं त्वामहमत्यन्तं व्यवस्याम्यसतीं सतीम्।2.12.77aसतीं त्वामहमत्यन्तं व्यवस्याम्यसतीं सतीम् ।2.12.76bसतीं त्वामहमत्यन्तं व्यवस्याम्यसतीं सतीम्।
211#76bರೂಪಿಣೀಂ ವಿಷಸಂಯುಕ್ತಾಂ ಪೀತ್ವೇವ ಮದಿರಾಂ ನರಃ ॥2.12.76bरूपिणीं विषसंयुक्तां पीत्वेव मदिरां नरः ॥ ७६ ॥2.12.77bरूपिणीं विषसंयुक्तां पीत्वेव मदिरां नरः ॥ 2.12.77 ॥2.12.77bरूपिणीं विषसंयुक्तां पीत्वेव मदिरां नरः ॥ 2.12.77 ॥2.12.77bरूपिणीं विषसंयुक्तां पीत्वेव मदिरां नरः ॥ २।१२।७७ ॥2.12.76cरूपिणीं विषसंयुक्तां पीत्वेव मदिरां नरः॥2.12.76॥
212#77aಅನೃತೈರ್ಬಹು ಮಾಂ ಸಾಂತ್ವೈಃ ಸಾಂತ್ವಯಂತೀ ಸ್ಮ ಭಾಷಸೇ ।2.12.77aअनृतैर्बत मां सान्त्वैः सान्त्वयन्ती स्म भाषसे ।2.12.78aअनृतैर्बहु मां सान्त्वैः सान्त्वयन्ती स्म भाषसे ।2.12.78aअनृतैर्बहु मां सान्त्वैः सान्त्वयन्ती स्म भाषसे।2.12.78aअनृतैर्बहु मां सान्त्वैः सान्त्वयन्ती स्म भाषसे ।2.12.77aअनृतैर्बहु मां सान्त्वैस् सान्त्वयन्ती स्म भाषसे।
213#77bಗೀತಶಬ್ದೇನಸಂರುಧ್ಯ ಲುಬ್ಧೋ ಮೃಗಮಿವಾವಧೀಃ ॥2.12.77bगीतशब्देन संरुध्य लुब्धो मृगमिवावधीः ॥ ७७ ॥2.12.78bगीतशब्देन संरुद्ध्य लुब्धो मृगमिवावधीः ॥ 2.12.78 ॥2.12.78bगीतशब्देन संरुद्ध्य लुब्धो मृगमिवावधीः ॥ 2.12.78 ॥2.12.78bगीतशब्देन संरुद्ध्य लुब्धो मृगमिवावधीः ॥ २।१२।७८ ॥2.12.77bगीतशब्देन संरुध्य लुब्धो मृगमिवावधीः॥2.12.77॥
214#78aಅನಾರ್ಯ ಇತಿ ಮಾಮಾರ್ಯಾಃ ಪುತ್ರವಿಕ್ರಾಯಕಂ ಧ್ರುವಮ್ ।2.12.78aअनार्य इति मामार्याः पुत्रविक्रायकं ध्रुवम् ।2.12.79aअनार्य इति मामार्याः पुत्रविक्रायिकं ध्रुवम् ।2.12.79aअनार्य इति मामार्याः पुत्रविक्रायिकं ध्रुवम्।2.12.79aअनार्य इति मामार्याः पुत्रविक्रायिकं ध्रुवम् ।2.12.78aअनार्य इति मामार्याः पुत्रविक्रायकं ध्रुवम्।
215#78bವಿಕರಿಷ್ಯಂತಿ ರಥ್ಯಾಸುಸುರಾಪಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ಯಥಾ ॥2.12.78bविकरिष्यन्ति रथ्यासु सुरापं ब्राह्मणं यथा ॥ ७८ ॥2.12.79bधिक्करिष्यन्ति रथ्यासु सुरापं ब्राह्मणं यथा ॥ 2.12.79 ॥2.12.79bधिक्करिष्यन्ति रथ्यासु सुरापं ब्राह्मणं यथा ॥ 2.12.79 ॥2.12.79bधिक्करिष्यन्ति रथ्यासु सुरापं ब्राह्मणं यथा ॥ २।१२।७९ ॥2.12.78bधिक्करिष्यन्ति रथ्यासु सुरापं ब्राह्मणं यथा॥2.12.78॥
216#79aಅಹೋ ದುಃಖಮಹೋ ಕೃಚ್ಛ್ರಂ ಯತ್ರ ವಾಚಃ ಕ್ಷಮೇ ತವ ।2.12.79aअहो दुःखमहो कृच्छ्रं यत्र वाचः क्षमे तव ।2.12.80aअहो दुःखमहो कृच्छ्रं यत्र वाचः क्षमे तव ।2.12.80aअहो दुःखमहो कृच्छ्रं यत्र वाचः क्षमे तव।2.12.80aअहो दुःखमहो कृच्छ्रं यत्र वाचः क्षमे तव ।2.12.79aअहो दुःखमहो कृच्छ्रं यत्र वाचः क्षमे तव।
217#79bದುಃಖಮೇವಂವಿಧಂ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಪುರಾ ಕೃತಮಿವಾಶುಭಮ್ ॥2.12.79bदुःखमेवंविधं प्राप्तं पुरा कृतमिवाशुभम् ॥ ७९ ॥2.12.80bदुःखमेवंविधं प्राप्तं पुराकृतमिवाशुभम् ॥ 2.12.80 ॥2.12.80bदुःखमेवंविधं प्राप्तं पुराकृतमिवाशुभम् ॥ 2.12.80 ॥2.12.80bदुःखमेवंविधं प्राप्तं पुराकृतमिवाशुभम् ॥ २।१२।८० ॥2.12.79bदुःखमेवंविधं प्राप्तं पुराकृतमिवाशुभम्॥2.12.79॥
218#80aಚಿರಂ ಖಲು ಮಯಾ ಪಾಪೇ ತ್ವಂ ಪಾಪೇನಾಭಿರಕ್ಷಿತಾ ।2.12.80aचिरं खलु मया पापे त्वं पापेनाभिरक्षिता ।2.12.81aचिरं खलु मया पापे त्वं पापेनाभिरक्षिता ।2.12.81aचिरं खलु मया पापे त्वं पापेनाभिरक्षिता।2.12.81aचिरं खलु मया पापे त्वं पापेनाभिरक्षिता ।2.12.80aचिरं खलु मया पापे त्वं पापेनाभिरक्षिता।
219#80bಅಜ್ಞಾನಾದುಪಸಂಪನ್ನಾ ರಜ್ಜುರುದ್ಬಂಧನೀ ಯಥಾ ॥2.12.80bअज्ञानादुपसम्पन्ना रज्जुरुद्बन्धनी यथा ॥ ८० ॥2.12.81bअज्ञानादुपसम्पन्ना रज्जुरुद्बन्धिनी यथा ॥ 2.12.81 ॥2.12.81bअज्ञानादुपसम्पन्ना रज्जुरुद्बन्धिनी यथा ॥ 2.12.81 ॥2.12.81bअज्ञानादुपसम्पन्ना रज्जुरुद्बन्धिनी यथा ॥ २।१२।८१ ॥2.12.80bअज्ञानादुपसम्पन्ना रज्जुरुद्बन्धिनी यथा॥2.12.80॥
220#81aರಮಮಾಣಸ್ತ್ವಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ಮೃತ್ಯುಂ ತ್ವಾಂ ನಾಭಿಲಕ್ಷಯೇ ।2.12.81aरममाणस्त्वया सार्धं मृत्युं त्वां नाभिलक्षये ।2.12.82aरममाणस्त्वया सार्द्धं मृत्युं त्वां नाभिलक्षये ।2.12.82aरममाणस्त्वया सार्द्धं मृत्युं त्वां नाभिलक्षये।2.12.82aरममाणस्त्वया सार्द्धं मृत्युं त्वां नाभिलक्षये ।2.12.81aरममाणस्त्वया सार्धं मृत्युं त्वां नाभिलक्षये।
221#81bಬಾಲೋರಹಸಿ ಹಸ್ತೇನ ಕೃಷ್ಣಸರ್ಪಮಿವಾಸ್ಪೃಶಮ್ ॥2.12.81bबालो रहसि हस्तेन कृष्णसर्पमिवास्पृशम् ॥ ८१ ॥2.12.82bबालो रहसि हस्तेन कृष्णसर्पमिवास्पृशम् ॥ 2.12.82 ॥2.12.82bबालो रहसि हस्तेन कृष्णसर्पमिवास्पृशम् ॥ 2.12.82 ॥2.12.82bबालो रहसि हस्तेन कृष्णसर्पमिवास्पृशम् ॥ २।१२।८२ ॥2.12.81bबालो रहसि हस्तेन कृष्णसर्पमिवास्पृशम्॥2.12.81॥
2222.12.83aमया ह्यपितृकः पुत्रः स महात्मा दुरात्मना ।2.12.83aमया ह्यपितृकः पुत्रः स महात्मा दुरात्मना।2.12.83aमया ह्यपितृकः पुत्रः स महात्मा दुरात्मना ।2.12.82aमया ह्यपितृकः पुत्रस् समहात्मा दुरात्मना।
223#82aತಂ ತು ಮಾಂ ಜೀವಲೋಕೋಯಂ ನೂನಮಾಕ್ರೋಷ್ಟುಮರ್ಹತಿ ।2.12.82aतं तु मां जीवलोकोऽयं नूनमाक्रोष्टुमर्हति ।2.12.83bतं तु मां जीव लोको ऽयं नूनमाक्रोष्टुमर्हति ॥ 2.12.83 ॥2.12.83bतं तु मां जीव लोकोऽयं नूनमाक्रोष्टुमर्हति ॥ 2.12.83 ॥2.12.83bतं तु मां जीव लोको ऽयं नूनमाक्रोष्टुमर्हति ॥ २।१२।८३ ॥2.12.82bतं तु मां जीवलोकोऽयं नूनमाक्रोष्टुमर्हति॥2.12.82॥
224#82bಮಯಾ ಹ್ಯಪಿತೃಕಃ ಪುತ್ರಃ ಸ ಮಹಾತ್ಮಾ ದುರಾತ್ಮನಾ ॥2.12.82bमया ह्यपितृकः पुत्रः स महात्मा दुरात्मना ॥ ८२ ॥
225#83aಬಾಲಿಶೋ ಬತ ಕಾಮಾತ್ಮಾ ರಾಜಾ ದಶರಥೋ ಭೃಶಮ್ ।2.12.83aबालिशो बत कामात्मा राजा दशरथो भृशम् ।2.12.84aबालिशो बत कामात्मा राजा दशरथो भृशम् ।2.12.84aबालिशो बत कामात्मा राजा दशरथो भृशम्।2.12.84aबालिशो बत कामात्मा राजा दशरथो भृशम् ।2.12.83aबालिशो बत कामात्मा राजा दशरथो भृशम्।
226#83bಸೀಕೃತೇ ಯಃ ಪ್ರಿಯಂ ಪುತ್ರಂ ವನಂ ಪ್ರಸ್ಥಾಪಯಿಷ್ಯತಿ ॥2.12.83bस्त्रीकृते यः प्रियं पुत्रं वनं प्रस्थापयिष्यति ॥ ८३ ॥2.12.84bस्त्रीकृते यः प्रियं पुत्रं वनं प्रस्थापयिष्यति ॥ 2.12.84 ॥2.12.84bस्त्रीकृते यः प्रियं पुत्रं वनं प्रस्थापयिष्यति ॥ 2.12.84 ॥2.12.84bस्त्रीकृते यः प्रियं पुत्रं वनं प्रस्थापयिष्यति ॥ २।१२।८४ ॥2.12.83bयः स्त्रीकृते प्रियं पुत्रं वनं प्रस्थापयिष्यति॥2.12.83॥
227#84aವೇದೈಶ್ಚ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯೈಶ್ಚ ಗುರುಭಿಶ್ಚೋಪಕರ್ಶಿತಃ ।2.12.84aवेदैश्च ब्रह्मचर्यैश्च गुरुभिश्चोपकर्शितः ।2.12.85aव्रतैश्च ब्रह्मचर्यैश्चगुरुभिश्चोपकर्शितः ।2.12.85aव्रतैश्च ब्रह्मचर्यैश्चगुरुभिश्चोपकर्शितः।2.12.85aव्रतैश्च ब्रह्मचर्यैश्चगुरुभिश्चोपकर्शितः ।2.12.84aव्रतैश्च ब्रह्मचर्यैश्च गुरुभिश्चोपकर्शितः।
228#84bಭೋಗಕಾಲೇ ಮಹತ್ಕೃಚ್ಛ್ರಂ ಪುನರೇವ ಪ್ರಪತ್ಸ್ಯತೇ ॥2.12.84bभोगकाले महत्कृच्छ्रं पुनरेव प्रपत्स्यते ॥ ८४ ॥2.12.85bभोगकाले महत्कृच्छ्रं पुनरेव प्रपत्स्यते ॥ 2.12.85 ॥2.12.85bभोगकाले महत्कृच्छ्रं पुनरेव प्रपत्स्यते ॥ 2.12.85 ॥2.12.85bभोगकाले महत्कृच्छ्रं पुनरेव प्रपत्स्यते ॥ २।१२।८५ ॥2.12.84bभोगकाले महत्कृच्छ्रं पुनरेव प्रपत्स्यते॥2.12.84॥
229#85aನಾಲಂ ದ್ವಿತೀಯಂ ವಚನಂ ಪುತ್ರೋ ಮಾಂ ಪ್ರತಿಭಾಷಿತುಮ್ ।2.12.85aनालं द्वितीयं वचनं पुत्रो मां प्रतिभाषितुम् ।2.12.86aनालं द्वितीयं वचनं पुत्रो मां प्रतिभाषितुम् ।2.12.86aनालं द्वितीयं वचनं पुत्रो मां प्रतिभाषितुम्।2.12.86aनालं द्वितीयं वचनं पुत्रो मां प्रतिभाषितुम् ।2.12.85aनालं द्वितीयं वचनं पुत्रो मां प्रतिभाषितुम्।
230#85bಸವನಂ ಪ್ರವ್ರಜೇತ್ಯುಕ್ತೋ ಬಾಢಮಿತ್ಯೇವ ವಕ್ಷ್ಯತಿ ॥2.12.85bस वनं प्रव्रजेत्युक्तो बाढमित्येव वक्ष्यति ॥ ८५ ॥2.12.86bस वनं प्रव्रजेत्युक्तो बाढमित्येव वक्ष्यति ॥ 2.12.86 ॥2.12.86bस वनं प्रव्रजेत्युक्तो बाढमित्येव वक्ष्यति ॥ 2.12.86 ॥2.12.86bस वनं प्रव्रजेत्युक्तो बाढमित्येव वक्ष्यति ॥ २।१२।८६ ॥2.12.85bस वनं प्रव्रजेत्युक्तो बाढमित्येव वक्ष्यति॥2.12.85॥
231#86aಯದಿ ಮೇ ರಾಘವಃ ಕುರ್ಯಾದ್ ವನಂ ಗಚ್ಛೇತಿ ಜೋದಿತಃ ।2.12.86aयदि मे राघवः कुर्याद् वनं गच्छेति चोदितः ।2.12.87aयदि मे राघवः कुर्याद्वनं गच्छेति चोदितः ।2.12.87aयदि मे राघवः कुर्याद्वनं गच्छेति चोदितः।2.12.87aयदि मे राघवः कुर्याद्वनं गच्छेति चोदितः ।2.12.86aयदि मे राघवः कुर्याद्वनं गच्छेति चोदितः।
232#86bಪ್ರತಿಕೂಲಂ ಪ್ರಿಯಂ ಮೇ ಸ್ಯಾನ್ನ ತು ವತ್ಸಃ ಕರಿಷ್ಯತಿ ॥2.12.86bप्रतिकूलं प्रियं मे स्यान्न तु वत्सः करिष्यति ॥ ८६ ॥2.12.87bप्रतिकूलं प्रियं मे स्यान्न तु वत्सः करिष्यति ॥ 2.12.87 ॥2.12.87bप्रतिकूलं प्रियं मे स्यान्न तु वत्सः करिष्यति ॥ 2.12.87 ॥2.12.87bप्रतिकूलं प्रियं मे स्यान्न तु वत्सः करिष्यति ॥ २।१२।८७ ॥2.12.86bप्रतिकूलं प्रियं मे स्यान्न तु वत्सः करिष्यति॥2.12.86॥
2332.12.88aशुद्धभावो हि भावं मे न तु ज्ञास्यति राघवः ।2.12.88aशुद्धभावो हि भावं मे न तु ज्ञास्यति राघवः।2.12.88aशुद्धभावो हि भावं मे न तु ज्ञास्यति राघवः ।2.12.87शुद्धभावो हि भावं मे न तु ज्ञास्यति राघवः॥2.12.87॥
2342.12.88bस वनं प्रव्रजेत्युक्तो बाढमित्येव वक्ष्यति ॥ 2.12.88 ॥2.12.88bस वनं प्रव्रजेत्युक्तो बाढमित्येव वक्ष्यति ॥ 2.12.88 ॥2.12.88bस वनं प्रव्रजेत्युक्तो बाढमित्येव वक्ष्यति ॥ २।१२।८८ ॥2.12.88aस वनं प्रब्रजे त्युक्तो बाढ मित्येव वक्षयति।
235#87aರಾಘವೇ ಹಿ ವನಂ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಸರ್ವಲೋಕಸ್ಯಧಿಕ್ಕೃತಮ್ ।2.12.87aराघवे हि वनं प्राप्ते सर्वलोकस्य धिक्कृतम् ।2.12.89aराघवे हि वनं प्राप्ते सर्वलोकस्य धिक्कृतम् ।2.12.89aराघवे हि वनं प्राप्ते सर्वलोकस्य धिक्कृतम्।2.12.89aराघवे हि वनं प्राप्ते सर्वलोकस्य धिक्कृतम् ।2.12.88bराघवे हि वनं प्राप्ते सर्वलोकस्य धिक्कृतम्॥2.12.88॥
236#87bಮೃತ್ಯುರಕ್ಷಮಣೀಯಂ ಮಾಂ ನಯಿಷ್ಯತಿ ಯಮಕ್ಷಯಮ್ ॥2.12.87bमृत्युरक्षमणीयं मां नयिष्यति यमक्षयम् ॥ ८७ ॥2.12.89bमृत्युरक्षमणीयं मां नयिष्यति यमक्षयम् ॥ 2.12.89 ॥2.12.89bमृत्युरक्षमणीयं मां नयिष्यति यमक्षयम् ॥ 2.12.89 ॥2.12.89bमृत्युरक्षमणीयं मां नयिष्यति यमक्षयम् ॥ २।१२।८९ ॥2.12.89aमृत्युरक्षमणीयं मां नयिष्यति यमक्षयम्।
237#88aಮೃತೇ ಮಯಿ ಗತೇ ರಾಮೇ ವನಂ ಮನುಜಪುಂಗವೇ ।2.12.88aमृते मयि गते रामे वनं मनुजपुङ्गवे ।2.12.90aमृते मयि गते रामे वनं मनुजपुङ्गवे ।2.12.90aमृते मयि गते रामे वनं मनुजपुङ्गवे।2.12.90aमृते मयि गते रामे वनं मनुजपुङ्गवे ।2.12.89bमृते मयि गते रामे वनं मनुजपुङ्गवे॥2.12.89॥
238#88bಇಷ್ಟೇ ಮಮ ಜನೇ ಶೇಷೇ ಕಿಂ ಪಾಪಂ ಪ್ರತಿಪತ್ಸ್ಯಸೇ ॥2.12.88bइष्टे मम जने शेषे किं पापं प्रतिपत्स्यसे ॥ ८८ ॥2.12.90bइष्टे मम जने शेषे किं पापं प्रतिपत्स्यसे ॥ 2.12.90 ॥2.12.90bइष्टे मम जने शेषे किं पापं प्रतिपत्स्यसे ॥ 2.12.90 ॥2.12.90bइष्टे मम जने शेषे किं पापं प्रतिपत्स्यसे ॥ २।१२।९० ॥2.12.90aइष्टे मम जने शेषे किं पापं प्रतिपत्स्यसे।
239#89aಕೌಸಲ್ಯಾಂ ಮಾಂ ಚ ರಾಮಂ ಚ ಪುತ್ರೌ ಚ ಯದಿ ಹಾಸ್ಯತಿ ।2.12.89aकौसल्या मां च रामं च पुत्रौ च यदि हास्यति ।2.12.91aकौसल्यां मां च रामं च पुत्रौ च यदि हास्यति ।2.12.91aकौसल्यां मां च रामं च पुत्रौ च यदि हास्यति।2.12.91aकौसल्यां मां च रामं च पुत्रौ च यदि हास्यति ।2.12.90bकौशल्या मां च रामं च पुत्रौ च यदि हास्यति॥2.12.90॥
240#89bದುಃಖಾನ್ಯಸಹತೀ ದೇವೀ ಮಾಮೇವಾನುಗಮಿಷ್ಯತಿ ॥2.12.89bदुःखान्यसहती देवी मामेवानुगमिष्यति ॥ ८९ ॥2.12.91bदुःखान्यसहती देवी मामेवानुमरिष्यति ॥ 2.12.91 ॥2.12.91bदुःखान्यसहती देवी मामेवानुमरिष्यति ॥ 2.12.91 ॥2.12.91bदुःखान्यसहती देवी मामेवानुमरिष्यति ॥ २।१२।९१ ॥2.12.91aदुःखान्यसहती देवी मामेवानुमरिष्यति।
241#90aಕೌಸಲ್ಯಾಂ ಚ ಸುಮಿತ್ರಾಂ ಚ ಮಾಂ ಚ ಪುತ್ರೈಸ್ತ್ರಿಭಿಃ ಸಹ ।2.12.90aकौसल्यां च सुमित्रां च मां च पुत्रैस्त्रिभिः सह ।2.12.92aकौसल्यां च सुमित्रां च मां च पुत्रैस्त्रिभिः सह ।2.12.92aकौसल्यां च सुमित्रां च मां च पुत्रैस्त्रिभिः सह।2.12.92aकौसल्यां च सुमित्रां च मां च पुत्रैस्त्रिभिः सह ।2.12.91bकौसल्यां च सुमित्रां च मां च पुत्रैस्त्रिभिस्सह॥2.12.91॥
242#90bಪ್ರಕ್ಷಿಪ್ಯ ನರಕೇ ಸಾ ತ್ವಂ ಕೈಕೇಯಿ ಸುಖಿತಾ ಭವ ॥2.12.90bप्रक्षिप्य नरके सा त्वं कैकेयि सुखिता भव ॥ ९० ॥2.12.92bप्रक्षिप्य नरके सा त्वं कैकेयि सुखिता भव ॥ 2.12.92 ॥2.12.92bप्रक्षिप्य नरके सा त्वं कैकेयि सुखिता भव ॥ 2.12.92 ॥2.12.92bप्रक्षिप्य नरके सा त्वं कैकेयि सुखिता भव ॥ २।१२।९२ ॥2.12.92aप्रक्षिप्य नरके सा त्वं कैकेयि सुखिता भव।
243#91aಮಯಾ ರಾಮೇಣ ಚ ತ್ಯಕ್ತಂ ಶಾಶ್ವತಂ ಸತ್ಕೃತಂ ಗುಣೈಃ ।2.12.91aमया रामेण च त्यक्तं शाश्वतं सत्कृतं गुणैः ।2.12.93aमया रामेण च त्यक्तं शाश्वतं सत्कृतं गुणैः ।2.12.93aमया रामेण च त्यक्तं शाश्वतं सत्कृतं गुणैः।2.12.93aमया रामेण च त्यक्तं शाश्वतं सत्कृतं गुणैः ।2.12.92bमया रामेण च त्यक्तं शाश्वतं सत्कृतं गुणैः॥2.12.92॥
244#91bಇಕ್ಷ್ವಾಕುಕುಲಮಕ್ಷೋಭ್ಯಮಾಕುಲಂ ಪಾಲಯಿಷ್ಯಸಿ ॥2.12.91bइक्ष्वाकुकुलमक्षोभ्यमाकुलं पालयिष्यसि ॥ ९१ ॥2.12.93bइक्ष्वाकुकुलमक्षोभ्यमाकुलं पालयिष्यसि ॥ 2.12.93 ॥2.12.93bइक्ष्वाकुकुलमक्षोभ्यमाकुलं पालयिष्यसि ॥ 2.12.93 ॥2.12.93bइक्ष्वाकुकुलमक्षोभ्यमाकुलं पालयिष्यसि ॥ २।१२।९३ ॥2.12.93aइक्ष्वाकुकुलमक्षोभ्यमाकुलं पालयिष्यसि।
245#92aಪ್ರಿಯಂ ಚೇದ್ ಭರತಸ್ಯೈತದ್ ರಾಮಪ್ರವ್ರಾಜನಂ ಭವೇತ್ ।2.12.92aप्रियं चेद् भरतस्यैतद् रामप्रव्राजनं भवेत् ।2.12.94aप्रियं चेद्भ्ारतस्यैतद्रामप्रवाजनं भवेत् ।2.12.94aप्रियं चेद्भ्€ारतस्यैतद्रामप्रवाजनं भवेत्।2.12.94aप्रियं चेद्भ्ारतस्यैतद्रामप्रवाजनं भवेत् ।2.12.93bप्रियं चेद्भरतस्यैतद्रामप्रव्राजनं भवेत्॥2.12.93॥
246#92bಮಾ ಸ್ಮ ಮೇ ಭರತಃ ಕಾರ್ಷಿತ್ಪ್ರೇತಕೃತ್ಯಂ ಗತಾಯುಷಃ ॥2.12.92bमा स्म मे भरतः कार्षीत् प्रेतकृत्यं गतायुषः ॥ ९२ ॥2.12.94bमा स्म मे भरतः कार्षीत् प्रेतकृत्यं गतायुषः ॥ 2.12.94 ॥2.12.94bमा स्म मे भरतः का€र्षीत् प्रेतकृत्यं गतायुषः ॥ 2.12.94 ॥2.12.94bमा स्म मे भरतः कार्षीत् प्रेतकृत्यं गतायुषः ॥ २।१२।९४ ॥2.12.94aमा स्म मे भरतः कार्षीत्प्रेतकृत्यं गतायुषः।
2472.12.95aहन्तानार्ये ममा मित्रे सकामा भव कैकयि ।2.12.95aहन्तानार्ये ममा मित्रे सकामा भव कैकयि।2.12.95aहन्तानार्ये ममा मित्रे सकामा भव कैकयि ।2.12.94bहन्तानार्ये ममामित्रे सकामा भव कैकयि॥2.12.94॥
248#93aಮೃತೇ ಮಯಿ ಗತೇ ರಾಮೇ ವನಂ ಪುರುಷಪುಂಗವೇ ।2.12.93aमृते मयि गते रामे वनं पुरुषपुङ्गवे ।2.12.95bमृते मयि गते रामे वनं पुरुषपुङ्गवे ॥ 2.12.95 ॥2.12.95bमृते मयि गते रामे वनं पुरुषपुङ्गवे ॥ 2.12.95 ॥2.12.95bमृते मयि गते रामे वनं पुरुषपुङ्गवे ॥ २।१२।९५ ॥2.12.95aमृते मयि गते रामे वनं पुरुषपुङ्गवे।
249#93bಸೆದಾನೀಂ ವಿಧವಾ ರಾಜ್ಯಂ ಸಪುತ್ರಾ ಕಾರಯಿಷ್ಯಸಿ ॥2.12.93bसेदानीं विधवा राज्यं सपुत्रा कारयिष्यसि ॥ ९३ ॥2.12.96सेदानीं विधवा राज्यं सपुत्रा कारयिष्यसि ॥ 2.12.96 ॥2.12.96सेदानीं विधवा राज्यं सपुत्रा कारयिष्यसि ॥ 2.12.96 ॥2.12.96सेदानीं विधवा राज्यं सपुत्रा कारयिष्यसि ॥ २।१२।९६ ॥2.12.95bसेदानीं विधवा राज्यं सपुत्रा कारयिष्यसि॥2.12.95॥
2502.12.9396aमयेति ।2.12.9396aमयेति ।
2512.12.9396bआकुलं क्षुभितंपालयिष्यसि ॥ 2.12.9396 ॥2.12.9396bआकुलं क्षुभितंपालयिष्यसि ॥ २।१२।९३९६ ॥
252#94aತ್ವಂ ರಾಜಪುತ್ರಿ ದೈವೇನ ನ್ಯವಸೋ ಮಮ ವೇಶ್ಮನಿ ।2.12.94aत्वं राजपुत्रि दैवेन न्यवसो मम वेश्मनि ।2.12.97aत्वं राजपुत्रीवादेन न्यवसो मम वेश्मनि ।2.12.97aत्वं राजपुत्रीवादेन न्यवसो मम वेश्मनि ।2.12.96aत्वं राजपुत्रीवादेन न्यवसो मम वेश्मनि।
253#94bಅಕೀರ್ತಿಶ್ಚಾತುಲಾ ಲೋಕೇ ಧ್ರುವಃ ಪರಿಭವಶ್ಚ ಮೇ ।2.12.94bअकीर्तिश्चातुला लोके ध्रुवः परिभवश्च मे ।2.12.97bअकीर्त्तिश्चातुला लोके ध्रुवः परिभवश्च मे ।2.12.97aअकीर्त्तिश्चातुला लोके ध्रुवः परिभवश्च मे।2.12.97bअकीर्त्तिश्चातुला लोके ध्रुवः परिभवश्च मे ।2.12.96bअकीर्तिश्चातुला लोके ध्रुवः परिभवश्च मे॥2.12.96॥
254#94cಸರ್ವಭೂತೇಷು ಚಾವಜ್ಞಾ ಯಥಾ ಪಾಪಕೃತಸ್ತಥಾ ॥2.12.94cसर्वभूतेषु चावज्ञा यथा पापकृतस्तथा ॥ ९४ ॥2.12.97cसर्वभूतेषु चावज्ञा यथा पापकृतस्तथा ॥ 2.12.97 ॥2.12.97bसर्वभूतेषु चावज्ञा यथा पापकृतस्तथा ॥ 2.12.97 ॥2.12.97cसर्वभूतेषु चावज्ञा यथा पापकृतस्तथा ॥ २।१२।९७ ॥2.12.97aसर्वभूतेषु चावज्ञा यथा पापकृतस्तथा।
255#95aಕಥಂ ರಥೈರ್ವಿಭುರ್ಯಾತ್ವಾ ಗಜಾಶ್ವೈಶ್ಚ ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ ।2.12.95aकथं रथैर्विभुर्यात्वा गजाश्वैश्च मुहुर्मुहुः ।2.12.98aकथं रथैर्विभुर्यात्वा गजाश्वैश्च मुहुर्मुहुः ।2.12.98aकथं रथैर्विभुर्यात्वा गजाश्वैश्च मुहुर्मुहुः।2.12.98aकथं रथैर्विभुर्यात्वा गजाश्वैश्च मुहुर्मुहुः ।2.12.97bकथं रथैर्विभुर्यात्वा गजाश्वैश्च मुहुर्मुहुः॥2.12.97॥
256#95bಪದ್ಭ್ಯಾಂ ರಾಮೋ ಮಹಾರಣ್ಯೇ ವತ್ಸೋ ಮೇ ವಿಚರಿಷ್ಯತಿ ॥2.12.95bपद्भ्यां रामो महारण्ये वत्सो मे विचरिष्यति ॥ ९५ ॥2.12.98bपद्भ्यां रामो महारण्ये वत्सो मे विचरिष्यति ॥ 2.12.98 ॥2.12.98bपद्भ्यां रामो महारण्ये वत्सो मे विचरिष्यति ॥ 2.12.98 ॥2.12.98bपद्भ्यां रामो महारण्ये वत्सो मे विचरिष्यति ॥ २।१२।९८ ॥2.12.98aपद्भ्यां रामो महारण्ये वत्सो मे विचरिष्यति।
2572.12.9798aत्वमित्याद्यर्धत्रयमेकान्वयम् ।2.12.9798aत्वमित्याद्यर्धत्रयमेकान्वयम् ।
2582.12.9798bअकीर्त्यादित्रयरूपा त्वं राजपुत्रीवादेन राजपुत्रीव्यपदेशेन मम वेश्मनि न्यवसः ।2.12.9798bअकीर्त्यादित्रयरूपा त्वं राजपुत्रीवादेन
राजपुत्रीव्यपदेशेन मम वेश्मनि न्यवसः ।
2592.12.9798cपरिभवः महाजनसमक्षं धिक्कारः ।2.12.9798cपरिभवः महाजनसमक्षं धिक्कारः ।
2602.12.9798dअवज्ञा क्षुद्रत्वेन प्रतिपत्तिः ॥ 2.12.9798 ॥2.12.9798dअवज्ञा क्षुद्रत्वेन प्रतिपत्तिः ॥ २।१२।९७९८ ॥
261#96aಯಸ್ಯ ಚಾಹಾರಸಮಯೇ ಸೂದಾಃ ಕುಂಡಲಧಾರಿಣಃ ।2.12.96aयस्य चाहारसमये सूदाः कुण्डलधारिणः ।2.12.99aयस्य त्वाहारसमये सूदाः कुण्डलधारिणः ।2.12.99aयस्य त्वाहारसमये सूदाः कुण्डलधारिणः।2.12.99aयस्य त्वाहारसमये सूदाः कुण्डलधारिणः ।2.12.98bयस्य त्वाहारसमये सूदाः कुण्डलधारिणः॥2.12.98॥
262#96bಅಹಂಪೂರ್ವಾಃ ಪಚಂತಿ ಸ್ಮ ಪ್ರಸನ್ನಾಃ ಪಾನಭೋಜನಮ್ ॥2.12.96bअहम्पूर्वाः पचन्ति स्म प्रसन्नाः पानभोजनम् ॥ ९६ ॥2.12.99bअहंपूर्वाः पचन्ति स्म प्रशस्तं पानभोजनम् ॥ 2.12.99 ॥2.12.99bअहम्पूर्वाः पचन्ति स्म प्रशस्तं पानभोजनम् ॥ 2.12.99 ॥2.12.99bअहंपूर्वाः पचन्ति स्म प्रशस्तं पानभोजनम् ॥ २।१२।९९ ॥2.12.99aअहंपूर्वाः पचन्ति स्म प्रशस्तं पानभोजनम्।
263#97aಸ ಕಥಂ ನು ಕಷಾಯಾಣಿ ತಿಕ್ತಾನಿ ಕಟುಕಾನಿ ಚ ।2.12.97aस कथं नु कषायाणि तिक्तानि कटुकानि च ।2.12.100aस कथं नु कषायाणि तिक्तानि कटुकानि च ।2.12.100aस कथं नु कषायाणि तिक्तानि कटुकानि च।2.12.100aस कथं नु कषायाणि तिक्तानि कटुकानि च ।2.12.99bस कथन्नु कषायाणि तिक्तानि कटुकानि च॥2.12.99॥
264#97bಭಕ್ಷಯನ್ ವನ್ಯಮಾಹಾರಂ ಸುತೋಮೇವರ್ತಯಿಷ್ಯತಿ ॥2.12.97bभक्षयन् वन्यमाहारं सुतो मे वर्तयिष्यति ॥ ९७ ॥2.12.100bभक्षयन् वन्यमाहारं सुतो मे वर्त्तयिष्यति ॥ 2.12.100 ॥2.12.100bभक्षयन् वन्यमाहारं सुतो मे वर्त्तयिष्यति ॥ 2.12.100 ॥2.12.100bभक्षयन् वन्यमाहारं सुतो मे वर्त्तयिष्यति ॥ २।१२।१०० ॥2.12.100aभक्षयन्वन्यमाहारं सुतो मे वर्तयिष्यति।
265#98aಮಹಾರ್ಹವಸ್ತ್ರಸಂಬದ್ಧೋ ಭೂತ್ವಾ ಚಿರಸುಖೋಚಿತಃ ।2.12.98aमहार्हवस्त्रसम्बद्धो भूत्वा चिरसुखोचितः ।2.12.101aमहार्हवस्त्रसंवीतो भूत्वा चिरसुखोषितः ।2.12.101aमहार्हवस्त्रसंवीतो भूत्वा चिरसुखोषितः।2.12.101aमहार्हवस्त्रसंवीतो भूत्वा चिरसुखोषितः ।2.12.100bमहार्हवस्त्रसंवीतो भूत्वा चिरसुखोषितः॥2.12.100॥
266#98bಕಾಷಾಯಪರಿಧಾನಸ್ತು ಕಥಂ ರಾಮೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ ॥2.12.98bकाषायपरिधानस्तु कथं रामो भविष्यति ॥ ९८ ॥2.12.101bकाषायपरिधानस्तु कथं भूमौ निवत्स्यति ॥ 2.12.101 ॥2.12.101bकाषायपरिधानस्तु कथं भूमौ निवत्स्यति ॥ 2.12.101 ॥2.12.101bकाषायपरिधानस्तु कथं भूमौ निवत्स्यति ॥ २।१२।१०१ ॥2.12.101aकाषायपरिधानस्तु कथं भूमौनिवत्स्यति।
267#99aಕಸ್ಯೈಂದಂ ದಾರುಣಂ ವಾಕ್ಯಮೇವಂವಿಧಮಪೀರಿತಮ್ ।2.12.99aकस्येदं दारुणं वाक्यमेवंविधमपीरितम् ।2.12.102aकस्यैतद्दारुणं वाक्यमेवंविधमचिन्तितम् ।2.12.102aकस्यैतद्दारुणं वाक्यमेवंविधमचिन्तितम्।2.12.102aकस्यैतद्दारुणं वाक्यमेवंविधमचिन्तितम् ।2.12.101bकस्यैतद्धारुणं वाक्यमेवंविधमचिन्तितम्॥2.12.101॥
268#99bರಾಮಸ್ಯಾರಣ್ಯಗಮನಂ ಭರತಸ್ಯಾಭಿಷೇಚನಮ್ ॥2.12.99bरामस्यारण्यगमनं भरतस्याभिषेचनम् ॥ ९९ ॥2.12.102bरामस्यारण्यगमनं भरतस्याभिषेचनम् ॥ 2.12.102 ॥2.12.102bरामस्यारण्यगमनं भरतस्याभिषेचनम् ॥ 2.12.102 ॥2.12.102bरामस्यारण्यगमनं भरतस्याभिषेचनम् ॥ २।१२।१०२ ॥2.12.102aरामस्यारण्यगमनं भरतस्याभिषेचनम्।
269#100aಧಿಗಸ್ತು ಯೋಷಿತೋ ನಾಮ ಶಠಾಃ ಸ್ವಾರ್ಥಪರಾಯಣಾಃ ।2.12.100aधिगस्तु योषितो नाम शठाः स्वार्थपरायणाः ।2.12.103aधिगस्तु योषितो नाम शठाः स्वार्थपरास्सदा ।2.12.103aधिगस्तु योषितो नाम शठाः स्वार्थपरास्सदा।2.12.103aधिगस्तु योषितो नाम शठाः स्वार्थपरास्सदा ।2.12.102bधिगस्तु योषितो नाम शठास् स्वार्थपरास्सदा।
270#100bನ ಬ್ರವೀಮಿ ಸ್ತ್ರಿಯಃ ಸರ್ವಾ ಭರತಸ್ಯೈವ ಮಾತರಮ್ ॥2.12.100bन ब्रवीमि स्त्रियः सर्वा भरतस्यैव मातरम् ॥ १०० ॥2.12.103bन ब्रवीमि स्त्रियः सर्वा भरतस्यैव मातरम् ॥ 2.12.103 ॥2.12.103bन ब्रवीमि स्त्रियः सर्वा भरतस्यैव मातरम् ॥ 2.12.103 ॥2.12.103bन ब्रवीमि स्त्रियः सर्वा भरतस्यैव मातरम् ॥ २।१२।१०३ ॥2.12.102cन ब्रवीमि स्त्रियस् सर्वा भरतस्यैव मातरम्॥2.12.102॥
271#101aಅನರ್ಥಭಾವೇಽರ್ಥಪರೇ ನೃಶಂಸೇ
ಮಮಾನುತಾಪಾಯ ನಿವೇಶಿತಾಸಿ ।		2.12.101aअनर्थभावेऽर्थपरे नृशंसे
ममानुतापाय निवेशितासि ।		2.12.104aअनर्थभावे ऽर्थपरे नृशंसे ममानुतापाय निविष्टभावे ।2.12.104aअनर्थभावेऽर्थपरे नृशंसे ममानुतापाय निविष्टभावे।2.12.104aअनर्थभावे ऽर्थपरे नृशंसे ममानुतापाय निविष्टभावे ।2.12.103aअनर्थभावेऽर्थपरे नृशंसे ममानुतापाय निविष्टभावे।
272#101bಕಿಮಪ್ರಿಯಂ ಪಶ್ಯಸಿ ಮನ್ನಿಮಿತ್ತಂ
ಹಿತಾನುಕಾರಿಣ್ಯಥವಾಪಿ ರಾಮೇ ॥		2.12.101bकिमप्रियं पश्यसि मन्निमित्तं
हितानुकारिण्यथवापि रामे ॥ १०१ ॥		2.12.104bकिमप्रियं पश्यसि मन्निमित्तं हितानुकारिण्यथवापि रामे ॥ 2.12.104 ॥2.12.104bकिमप्रियं पश्यसि मन्निमित्तं हितानुकारिण्यथवापि रामे ॥ 2.12.104 ॥2.12.104bकिमप्रियं पश्यसि मन्निमित्तं हितानुकारिण्यथवापि रामे ॥ २।१२।१०४ ॥2.12.103bकिमप्रियं पश्यसि मन्निमित्तं हितानुकारिण्यथवाऽपि रामे॥2.12.103॥
273#102aಪರಿತ್ಯಜೇಯುಃ ಪಿತರೋಽಪಿ ಪುತ್ರಾನ್
ಭಾರ್ಯಾಃ ಪತೀಂಶ್ಚಾಪಿ ಕೃತಾನುರಾಗಾಃ ।		2.12.102aपरित्यजेयुः पितरोऽपि पुत्रान्
भार्याः पतींश्चापि कृतानुरागाः ।		2.12.105aपरित्यजेयुः पितरो हि पुत्रान् भार्याः पतींश्चापि कृतानुरागाः ।2.12.105aपरित्यजेयुः पितरो हि पुत्रान् भार्याः पतींश्चापि कृतानुरागाः।2.12.104aपरित्यजेयुः पितरो हि पुत्रान्भार्याः पतींश्चापि कृतानुरागाः।
274#102bಕೃತ್ಸ್ನಂ ಹಿ ಸರ್ವಂ ಕುಪಿತಂ ಜಗತ್ ಸ್ಯಾದ್
ದೃಷ್ಟೈವ ರಾಮಂ ವ್ಯಸನೇ ನಿಮಗ್ನಮ್ ॥		2.12.102bकृत्स्नं हि सर्वं कुपितं जगत् स्याद्
दृष्ट्वैव रामं व्यसने निमग्नम् ॥ १०२ ॥		2.12.105bकृत्स्नं हि सर्वं कुपितं जगत् स्याद्दृष्ट्वैव रामं व्यसने निमग्नम् ॥ 2.12.105 ॥2.12.105bकृत्स्नं हि सर्वं कुपितं जगत् स्याद्दृष्ट्वैव रामं व्यसने निमग्नम् ॥ 2.12.105 ॥2.12.104bकृत्स्नं हि सर्वं कुपितं जगत्स्याद्दृष्ट्वैव रामं व्यसने निमग्नम्॥2.12.104॥
275#103aಅಹಂ ಪುನರ್ದೇವಕುಮಾರರೂಪ-
ಮಲಂಕೃತಂ ತಂ ಸುತಮಾವ್ರಜಂತಮ್ ।		2.12.103aअहं पुनर्देवकुमाररूप-
मलङ्कृतं तं सुतमाव्रजन्तम् ।		2.12.106aअहं पुनर्देवकुमाररूपमलंकृतं तं सुतमाव्रजन्तम् ।2.12.106aअहं पुनर्देवकुमाररूपमलङ्कृतं तं सुतमाव्रजन्तम्।2.12.106aअहं पुनर्देवकुमाररूपमलंकृतं तं सुतमाव्रजन्तम् ।2.12.105aअहं पुनर्देवकुमाररूपमलङ्कृतं तं सुतमाव्रजन्तम्।
276#103bನಂದಾಮಿ ಪಶ್ಯನ್ನಿವ ದರ್ಶನೇನ
ಭವಾಮಿ ದೃಷ್ಟೈವ ಪುನರ್ಯುವೇವ ॥		2.12.103bनन्दामि पश्यन्निव दर्शनेन
भवामि दृष्ट्वैव पुनर्युवेव ॥ १०३ ॥		2.12.106bनन्दामि पश्यन्नपि दर्शनेन भवामि दृष्ट्वा च पुनर्युवेव ॥ 2.12.106 ॥2.12.106bनन्दामि पश्यन्नपि दर्शनेन भवामि दृष्ट्वा च पुनर्युवेव ॥ 2.12.106 ॥2.12.106bनन्दामि पश्यन्नपि दर्शनेन भवामि दृष्ट्वा च पुनर्युवेव ॥ २।१२।१०६ ॥2.12.105bनन्दामि पश्यन्नपि दर्शनेन भवामि दृष्ट्वैव च पुनर्युवेव॥2.12.105॥
277#104aವಿನಾ ಹಿ ಸೂರ್ಯೇಣ ಭವೇತ್ ಪ್ರವೃತ್ತಿ-
ರವರ್ಷತಾ ವಜ್ರಧರೇಣ ವಾಪಿ ।		2.12.104aविना हि सूर्येण भवेत् प्रवृत्ति-
रवर्षता वज्रधरेण वापि ।		2.12.107aविनापि सूर्येण्ा भवेत्प्रवृत्तिरवर्षता वज्रधरेण वापि ।2.12.107aविनापि सूर्येण्€ा भवेत्प्रवृत्तिरवर्षता वज्रधरेण वापि।2.12.106aविनाऽपि सूर्येण भवेत्प्रवृत्तिरवर्षता वज्रधरेण वाऽपि।
278#104bರಾಮಂ ತು ಗಚ್ಛಂತಮಿತಃ ಸಮೀಕ್ಷ್ಯ
ಜೀವೇನ್ನ ಕಶ್ಚಿತ್ತ್ವಿತಿ ಚೇತನಾ ಮೇ ॥		2.12.104bरामं तु गच्छन्तमितः समीक्ष्य
जीवेन्न कश्चित्त्विति चेतना मे ॥ १०४ ॥		2.12.107bरामं तु गच्छन्तमितः समीक्ष्य जीवेन्न कश्चित्त्विति चेतना मे ॥ 2.12.107 ॥2.12.107bरामं तु गच्छन्तमितः समीक्ष्य जीवेन्न कश्चित्त्विति चेतना मे ॥ 2.12.107 ॥2.12.106bरामं तु गच्छन्तमितस् समीक्ष्य जीवेन्न कश्चित्त्विति चेतना मे॥2.12.106॥
2792.12.107aविनेति ।
2802.12.107bप्रवृत्तिः सञ्चारः ।
2812.12.107cचेतना बुद्धिः ।
2822.12.107dवज्रधरपक्षे
प्रवृत्तिशब्देन जीवनविषयप्रवृत्तिरुच्यते ॥ २।१२।१०७ ॥
283#105aವಿನಾಶಕಾಮಾಮಹಿತಾಮಮಿತ್ರಾ-
ಮಾವಾಸಯಂ ಮೃತ್ಯುಮಿವಾತ್ಮನಸ್ತ್ವಾಮ್ ।		2.12.105aविनाशकामामहिताममित्रा-
मावासयं मृत्युमिवात्मनस्त्वाम् ।		2.12.108aविनाशकामामहिताममित्रामावासयं मृत्युमिवात्मनस्त्वाम् ।2.12.108aविनाशकामामहिताममित्रामावासयं मृत्युमिवात्मनस्त्वाम्।2.12.108aविनाशकामामहिताममित्रामावासयं मृत्युमिवात्मनस्त्वाम् ।2.12.107aविनाशकामामहिताममित्रामावासयं मृत्युमिवात्मनस्त्वाम्।
284#105bಚಿರಂ ಬತಾಂಕೇನ ಧೃತಾಸಿ ಸರ್ಪೀ
ಮಹಾವಿಷಾ ತೇನ ಹತೋಸ್ಮಿ ಮೋಹಾತ್ ॥		2.12.105bचिरं बताङ्केन धृतासि सर्पी
महाविषा तेन हतोऽस्मि मोहात् ॥ १०५ ॥		2.12.108bचिरं बताङ्केन धृतासि सर्पी महाविषा तेन हतो ऽस्मि मोहात् ॥ 2.12.108 ॥2.12.108bचिरं बताङ्केन धृतासि सर्पी महाविषा तेन हतोऽस्मि मोहात् ॥ 2.12.108 ॥2.12.108bचिरं बताङ्केन धृतासि सर्पी महाविषा तेन हतो ऽस्मि मोहात् ॥ २।१२।१०८ ॥2.12.107bचिरं बताङ्केन धृतासि सर्पी महाविषा तेन हतोऽस्मि मोहात्॥2.12.107॥
285#106aಮಯಾ ಚ ರಾಮೇಣ ಸಲಕ್ಷ್ಮಣೇನ
ಪ್ರಶಾಸ್ತು ಹೀನೋ ಭರತಸ್ತ್ವಯಾ ಸಹ ।		2.12.106aमया च रामेण सलक्ष्मणेन
प्रशास्तु हीनो भरतस्त्वया सह ।		2.12.109aमया च रामेण च लक्ष्मणेन प्रशास्तु हीनो भरतस्त्वया सह ।2.12.109aमया च रामेण च लक्ष्मणेन प्रशास्तु हीनो भरतस्त्वया सह।2.12.108aमया च रामेण च लक्ष्मणेन प्रशास्तु हीनो भरतस्त्वया सह।
286#106bಪುರಂ ಚ ರಾಷ್ಟ್ರಂ ಚ ನಿಹತ್ಯ ಬಾಂಧವಾನ್
ಮಮಾಹಿತಾನಾಂ ಚ ಭವಾಭಿಹರ್ಷಿಣೀ ॥		2.12.106bपुरं च राष्ट्रं च निहत्य बान्धवान्
ममाहितानां च भवाभिहर्षिणी ॥ १०६ ॥		2.12.109bपुरं च राष्ट्रं च निहत्य बान्धवान् ममाहितानां च भवाभिहर्षिणी ॥ 2.12.109 ॥2.12.109bपुरं च राष्ट्रं च निहत्य बान्धवान् ममाहितानां च भवाभिहर्षिणी ॥ 2.12.109 ॥2.12.108bपुरं च राष्ट्रं च निहत्य बान्धवान् ममाहितानां च भवाभिहर्षिणी॥2.12.108॥
2872.12.109aमयेति ।
2882.12.109bसलक्ष्मणेन रामेण मया च हीनो भरतस्त्वया सह पुरं राष्ट्रं
बान्धवांश्च निहत्य प्रशास्तु पुरादिहननरूपं प्रशासनं करोतु ।
2892.12.109cममाहितानां
शत्रूणां च अभिहर्षिणी भवेतिसम्बन्धः ॥ २।१२।१०९ ॥
290#107aನೃಶಂಸವೃತ್ತೇ ವ್ಯಸನಪ್ರಹಾರಿಣಿ
ಪ್ರಸಹ್ಯ ವಾಕ್ಯಂ ಯದಿಹಾದ್ಯ ಭಾಷಸೇ ।		2.12.107aनृशंसवृत्ते व्यसनप्रहारिणि
प्रसह्य वाक्यं यदिहाद्य भाषसे ।		2.12.110aनृशंसवृत्ते व्यसनप्रहारिणि प्रसह्य वाक्यं यदिहाद्य भाषसे ।2.12.110aनृशंसवृत्ते व्यसनप्रहारिणि प्रसह्य वाक्यं यदिहाद्य भाषसे।2.12.110aनृशंसवृत्ते व्यसनप्रहारिणि प्रसह्य वाक्यं यदिहाद्य भाषसे ।2.12.109aनृशंसवृत्ते व्यसनप्रहारिणि प्रसह्य वाक्यं यदिहाद्य भाषसे।
291#107bನ ನಾಮ ತೇ ತೇನ ಮುಖಾತ್ಪತಂತ್ಯಧೋ
ವಿಶೀರ್ಯಮಾಣಾ ದಶನಾಃ ಸಹಸ್ರಧಾ ॥		2.12.107bन नाम ते तेन मुखात् पतन्त्यधो
विशीर्यमाणा दशनाः सहस्रधा ॥ १०७ ॥		2.12.110bन नाम ते केन मुखात्पतन्त्यधो विशीर्यमाणा दशनाः सहस्रधा ॥ 2.12.110 ॥2.12.110bन नाम ते केन मुखात्पतन्त्यधो विशीर्यमाणा दशनाः सहस्रधा ॥ 2.12.110 ॥2.12.110bन नाम ते केन मुखात्पतन्त्यधो विशीर्यमाणा दशनाः सहस्रधा ॥ २।१२।११० ॥2.12.109bन नाम ते केन मुखात्पतन्त्यधो विशीर्यमाणा दशनास् सहस्रधा॥2.12.109॥
2922.12.111aन किञ्चिदिति ।
293#108aನ ಕಿಂಚಿದಾಹಾಹಿತಮಪ್ರಿಯಂ ವಚೋ
ನ ವೇತ್ತಿ ರಾಮಃ ಪರುಷಾಣಿ ಭಾಷಿತುಮ್ ।		2.12.108aन किञ्चिदाहाहितमप्रियं वचो
न वेत्ति रामः परुषाणि भाषितुम् ।		2.12.111aन च किञ्चिदाहाहितमप्रियं वचो न वेत्ति रामः परुषाणि भाषितुम् ।2.12.111aन च किञ्चिदाहाहितमप्रियं वचो न वेत्ति रामः परुषाणि भाषितुम्।2.12.111bरामः अहितमप्रियं च किञ्चिद्वचो नाह, परुषाणि भाषितुं न
वेत्ति ।		2.12.110aन किञ्चिदाहाहितमप्रियं वचो न वेत्ति रामः परुषाणि भाषितुम्।
294#108bಕಥಂ ನು ರಾಮೇ ಹ್ಯಭಿರಾಮವಾದಿನಿ
ಬ್ರವೀಷಿ ದೋಷಾನ್ ಗುಣನಿತ್ಯಸಮ್ಮತೇ ॥		2.12.108bकथं तु रामे ह्यभिरामवादिनि
ब्रवीषि दोषान् गुणनित्यसम्मते ॥ १०८ ॥		2.12.111bकथं नु रामे ह्यभिरामवादिनि ब्रवीषि दोषान् गुणनित्यसम्मते ॥ 2.12.111 ॥2.12.111bकथं नु रामे ह्यभिरामवादिनि ब्रवीषि दोषान् गुणनित्यसम्मते ॥ 2.12.111 ॥2.12.110bकथन्नु रामे ह्यभिरामवादिनि ब्रवीषि दोषान्गुणनित्यसम्मते॥2.12.110॥
2952.12.111cज्ञानपूर्वकत्वात् भाषणस्य कुतस्तत्प्रसक्तिरिति भावः ।
2962.12.111dन केवलं
परुषावेदनं प्रत्युताभिरामवादिनि सर्वप्रियभाषिणि ।
2972.12.111eगुणैर्नित्यं संमते
रामे कथं नु दोषान् प्रव्राजनहेतून् ब्रवीषि ॥ २।१२।१११ ॥
298#109aಪ್ರತಾಮ್ಯ ವಾ ಪ್ರಜ್ವಲ ವಾ ಪ್ರಣಶ್ಯ ವಾ
ಸಹಸ್ರಶೋ ವಾ ಸ್ಫುಟಿತಾಂ ಮಹೀಂ ವ್ರಜ ।		2.12.109aप्रताम्य वा प्रज्वल वा प्रणश्य वा
सहस्रशो वा स्फुटितां महीं व्रज ।		2.12.112aप्रताम्य वा प्रज्वल वा प्रणश्य वा सहस्रशो वा स्फुटिता महीं व्रज ।2.12.112aप्रताम्य वा प्रज्वल वा प्रणश्य वा सहस्रशो वा स्फुटिता महीं व्रज।2.12.112aप्रताम्य वा प्रज्वल वा प्रणश्य वा सहस्रशो वा स्फुटिता महीं व्रज ।2.12.111aप्रताम्य वा प्रज्वल वा प्रणश्य वा सहस्रशो वा स्फुटिता महीं व्रज।
299#109bನ ತೇ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ವಚಃ ಸುದಾರುಣಂ
ಮಮಾಹಿತಂ ಕೇಕಯರಾಜಪಾಂಸನೆ ॥		2.12.109bन ते करिष्यामि वचः सुदारुणं
ममाहितं केकयराजपांसने ॥ १०९ ॥		2.12.112bन ते करिष्यामि वचः सुदारुणं ममाहितं केकयराजपांसनि ॥ 2.12.112 ॥2.12.112bन ते करिष्यामि वचः सुदारुणं ममाहितं केकयराजपांसनि ॥ 2.12.112 ॥2.12.112bन ते करिष्यामि वचः सुदारुणं ममाहितं केकयराजपांसनि ॥ २।१२।११२ ॥2.12.111bन ते करिष्यामि वचस् सुदारुणं ममाहितं केकयराजपांसनि॥2.12.111॥
300#110aಕ್ಷುರೋಪಮಾಂ ನಿತ್ಯಮಸತ್ಪ್ರಿಯಂವದಾಂ
ಪ್ರದುಷ್ಟಭಾವಾಂ ಸ್ವಕುಲೋಪಘಾತಿನೀಮ್ ।		2.12.110aक्षुरोपमां नित्यमसत्प्रियंवदां
प्रदुष्टभावां स्वकुलोपघातिनीम् ।		2.12.113aक्षुरोपमां नित्यमसत्प्रियंवदां प्रदुष्टभावां स्वकुलोपघातिनीम् ।2.12.113aक्षुरोपमां नित्यमसत्प्रियंवदां प्रदुष्टभावां स्वकुलोपघातिनीम्।#112aक्षुरोपमां नित्यमसत्प्रियंवदां प्रदुष्टभावां स्वकुलोपघातिनीम्।
301#110bನ ಜೀವಿತುಂ ತ್ವಾಂ ವಿಷಹೇಽಮನೋರಮಾಂ
ದಿಧಕ್ಷಮಾಣಾಂ ಹೃದಯಂ ಸಬಂಧನಮ್ ॥		2.12.110bन जीवितुं त्वां विषहेऽमनोरमां
दिधक्षमाणां हृदयं सबन्धनम् ॥ ११० ॥		2.12.113bन जीवितुं त्वां विषहे ऽमनोरमां दिधक्षमाणां हृदयं सबन्धनम् ॥ 2.12.113 ॥2.12.113bन जीवितुं त्वां विषहेऽमनोरमां दिधक्षमाणां हृदयं सबन्धनम् ॥ 2.12.113 ॥#112bन जीवितुं त्वां विषहेऽमनोरमां दिधक्षमाणां हृदयं सबन्धनम्॥
302#112c2.12,112॥
303#111aನ ಜೀವಿತಂ ಮೇಽಸ್ತಿ ಕುತಃ ಪುನಃ ಸುಖಂ
ವಿನಾತ್ಮಜೇನಾತ್ಮವತಾಂ ಕುತೋ ರತಿಃ ।		2.12.111aन जीवितं मेऽस्ति कुतः पुनः सुखं
विनात्मजेनात्मवतां कुतो रतिः ।		2.12.114aन जीवितं मे ऽस्ति कुतः पुनः सुखं विनात्मजेनात्मवतः कुतो रतिः ।2.12.114aन जीवितं मेऽस्ति कुतः पुनः सुखं विनात्मजेनात्मवतः कुतो रतिः।2.12.113aन जीवितं मेऽस्ति पुनःकुतस् सुखं विनाऽऽत्मजेनाऽत्मवतः कुतो रतिः।
304#111bಮಮಾಹಿತಂ ದೇವಿ ನ ಕರ್ತುಮರ್ಹಸಿ
ಸ್ಪೃಶಾಮಿ ಪಾದಾವಪಿ ತೇ ಪ್ರಸೀದ ಮೇ ॥		2.12.111bममाहितं देवि न कर्तुमर्हसि
स्पृशामि पादावपि ते प्रसीद मे ॥ १११ ॥		2.12.114bममाहितं देवि न कर्तुमर्हसि स्पृशामि पादावपि ते प्रसीद मे ॥ 2.12.114 ॥2.12.114bममाहितं देवि न कर्तुमर्हसि स्पृशामि पादावपि ते प्रसीद मे ॥ 2.12.114 ॥2.12.113bममाहितं देवि न कर्तुमर्हसि स्पृशामि पादावपि ते प्रसीद मे॥2.12.113॥
3052.12.114aनेति ।
3062.12.114bरतिस्त्वद्विषयेति शेषः ।
3072.12.114cयदेवमत आह ममाहितमिति ।
3082.12.114dआत्मवतः जीवत
इत्यर्थः ॥ २।१२।११४ ॥
309#112aಸ ಭೂಮಿಪಾಲೋ ವಿಲಪನ್ನನಾಥವತ್
ಸ್ತ್ರಿಯಾ ಗೃಹೀತೋಹೃದಯೇಽತಿಮಾತ್ರಯಾ ।		2.12.112aस भूमिपालो विलपन्ननाथवत्
स्त्रिया गृहीतो हृदयेऽतिमात्रया ।		2.12.115aस भूमिपलो विलपन्ननाथवत् स्त्रिया गृहीतो हृदये ऽतिमात्रया ।2.12.115aस भूमिपलो विलपन्ननाथवत् स्त्रिया गृहीतो हृदयेऽतिमात्रया।2.12.115aस भूमिपलो विलपन्ननाथवत् स्त्रिया गृहीतो हृदये ऽतिमात्रया ।2.12.114aस भूमिपालो विलपन्ननाथवत्स्त्रिया गृहीतो हृदयेऽतिमात्रया।
310#112bಪಪಾತ ದೇವ್ಯಾಶ್ಚರಣೌ ಪ್ರಸಾರಿತಾ-
ವುಭಾವಸಂಪ್ರಾಪ್ಯ ಯಥಾಽಽತುರಸ್ತಥಾ ॥		2.12.112bपपात देव्याश्चरणौ प्रसारिता-
वुभावसम्प्राप्य यथाऽऽतुरस्तथा ॥ ११२ ॥		2.12.115bपपात देव्याश्चरणौ प्रसारितावुभावसंस्पृश्य यथातुरस्तथा ॥ 2.12.115 ॥2.12.115bपपात देव्याश्चरणौ प्रसारितावुभावसंस्पृश्य यथातुरस्तथा ॥ 2.12.115 ॥2.12.115bपपात देव्याश्चरणौ प्रसारितावुभावसंस्पृश्य यथातुरस्तथा ॥ २।१२।११५ ॥2.12.114bपपात देव्याश्चरणौ प्रसारितावुभावसम्स्पृश्य यथाऽतुरस्तथा॥2.12.114॥